Cukier trzcinowy
Cukier trzcinowy to najstarszy z rodzajów
cukru używanych na świecie. Nie wywodzi się jednak z Ameryki Południowej, gdzie odcisnął największe (i najbardziej krwawe) piętno i skąd pochodzi większość jego produkcji - dziś Brazylia odpowiada za prawie połowę produkcji. Pierwszy raz cukier z trzciny cukrowej wyekstrahowano na wyspach
Polinezji. Później za sprawą Chińczyków oraz Persów trafił na zachód, a Europejczycy rozwinęli plantacje w Ameryce Środkowej.
Cukier trzcinowy trafiający do sklepów zwykle jest
nierafinowany. Ma więc formę przypominającą
cukier brązowy - kolor zawdzięcza
melasie, która nie została oddzielona od kryształów. Przez to zawiera mniej sacharozy, w więcej minerałów - jest mniej słodki, ale za to zdrowszy.
W sprzedaży można trafić na kilka rodzajów cukru trzcinowego. Różnią się miejscem pochodzenia - cukier
Demerara czy też
Barbados - oraz sposobem przygotowania -
Muscovado zawierające duża ilość melasy.
...
Injera / Indżera
Injera w Polsce nazywane także Indżera to placki popularne w Etiopii i Erytrei. Robi się je z mąki przygotowanej z ziaren Teffu. Przed wyrobieniem dość dużych placków o średnicy sięgającej standardowo pół metra, ciasto kilka dni fermentuje - nadaje im to charakterystycznego smaku. Podpłomyki smaży się na gorącej płycie i podaje zazwyczaj z Wat - całym zestawem sosów przygotowanych na bazie mięsa i warzyw (rodzaj curry) - ewentualnie sałatkami i świeżymi warzywami. W ...
Teff / Miłka Abisyńska
Teff nazywany w Polsce Miłką Abisyńską (łac. Eragrostis abyssinica) to rodzaj zboża uprawianego głównie w Etiopii (znajduje się tu 2/3 wszystkich plantacji) oraz położonej po sąsiedzku Erytrei. Kłosy podobne są nieco do ryżu, ziarna jednak znacznie mniejsze - ok. 1 mm średnicy. W Etiopii i Erytrei jest to podstawowy produkt zbożowy - zawiera dużą ilość białka, wapnia, żelaza i innych minerałów. Zazwyczaj mieli Teff mieli się na mąkę, z której robi się placki ...
Brandy
Brandy zwane w Polsce Winiakiem pochodzi od holenderskiego Brandewijn czyli palone wino (od słowa gebrande). Określenie rozpowszechniło się wraz z alembikami, miedzianą aparaturą do destylacji ciągłej alkoholu, które w XVII wieku po Europie wozili właśnie Holendrzy.
Najczęściej z brandy kojarzą się alkohole przygotowane na bazie wina gronowego i dojżewające w dębowych beczkach, takie jak chociażby francuskie Cognac, Armagnac i Marc (ew. hiszpańskie Brandy de Jerez). ...
Champurrado (Napój czekoladowy)
Champurrado to tradycyjny, meksykański napój czekoladowy. Uznawany jest jako rodzaj Atole, czyli napoju zagęszczanego masa hariną rodzajem skrobi kukurydzianej - można ją zastąpić zwykłą, drobno zmieloną mąką kukurydzianą. Do tego jest aromatyzowany przyprawami takimi jak cynamon czy anyż gwiazdkowy (zastosowany w przepisie piloncillo to po prostu nierafinowany brązowy cukier).
Champurrado podobnie jak Atole ma tradycje Azteckie. Pija się je rano lub przy deserze, po ...
Ciabatta
Ciabatta to miała być
włoska odpowiedź na
francuską bagietkę. Zaczęło się w latach 70 i 80, kiedy lekkie pieczywo sąsiadów zaczęło zyskiwać na popularności jako materiał na bogate w dodatki kanapki - czyli włoskie
panini. We włoskiej wersji bułka jest nieco szersza i krótsza, ale za to cały czas na tyle płaska aby przeciąć ją wzdłuż i napełnić wędliną, serem i warzywami. Samo słowo ciabatta oznacza kapeć i taki też kształt (chociaż mocno powiększony) miała przypominać. Tak jak bagietka ciasto przygotowywane jest na bazie
pszennej mąki z dodatkiem drożdży, którym zawdzięcza duże dziury.
Jako pierwszego piekarza, który miał się zająć wypiekiem ciabatty wskazuje się
Arnaldo Cavallari z miasteczka
Adria położonego w okolicach
Wenecji. Miało to miejsce w 1982 roku. Ciabatta wypiekana jest jednak w całych Włoszech i każdy piekarz robi to na swój sposób. To raczej typ chleba.
...
Parfait
Parfait to słowo wieloznaczne. W dosłownym tłumaczeniu z francuskiego oznacza coś perfekcyjnego – i rzeczywiście nazwa pochodzi od łacińskiego perfectus, przez starofrancuskie parfit (XI wiek) oznaczające „ukończony, kompletny, gotowy". Najbardziej kojarzy się z lodowym deserem, odnosi się jednak także do rodzaju pasztetu przygotowywanego zwykle z kurzej wątróbki, choć może też być użyta wątroba gęsia – to tzw. Parfait de Foie Gras. Co istotne, nawet bardziej niż ...
Trąbiki / Bulot
Trąbiki Zwyczajne (łac. Buccinum undatum) to gatunek morskiego ślimaka. Występuje głównie w chłodnych wodach północnej części Atlantyku i jest stałym elementem menu po obu stronach oceanu - m.in. na Wyspach Brytyjskich i we Francji gdzie nazywane są Bulot. Trąbiki przygotowuje się podobnie jak inne ślimaki takie jak winniczki - przed gotowaniem lub smażeniem wyciąga się je z muszli (inaczej niż w przypadku mouli duszonych w skorupkach).
Terrine (Terrina)
Terrina pierwotnie nie była daniem, ale naczyniem, w którym powstawało. Zazwyczaj okrągłe, wytwarzane było z terakoty (we Francji: terre cuite) – czemu zawdzięcza nazwę, wywodzącą się od łacińskiego terrenus („zrobiony z ziemi, gliny"). Słowo terrine pojawiło się po raz pierwszy w źródłach pisanych już w 1412 roku, a co najmniej od 1684 roku zaczęło oznaczać również to, co w tym naczyniu ugotowano i podawano na zimno.
Ostatecznie nazwa przeszła na przygotowy...
Pâte Feuilletée / Ciasto Francuskie
Specyficzna struktura
Ciasta Francuskiego to efekt zagniatania z dodatkiem tłuszczu (zazwyczaj
masła), a później wielokrotnego składania i wałkowania. Dzięki temu po wypieczeniu ciasto się rozwarstwia i zyskuje lekką strukturę.
Jego geneza nie jest do końca znana, przypuszczalnie wywodzi się od
tureckiego filo. W Europie pojawiło się w średniowieczu, a przepis po raz pierwszy spisali
francuski kucharze używając określenia
Pâte Feuilletée czyli ciasto ptysiowe. W Polsce ciasto ptysiowe to jednak rodzaj ciasta parzonego, więc przyjęła się nazwa ciasto francuskie.
...
