Marzolino
Marzolino to po prostu marcowa odmiana Pecorino Toscano. Wytwarza się go z pierwszego wiosennego udoju toskańskich owiec i formuje w małe „jajka”.
Lardo di Colonnata
W okolicach toskańskiej Colonnaty słonina wyjątkowo ceniona była ponoć już w starożytności. Istotną kwestią w jej wyrobie jest bliskość Carrary i jej kopalni marmuru - tutejszy marmur nosi nazwę Canaloni, a słonina po doprawieniu marynowana jest w misach z tego kamienia. To w istotnym stopniu różni od często porównywanej z Lardo di Colonnata nie mniej znanej Lardo di Arnad z doliny Aosty, która maceruje się w pojemnikach drewnianych. Do produkcji Lardo di Colonnata ...
Caciotta
Caciotta to po prostu mniej dojrzała wersja toskańskiego Pecorino zwanego przez miejscowych Cacio. Najbardziej znany ser tego rodzaju Caciotta (Casciotta) di Urbino nie pochodzi jednak z Toskanii, ale z Marche.
Tortelli di Patate
Tortelli di Patate to przepis wywodzący się z toskańskiego Mugello, bardziej znanego ze względu na istniejący tam tor wyścigowy. Jak sama nazwa wskazuje są to pierogi (Tortelli), okrągłe lub kwadratowe, nadziewane ziemniakami. Dodatkiem do farszu jest też parmezan i gałka muszkatułowa, czasem także zioła. Zazwyczaj serwowane są z masłem (np. szałwiowym) w sosie mięsnym, rzadziej grzybowym.
Pangratatto
Pangratatto to rodzaj toskańskiego parmezanu dla ubogich. Wieśniacy których nie stać było na sypanie tartego sera do potraw, jako jego substytutu używali drobno kruszony, opiekanych chleb (rodzaj bułki tartej). Ten dodatek stosuje się zresztą do dziś, chociaż już nie ze względów ekonomicznych, ale raczej dla tradycji.
Pici
Pici wywodzi się z
Toskanii, z
Sieny. W okolicach tych, szczególnie w Montalcino określany jest także mianem
Pinci. Jest to rodzaj wyjątkowo grubego
spaghetti. Pici to makaron domowy, zwijany ręcznie – cienkie paski ciasta roluje się między dłońmi lub na stolnicy - chociaż łatwiej jest używać specjalnego ponacinanego wałka. Dlatego też dostępny jest raczej w wersji świerzej. Nie ma też ustalonej grubości – zazwyczaj nie jest jednak grubszy od ołówka. Najchętniej podaje się go z sosami przygotowanymi na bazie dziczyzny (tak jak w przypadku
Pici alla Lepre), choć równie dobrze pasuj zwykłego sosu pomidorowego.
...
Pecorino Toscano / Cacio
Spośród wielu włoskich serów Pecorino własną odmianą dysponują także Toskańczycy. Zasłużyli oni na nią o tyle, że owczy ser produkują już od starożytności – w Historii Naturalnej o produkcji Pecorino w Luni (dziś Lunigina) wspominał już Pliniusz Starszy. Toskańczycy od wieków swój specjał nazywają jednak bardziej potocznie Cacio, co oznacza właśnie ser. Nie jest on objęty ochroną regionalną, a powstaje więc na szerokim obszarzę: w Chianti, koło Crotony, ...
Ciacci / Necci
Ciacci to włoskie placki czy też naleśniki z mąki kasztanowej. Są przede wszystkim specjalnością Emilii-Romagni - słynie z nich Modena, Reggio Emilia oraz Bolonia. Ich popularność sięga także wschodniej części Toskanii, aż po Garfagnana w okolicach Lukki. Tutaj nazywane są już jednak Necci. Placki zazwyczaj wypełniane są świeżym serem takim jak np. Ricotta, ale serwowane są też na słodko.
Nocino
Nocino to popularna w całych Włoszech nalewka orzechowa. Na półwyspie Apenińskimi prawdziwą jej stolicą jest jednak Modena (rejon Emilia Romagna). Do jej produkcji używa się młodych, wciąż zielonych owoców – tradycyjnie zbiory prowadziło się 24 czerwca, w dzień św. Jana, po czym macerowały się w alkoholu do wigilii Święta Zmarłych. Przy tradycyjnym wyrobie orzechy kroi się na ćwierć i zalewa wódką doprawioną cukrem, cynamonem i goździkami. Później orzechówkę ...
Mostarda bolognese
"Musztarda" ze stolicy Emilli-Romagni jest zdecydowanie łagodniejsza od swojego pierwowzoru z Cremony. Do wyrobu Mostarda bolognese nie używa się bowiem octu i gorczycy, ale kwaśnych śliwek, pigwy oraz kilku innych dodatków. Nadają im one kwaśnego posmaku. Mostarda bolognese używana jest m.in. do nadziewania pierożków.
