Napoje i alkohole 133 w tej kategorii

Salep / Sahlep

Salep czy też Sahlep to popularny w Turcji i krajach arabskich napój przygotowywany na bazie sproszkowanych bulw storczyka męskiego – nazwę swoją zawdzięcza kształtowi tych bulw, tłumaczy się ją jako lisie jądra. Serwuje się go na gorąco podobnie jak kawę. Kilka wieków temu Salep popularny był także w Europie, skąd ostatecznie został wyparty przez kawę i herbatę.

Şalgam

Şalgam to rodzaj fermentowanego soku z rzepy popularny w okolicach Adany, tureckiego miasta na wybrzeżu morza Śródziemnego. Zabarwia się go sokiem z marynowanej „czarnej” marchwi i doprawia chili. Jest to tradycyjny dodatek do Adana Kebap.

Metaxa

Grecki winiak Metaxa nie jest robiony dokładnie jak brandy w innych krajach europejskich. Poza winiakiem wzmacnia się go bowiem czystym spirytusem rozcieńcza wodą destylowaną i jeszcze w dodatku aromatyzuje – stąd ten nieco słodko-kwaśny posmak. W podstawowej wersji Metaxa ma pięć gwiazdek i 38 proc. alkoholu. Nieco lepszej klasy jest Amphora, która w beczkach leżakuje 7 lat i ma też siedem gwiazdek. Jeszcze wyżej pozycjonuje się Grand Olympian Reserve, oraz Centanary, która ...

Ouzo

Ta anyżówka popularna jest w całej wschodniej części basenu Morza Śródziemnego, chociaż ze względów religijnych piją ją raczej chrześcijanie, w szczególności Grecy. Pierwsze nalewki na anyżu już w VIII wieku robili Arabowie, za pomocą opracowanego przez siebie aparatu do destylacji ciągłej, Alembik. Pierwotnie miały zastosowanie w medycynie jak lek na wszystko. Dziś Ouzo produkuje się mieszając aromatyzowany anyżkiem destylat z czystym alkoholem, cukrem oraz wodą ...

Raki (Tsikoudia)

Wywodząca się z Krety wódka Raki, nazywana niekiedy Tsikoudia, w koncepcie bardzo przypomina Jugosłowiańską Rakiję. W Grecji do jej produkcji stosuje się jednak tylko jeden rodzaj owoców, winogrona, a w szczególności nieco sfermentowane wytłoki z winogron. Są one produktem ubocznym w procesie wytwarzania wina. Co ciekawe w ten sam sposób Francuzi produkują swój Marc, Włosi Grappę, a Macedończycy Tsipouro. Na Krecie Raki to w znacznej mierze wciąż produkt chałupniczy, ...

Tsipouro

Tsipouro to destylat pierwotnie pochodzący z Macedonii, ale dziś znana jest już w całej Grecji. Jest to rodzaj Grappy - również jego się starzy w beczkach, przez co nabiera złocisto-brązowego koloru. Wytwarza się go zarówno z wina, jak i wytłoków winnych, podobnie jak Raki. Tsipouro niekiedy aromatyzowane jest lubianym przez greków anyżem i wówczas bardzo przypomina Ouzo (również burzy się po dolaniu wody).

Greckie wina

Greckie winiarstwo swój renesans i odbudowę przeżywa od początku lat 70-tych. Podobnie jak wiele innych młodych rynków (np. Hiszpański) również tutaj dominują duzi, znani i markowi producenci. W Grecji dominują cztery firmy: - Jednym z najstarszych jest Achaia Clauss (zdjęcie niżej) utworzone jeszcze w 1861 przez niemieckiego emigranta Gustava Claussa. W swych winnicach w regionie Patras na północy Peloponezu, od ponad wieku produkuje m.in. znane czerwone wino Demestica, a od dwóch lat rozwija także sprzedaż białego wina Peloponesiakos. - Nie mniej znana jest działająca w Macedonii firma Boutaris, która stawia na słynne czerwone wino Naoussa. - Trzeci znany producent, firma Tsantalis (produkuje także Ouzo) swoje winnice ma na wyspie Athos gdzie na moszcz tłoczy winogrona szczepu Agriorgitiko – to z nich produkuje się popularne i dość słodkie wino Imglikos. Specjalnością ostatniego potentata, firmy Kourtakis jest za to produkacj Retziny. Poza ścisłą czołówką plasują się tacy winni producenci ja: Chateaux Calligas, Lazardis, Matsa, Pegasus, Cambas, Hatzimichalis, Parpatoussis oraz Semeli. W Grecji wina nie klasyfikuje się jednak wyłącznie według producentów ale także regionów upraw i charakterystycznych dla nich szczepów występujących zresztą praktycznie tylko tutaj. System kontrolowanego pochodzenia wprowadzono dość dawno w 1971 roku. Do dziś jest już 28 apelacji, pogrupowanych według regionów: Wyspy Morza Egejskiego - Kreta – największa grecka wyspa ma aż cztery własne regiony na północy Peza, Archanes, na południu Dafnes, a na wschodzie Sitia. Charakterystyczna dla tej wyspy jest czerwona odmiana winogron Kotsifali, która obrasta stoki wokół tutejszej stolicy Heraklionu, zlokalizowane w regionie Peza i Archanes – dla wzmocnienia koloru miesza się go także ze szczepami Mandilaria albo Syrah. Tutaj ceni się również białe winogrona szczepu Vilana, a na reszcie wyspy szczep Mandilaria. Na Krecie szczególnym uznanie cieszą się jednak wina wiejskie robione w gospodarstwach, a później sprzedawanych na ulicznych straganach. - Limnos - Paros - Rodos – tutaj wino wytwarza się m.in. z uprawianego również na Krecie szczepu Mandilaria, który daje trunek mocno taninowy – dlatego często się go rozcięcza. - Samos – bez przesady ta wyspa to jedna wielka winnica i tylko jej południowo-zachodni skrawek nie jest obsadzony winami. Dominującym tu szczepem jest biały Muskatteler, z którego wytwarza się słynne słodkie wina. Część z nich, takie jak Nectar, są robione z moszczu tak słodkiego (przed tłoczeniem winogorna są lekko podsuszane co zwiększa koncentrację cukru), że drożdże nie są go w stanie rozłożyć. Przy 14 proc. alkoholu aż 1/5 wina to wciąż cukier. W przypadku reszty win fermentacja jest po prostu przerywana przez dodanie destylatu winnego. - Santorini – ta turystyczna mekka znana jest z lekkich białych win pochodzących ze szczepu Assyrtiko nieco podobnego do Rieslinga oraz mniej kwaskowatego Athiri – ten szczep uprawia się zresztą także w Macedonii, Attyce oraz Rodos. Grecja Centralan - Attyka – to przede wszystkim region upraw winorośli Saviatano przeznaczonych na Retzinę. Niewiele popularny są jednak szczep Roditis przeznaczony na lekkie białe wina o cytusowym bukiecie. - Epir - Zumillahola - Tessalia – podobnie jak w Attyce również tu uprawie się szczep Roditis. - Rapsani - Ankleteios Wyspy Jońskie - Kefalonia – na tej wyspie choć niezbyt dużej są aż trzy rodzaje upraw o gwarantowanej jakości : Robola dające wina wytrawne o dymnym posmaku, Mavrodaphne zwana także „czarnym laurem” z której produkuje się ciężkie i naturalnie słodkie trunki, a także Muscat również przeznaczony na słodkie wina. Peloponez - Mantinia – wizytówką tego regionu są białe oraz musujące wina tłoczone ze szczepów Moascho i Filero. - Nemea – jest to region zdominowany przez czerwony szczep Agrigitiko (inaczej nazywane winogronami św.Jerzego), z których wytwarza się lekkie i owocowe w smaku wina. - Patra – region skupiony wokół miasta Patra to oczywiście matecznik znanego producenta win Achaia Clauss (zdjęcie obok). Patras słynie także z win naturalnie słodkich tłoczonych Muscata oraz Mavrodaphne (ten ostatni szczep często miesza się także z winogronami Korinthiaki). Jednym z najbardziej znanych, słodkich trunków Patry jest Brusco. Macedonia - Amyntaion - Goumenissa – poodobnie jak w Naoussa również tu dominuje szczep Xynomavro, ale jego uprawa daje słabsze efekty - Naoussa – w tym regionie szczególnie dobrze radzi sobie odmiana wingron którą Grecy określają je jako Xynomavro czyli czarny kwas. Daje ona bardzo silnie i taninowe wino. To tutaj działa słynna winiarska firma Boutaris. - Epanomi ...

Retzina / Retsina

Nie ma drugiego tak znanego greckiego wina jak Retsina (Retzina). Zawdzięcza to naturalnie swojemu dość specyficznemu, cierpkiemu smakowi. Wszystko przez sosnową żywicę. Zaczęło się już w antycznej Grecji kiedy to gliniane dzbany uszczelniano żywicę sosny Aleppo. Miała ona także tę doskonałą właściwość, iż konserwowała wino (sosnowe szyszki były zresztą jednym z atrybutów Dionizosa). Ta przyczyna spowodowała, że wielu greków przez wieki nie zrezygnowała z jej ...

Maraschino / Maraska

Włoskie Maraschino czy też Chorwacka Maraska to rodzaj wiśniówki wywodzący się z dalmackiego miasta Zadarze (po Włosku Zara). Pierwsze przepisy na tę nalewkę pochodzą z XVI wieku. Przez wieki był to obszar kontrolowany przez Wenecjan, więc nić dziwnego, że pierwszą destylarnię Maraski (Factory Maraschino Drioli Zadar) w 1759 założył Francesco Drioli (w 1821 swoją fabrykę założył także Genuańczyk Hieronim Luxardo). Dzięki nim Maraschino szybko zawojowało rynek Włoski. Po drugiej wojnie światowej wraz z utraceniem Zadaru przez Włochy, produkcja została zakończona. Odnowioną ją na półwyspie apenińskim – rodzina Luxardo założyła nową destylarnię koło Padwy, a Drioli wrócili do Wenecji i wybudowali zakład w pobliskiej Mirze, zamknięty zresztą w latach 60-tych. Poza nimi ważnymi producentami była także rodzina Valhov która przeniosła się Casoni koło Modeny. Produkcję Maraschino wznowili też Jugosłowianie. Po przegranym procesie musieli jednak zmienić jej nazwę na Maraska. ...

Pelinkovac / Pelin

Pelinkovac to chorwacki bitter ziołowy, którego głównym składnikiem aromatycznym jest piołun - po chorwacku pelin. Jego moc waha się od 28 do 35 proc. Pelinkovac popularny w Zagrzebiu serwuje się z plasterkiem cytryny na lodzie. Najbardziej znane marki to Gorki List (zawiera wyciąg z 26 ziół), Maraska Pelinkovac (nie mylić z Maraską) oraz Badel. Pelinkovac ma swoje odpowiedniki w Bułgarii (Pelin), Rumunii (Vin Pelin) oraz na Węgrzech (Unicum).