Karamel Masakan/Nuoc Mau (Syrop karmelowy)
Czy to malajski Karamel Masakan czy wietnamski Nuoc Mau w kuchni Azji Południowo-Wschodniej gęsty karmelowy sos, a wręcz syrop to ważny element. I wbrew pozorom nie chodzi tu o dodatek do słodyczy czy nawet napojów, ale do dań obiadowych i przekąsek. W Singapurze dodaje się go np. do makaronów, a przede wszystkich do ciasteczek z rzodkwi Chai Tow Kway.
Pod tym względem najbliżej mu do indonezyjskiego Kecap Manis w samej Malezji znanego jako Kicap Lemak. Nie jest to jednak ...
Okra / Gumbo / Ketmia / Bamia
Okra (łac.
Abelmoschus esculentus ew.
Hibiscus esculentus) w Polsce znana też jako
Ketmia Piżmowa,
Ketmia Jadalna oraz
Piżmian Jadalny to niewielkie warzywo wywodzące się z Afryki. Wygląda nieco jak niewielka
cukinia, nie dłuższa od palca – stąd jej
brytyjska nazwa
Lady's Fingers (na tym kończą się jednak podobieństwa z cukinią i raczej nie stosuje się jej jako zamiennika). Ma dość neutralny, nieco piżmowy smak, a najbardziej charakterystyczną cechą jest fakt, iż w czasie gotowania wydziela dużo śluzu. Z Afryki okra trafiła m.in. do krajów śródziemnomorskich (m.in. na
Bliski Wschód gdzie znany jest jako
Bamia, do krajów
Maghrebu i np. do
Grecji), do Azji (na
Daleki Wschód oraz
Indii), a wraz z czarnymi mieszkańcami Afryki wyemigrowała do
Ameryki – szczególnie ceniona jest w kuchni
Cajun, gdzie nazywa się
Gumbo i jest bazą gulaszu zwanego Gumbo.
W rejonie
Zatoki Meksykańskiej i
Morza Karaibskiego można spotkać go pod wieloma lokalnymi nazwami:
-
Abelmosco w
Meksyku
-
Quimbombó na Kubie, Portoryko i w Wenezueli
-
Quingombó w Salwadorze
-
Guingambó i
Chingambó na Portoryko
-
Molondrón oraz
Gombó na Dominikamnie
Różne nazwy ma też w Ameryce Południowej m.in.
Candia w Kolumbii oraz
Quiabo w Brazylii...
Cheddar
Ten najpopularniejszy angielski ser (51 proc. całej sprzedaży serów na wyspie) wywodzi się z okolic znanego kurortu Bath, z wąwozu Cheddar w hrabstwie Somerset. To tutaj produkuje się oryginalny, objęty ochroną regionalną West Country Farmhouse Cheddar (przywilej ten obejmuje także Dorset, Devon i Kornwalię). W niekontrolowany sposób produkuje się go nie tylko w całej Wielkiej Brytani i krajach postkolonialnych (USA, Kanadzie, Australii) ale nawet w Belgii i Szwecji, a nawet w ...
Ljutenica
Ljutenica ewentualnie
Lyutenitsa lub
Lutenica to jedna z kilku
bałkańskich past warzywnych. W porównaniu z popularnym
Ajvarem jest ona dużo bardziej ostra (
ljuto znaczy
ostre). W jej skład poza ostrą
papryką wchodzą
pomidory,
cebula,
czosnek,
pieprz,
sól,
oliwa i
cukier.
Ljutenicę wykorzystuje się zwykle jako przyprawa do mięs (najlepiej grillowanych) ewentualnie serów lub kanapek. Można ją jednak także potraktować poważniej, jako gotowy sos do ciepłego posiłku.
Sprawdź również:
Pindur
...
Za’atar / Zaatar
Zaatar, a właściwie
Za'atar, to wyjątkowo pojemne określenie wywodzące się z kuchni Arabskiej. Nazwa ta przylgnęła zarówno do popularnego w tej części świata
oregano syryjskiego jak i mieszanki w której poza oregano występuje również
tymianek oraz
majeranek (wszystko wiąże się z etymologicznymi problemami dotyczącymi pochodzenia nazwy).
Zaatar przed dodaniem do potraw często mieszany jest także z
sezamem,
sumakiem,
solą oraz innymi dodatkami – w Palestynie np. dodaje się
kminku. Najprostsze zastosowanie we wszystkich krajach arabskich to rozcieranie Zaataru na plackach typu
pita. Dodaje się go jednak też do dań warzywnych oraz mięsnych, posypuje
Hummus, doprawia serek
Labneh a także po prostu miesza z
oliwą.
Poniżej przepis na bogatą mieszankę Zaatar.
...
Tabasco
Tabasco to zarówno nazwa meksykańskiego stanu położonego na południe od Jukatanu, jak i nazwa wywodzącej się stąd chili. Jako odmiana dość ostrej Papryki Krzewiastej (łac. Capsicum frutescens) - w skali Scovilla 30.000 – 50.000 punktów – zrobiła chyba największą karierę spośród wszystkich chili. Dokonała tego jednak nie za sprawą samych owoców, ale sosu Tabasco, którego stała się podstawą (jest od niego jednak kilkanaście razy ostrzejsza). Niewielkich rozmiarów ...
Confit de Canard – jak przygotować Confit z kaczki
Tak jak alzatczycy ze Strasbourga mają swoje Foie Gras, a mieszkańcy Turenii Rillets, Gaskończycy i mieszkańcy Midi szczycą się Confitem. Gęś (zwana Gęsią z Tuluzy, gdzie drobiem handlowano w największych ilościach) od zawsze była symbolem, tego Południowo-Zachodniego zakątka Francji. Tymczasem confit okazał się po prostu idealnym sposobem na konserwowanie jej mięsa. Tłuste części ptactwa, czyli przede wszystkim udka i piersi, najpierw się soliło i odstawiało na ...
Kalamondynka / Calamansi
Kalamondynka (łac. xCitrofortunella microcarpa) zwana też Kwaśną Pomarańczą lub Pomarańczą Panamską ewentualnie Pomarańczą Chińską to krzyżówka niewielkiego Kumkwatu (odmiany japonica) z nieco większą Mandarynką. Wbrew nazwie najpopularniejsza jest jednak na Filipinach, chociaż występuje także w kuchni Malajskiej (w takich daniach jak Ikan Bakar czy Acar) oraz Indonezyjskiej. Stąd wzięła się zresztą jej oryginalna nazwa Calamansi, używana także w Europie. ...
Shōyu
Shōyu to japońska odmiana sosu sojowego. Z Chin w VII wieku recepturę na jego przygotowanie przywieźli buddyjscy mnisi. Japoński sos jest zazwyczaj nieco słodszy od chińskiego co wynika z dodatku ziaren pszenicy. Shōyu ma jednak także inne odmiany smakowe, zależne od użytych dodatków takich jak wino ryżowe czy też bulion (np. wołowy lub rybny).
Moutarde de Meaux
Meaux to niewielkie starożytne miasteczko leżące 60 km na wschód od Paryża. Poza historią do zaoferowania ma przede wszystkim produkty kulinarne: ser Brie de Meaux oraz Moutarde de Meaux. Według miejscowych historia tej łagodnej w smaku musztardy zaczęła się w 1631 roku. Do uprawy gorczycy, z której powstaje, zachęcił miejscowych mnichów sam król Francji. W osiemnastym wieku działało tu już kilka młynów, mielących ziarna gorczycy. Od wieków Moutarde de Meaux cieszy się ...
