Smaki 2336 w tej kategorii

Drzewo Ogórkowe / Bilimbii

Drzewo Ogórkowe (łac. Averrhoa bilimbi) rośnie przede wszystkim w Indiach i południowo-wschodniej Azji. Nie mniej uprawia się je także w regionach tropikalnych pod każdą szerokością geograficzną. Ma charakterystyczne owoce przypominające ogórki. W smaku są zazwyczaj dość kwaśne, chociaż w niektórych krajach hoduje się też słodkie odmiany. Tak jest np. na Filipinach gdzie owoce (słodkie nazywane Balimbing, a kwaśne Kamias) jada się jako zakąskę na surowo lub ...

Neem / Melia Indyjska / Miodla Indyjska

Neem, Melia Indyjska czy też Miodla Indyjska (łac. Azadirachta indica, syn. Melia azadirachta L.) to uprawiane w Indiach i Azji Południowo-Wschodniej drzewo z rodzaju miodlowatych (w Tajlandii znana jako Sa Dao, a w Laosie Ka Dao). Jadalne są młode pędy, liście i kwiaty z których Hindusi robią zupę Veppampu Rasam.

Kasztany Wodne / Orzechy Wodne

Kasztany czy też Orzechy Wodne to określenie zasdniczo obejmujęce dwie różne rośliny: Kotewka Orzech Wodny (łac. Trapa natans L. oraz Trapa bicornis) to roślina wodna, częściowo zanurzona. Jest bardzo starą, dziko rosnąca rośliną. W Europie uprawiana była jeszcze w XVIII wieku (do dziś można je znaleźć na południu Polski). Obecnie uprawia się ją w Indiach (Singhara i Paniphal) i na Dalekim Wschodzie. Ma niezbyt duże czane orzechy, nieco większe niż Laskowe. Jada ...

Pomidor Kanibali

Podobnie jak zwykłe pomidory także Pomidory Kanibali (łac. Solanum uporo oraz Solanum viride) to warzywo z rodziny psiankowatych. Pochodzi z Thaiti oraz Fiji skąd wywodzi się ich nazwa – ponoć tutejsi kanibale robili z nich sos w którym dusili ludzkie mięso. Dziś używa się ich jak zwykłych pomidorów.

Tamarillo

Tamarillo w Polsce znany pod mało mówiącą nazwą Cyfomandra Grubolistna (łac. Cyphomandra betacea) to dość bliski krewny pomidora – oba warzywa wywodzą się z rodziny psiankowatych. Dlatego też zwany jest często Drzewnym Pomidorem, jako że nie rośnie na krzakach ale niskich drzewkach. Ma podobny kształt (chociaż nieco wydłużony), konsystencję oraz kolory (od żółtego do najczęściej spotykanego, czerwonego). Ma też jednak mniej wyrazisty, ale słodszy smak. Dlatego ...

Bakłażan Afrykański / Gboma

Bakłażan Afrykański (łac. Solanum macrocarpon) często utożsamiany jest z Bakłażanem Etiopskim. Tymczasem to po prostu dość podobna odmiana bakłażana – również przypomina nieco pomidora. Uprawia się go w Afryce zachodniej: Gboma to nazwa miasta w Liberii skąd są eksportowane m.in. do Francji. Uprawy przyjęły się jednak także w Azji południowo-wschodnie oraz Surinamie, skąd jest eksportowany do USA.

Bakłażan Szkarłatny / Gilo / Jilo

Bakłażan Szkarłatny uprawiany przede wszystkim w Ameryce Południowej – w Brazylii znany jako Jilo – do niedawna był uważany za odrębny gatunek bakłażana, noszący nazwę systematyczną Solanum gilo. Dziś uznaje się go jednak za odmianę rosnącego w Afryce Bakłażana Etiopskiego.

Bakłażan Etiopski / Turecka Pomarańcza / Nakati

Bakłażan Etiopski (łac. Solanum aethiopicum) zwany jest też Jajkiem Ogrodowym lub Pseudo-pomidorem. Ta ostatnia nazwa odnosi się do jego wyglądu – owoc o średnicy od 2 do 5 cm to coś pomiędzy pomidorem a bakłażanem (kształt ma równie zróżnicowany co pomidor). Kolor najczęściej ma pomarańczowy, zbiera się go jednak jeszcze jak jest żółty. Generalnie uprawiany jest w zachodniej Afryce – ze względu na ciepłolubność w Europie przyjął się tylko na południu Włoch, ...

Bakłażan / Oberżyna

Bakłażan czy też Oberżyna to powszechne nazwy Psianki Podłużnej (łac. Solanum melongena). Jest to gatunek zaliczany do licznej rodziny Psianek wywodzących się z Indii i Azji południowo-wschodniej (psiankami są zresztą także pochodzące z Ameryki pomidory i ziemniaki). Oberżyna pochodzi z Indii, do Europy przybyła około XII - XIII wieku. Najpierw pojawiła się w Persji jako Badanjan od którego wywodzi się przekształcona słowiańska nazwa Bakłażan. Stąd we wczesnym średniowieczu ruszyła na północ do Azji Środkowej (gdzie została przemianowana już na bliższy naszemu Boklajon, tadż. Боқлаҷон) oraz krajów Arabskich (al-Biadhinjan), a wraz z ich podbojami dotarła na zachód Europy do Hiszpanii, o czym świadczy dziedzictwo tutejszej nazwy oberżyny: Berenjena (patrz: Boronía). Od arabskiego al-Biadhinjan wywodzi się też nazwa Aubergine używana we francuskim i angielskim, a także coraz żadziej stosowana w Polsce Oberżyna. Jeśli chodzi o Europę szczególną popularność zdobyła jednak na wschodzie w Grecji - tutejsza nazwa Melitzana (gr. μελιτζάνα) wywodzi się od włoskiego Malanzana - gdzie jest głównym składnikiem jednej z najpopularniejszych zapiekanek Moussaka, ale także Melitzanosalata, tutejszej wersji arabskiego Baba Ganoush. Za najlepsze uchodzą bakłażany hodowane w greckiej Tsakonii, a także Komotini (południowa Tracja). Niemniej za bakłażanami przepadają zresztą mieszkający po sąsiedzku Turcy, którzy mają niezliczoną ilość sposobów na przyrządzanie Patlıcan, jak go nazywają - jest wśród nich m.in. słynny nadziewany bakłażan Karnıyarık, duszony kurczak Patlıcanlı Tavuklu Saç Kavurma, a także Patlıcanlı Kebabı jeden z popularniejszych wariantów Kebaba. Naturalny jest fioletowy, niekiedy ciemnobrązowy kolor oberżyny, chociaż uprawia się już także owoce białe, zielone, żółte a także w kolorach będących melanżami tych barw. Ma kształt wydłużony, rzadziej kulisty - te bardziej popularne są na Dalekim Wschodzie. Surowy bakłażan jest goryczkowaty za sprawą nieco toksycznej solaniny, dlatego przed smażeniem lub duszeniem plastry bakłażana soli się lub namacza w słonej wodzie – sól wchłania toksynę, ale także powoduje, że bakłażan w czasie smażenia wchłania mniej oleju. Botanicy od lat pracują jednak nad obniżenie poziomu trującej solaniny, więc kolejne warianty oberżyny są mniej gorzkie i coraz częściej rezygnuje się z ich zasalania. Nazewnictwo w Azji południowo-wschodniej Chiny - Ngai Kwa, Gie Zi, Hon Pee Choi, Chan Che Zu, Ai Qwa Japonia - Nasu Wietnam - Cai Tim Tajlandia - Mackhera, Makhua Yaew Indie - Brinjai, Bangai, Baingan, Bhanta, Badanjan Malezja - Terung [yellow_box]Bakłażany: Tajski | Laotański | Wietnamski | Groszkowy | Mechaty | Etiopski | Afrykański | Jilo | Kantakari [/yellow_box] (Poniżej przepis na prostą sałatkę z grillowanym bakłażanem) ...

Marsilea / Koniczyna Wodna

Koniczyna Wodna (łac. Marsilea) to cały rodzaj roślin wodnych obejmujący około 65 gatunków. Wywodzi się z Australii gdzie była jadana zarówno przez Aborygenów, jak i brytyjskich osadników – w szczególności gatunek nazywany Ngardu czy też Nardoo (łac. Marsilea drummondii). Inny gatunek (łac. Marsilea crenata) popularny jest m.in. w Azji Południowo-Wschodniej.