Panella
W biednej Basilicacie chleb przez całe wieki był podstawowym daniem. Region była jednak tak niezamożny, że sama mąka była dla jego mieszkańców droga, więc mieszano ją z gotowanymi ziemniakami. Z takiej masy formowano Panella, ogromny chleb sięgający nawet metra średnicy, tak aby starczał na cały tydzień. W ten sposób oszczędzano także na pieczeniu. W wielu domach Panella piecze się zresztą do dziś.
Pane di Matera
Matera, jedno z najładniejszych miast Basilicaty znane jest nie tylko z wpisu na liście Unesco, ale także wyjątkowego pieczywa. Powstaje ono z semoliny, a co najmniej 20 proc. mąki musi pochodzić z tutejszych zbóż: Cappelli, Duro Lucano, Capeiti lub Appulo. Drugim charakterystycznym składnikiem są owoce sezonowe, którymi niekiedy nadziewa się ciasto.
Provolone / Provoleta
Provolone to najbardziej znany ser wywodzący się z położonej na południu Włoch ubogiej Basilicaty. Tutaj przygotowuje się go często z mleka bawolic, w małych gospodarstwach i wiesza nad kominkiem (czasem wędzi), aby dojrzał. Jego sława ogarnęła jednak całe Włochy i podobnie jak pierwotnie rzymski Pecorino jest produkowany w wielu miejscach.
Dziś w jego produkcji dominują północne Włochy, a przede wszystkim Wenecja i Lombardii gdzie wytwarzany jest najlepiej sprzedający ...
Paddraccio
Paddraccio to ser wywodzący się z leżącego w prowinizji Potenza miasteczka Rotonda (region Basilicata). Robi się go zarównie z mleka owiec jak i kóz. Produkuje się go od kwietnia do lipca. Ser formuje się w kulki i owija w liście paproci.
Pecorino di Filiano
Pecorino di Filiano to jeden z najmniej znanych członków bogatej rodziny włoskich owczych serów pecorino. Ta jego odmiana wywodzi się z prowincji Potenza leżącej w Basilicacie i jest objęta ochroną regionalną DOP. Jest on produktem dość nieszablonowym bo do jego wytwarzania poza mlekiem owczym (wyłącznie naturalnie hodowane owce rasy Gentile di Lucania i Puglia, Lecce, Comisana, Sarda) używa się także mleka koziego. To nadaje mu jeszcze bardziej wyrazistego smaku. Jest ...
Casieddu
Casieddu to znany w Basilicacie ser kozi, wywodzący się z Moliterno – najsłynniejszy jest Casieddu di Moliterno. Produkuje się go od lipca do września, kiedy kozy dają najwięceje mleka. Robi się go podobnie jak apulijski Cacioricotta. Mleko podgrzewa się do temperatury wrzenia. Później doprawia się je ziołami. Masę serową formuje się w kulki o średnicy 8 do 9 cm i zawija w liście paproci.
Limoncello / Limoncino
Limoncello to tradycyjny dla Sorento, Capri oraz wybrzeża Amalfi (Kampania) likier cytrynowy. Robi się go macerując skórkę cytryny w alkoholu, po czym dodaje się syrop cukrowy. Limoncello jako produkt regionalny powstaje z miejscowych cytryn: Limone di Sorrento zwanych też Femminello oraz Limone Costa d'Amalfi znanych jako Sfusato Amalfitano.
Nanassino
Nanassino to tradycyjny w Kampanii likier domowej roboty, przygotowywane na bazie skórek opuncji figowej. Owoce zbiera się na przełomie sierpnia i września. Później przez kolejne 10 dni macerują się one w 95 poc. spirytusie (skórki z 10 owoców na 1 litr płynu). Na koniec likier dosładza się jeszcze syropem cukrowym.
Colatura di Alici di Cetara
Ujmując w wielkim skrócie Colatura di Alici di Cetara to odciek solanki pozostałej po marynowaniu sardeli. W południowych Włoszech, w miasteczku Cater na wybrzeżu Amalfi (Kampania) przepis na pozyskanie tego sosu przez wieki doprowadzono do perfekcji. Jego początki sięgają ponoć starożytnego Rzymu i popularnego wówczas sosu ze śniętych ryb, czyli Garum. Produkcję Colatura di Alici rozwinęli jednak dopiero w średniowieczu zakonnicy przebywający w Amafli. Tradycyjna pordukcja ...
Cervellatine
Cervellatine to rodzaj neapolitańskiej (Kampania) surowej kiełbasy. Robi się ją z mięsa wieprzowego doprawionego głównie pieprzem i pakowanego w cienkie długie flaki – szerokość kiełbasy ma nie więcej niż 2 cm, a długość nawet metr. Tradycyjnie podaje się ją pokrojoną w kostkę i zapiekaną z ziemniakami.
Zobacz też: Cervellata
