Woda Pomarańczowa
Za popularyzację wody oraz olejku pomarańczowego odpowiada żyjąca u schyłku XVII wieku Anna Marie Orsini księżniczka Neroli. Włoszka używała ich do wszystkiego i spowodowała ostatecznie, że Neroli stał się jednym z klasycznych elementów przemysłu perfumeryjnego. Zanim zrobił karierę jako zapach, aromat kwiatów pomarańczy używany był także w kuchni. Do Europy w IX wieku wodę sprowadzili Arabowie, a do jej przygotowania używają kwiatów gorzkiej pomarańczy, tzw. ...
Pinkel
Pinkel czy też Pinkelwurst to kaszanka wywodząca się z Północno-Zachodnich rejonów Niemiec. Nie przypomina jednak krwawej kiszki, bo nie używa się do niej krwi i przez to jest jasna. Poza kaszą jęczmienną i owsianą trafia do niej boczek i słonina, a także cebula oraz przyprawy. Jest to więc bardzo tłusty kiełbasa z której w czasie pieczenie tłuszcz skapuje w dużych ilościach. Stąd jedna z wersji jej nazwy - po niemiecku pinkelt znaczy siusiać. Bardziej poważna etymol...
Mettwurst / Mettenden
Mettwurst w niektórych regionach zwana też Mettenden to po prostu niemiecka metka. Coraz mniej popularna w Polsce kiełbasa bazuje na drobno mielonej wieprzowinie, tylko lekko podwędzonej. Niemiecka metka ma różne warianty regionalne - pokrewna jej jest Teewurst.
Mettwurst często podaje się z jarmużem, a najprostsze i najpopularniejsze połączenie to Grünkohl mit Mettwurst.
Kasseler / Selchkarree
Niemiecki Kasseler czy też austriacki Selchkarree to rodzaj miejscowego baleronu. Schab karkowy lub środkowy którego Niemcy najczęściej używają (może to być jednak także wieprzowa łopatka) jest solony i podwędzany. Częściej niż na zimno używają go jako mięsa obiadowego - pokrojony na kawałki jak kotlet jest gotowany, smażony lub pieczony. Zwykle towarzyszą mu różnego rodzaju kapusty oraz ziemniaki.
Nie ma przy tym pewności skąd się wzięła sama nazwa Kasseler - ...
Osbène (Kiełbaski z kurczaka)
Osbène to
tunezyjska kiełbaska przypominająca nieco
francuskie Andouillettes. Również w jej przypadku farsz stanowią podroby, najczęściej
jagnięce, rzadziej
wołowe (czasem są podsuszane). Doprawione i wzbogacone
bulgurem lub
ryżem są zaszywane we flaczkach - mają różne kształty od podłużnych typowych dla kiełbasek do krótkich i pękatych. Osbène zazwyczaj są serwowane jako proste danie obiadowe z
kuskusem oraz sosem.
Niekiedy ten sam farsz zawija się w liście np.
kapusty i serwuje trochę tak jak
turecką sarmę. Do nadziewania stosuje się nawet tuszki
kalmarów (na zdjęciu).
Jak więc widać koncept jest dość uniwersalny. Podobnie jest z poniższym przepisem, gdzie bazą jest mięso
kurczaka, a zawija się je w skórę tego samego kurczaka.
...
Panettone
Na pierwszy rzut okaz Panettone wygląda trochę jak Babka Wielkanocna: całkiem spore, drożdżowe ciasto nadziewane rodzynkami (i innymi suszonymi owocami). Ten Mediolański chleb (pane) faktycznie jest daniem świątecznym, serwuje się go jednak nie przy okazji Wielkanocy lecz Bożego Narodzenia. To właściwie chyba najbardziej znana Włoska potrawa podawana na tę okoliczność. Panettone podaje się pokrojone w plastry z Crema di Mascarpone, kremem przygotowanym na bazie serka ...
Marynowane cytryny
Marynowanie cytryn to technika używana w kuchni Afryki Północnej, a także odległych od niej Indiach. W zamyśle był to po prostu sposób na zakonserwowanie owoców na długo po ich zbiorach. Po kliku tygodniach marynowania cytryny nabierają jednak na tyle charakterystycznego, świeżego smaku, że stały się wyjątkowo cenioną składnikiem/przyprawą. Na szerokie wody wypłynęły w XIX wieku, kiedy przepis zaczął pojawiać się w anglojęzycznych książkach kucharskich. Do ...
Mhamsa
Mhamsa to rodzaj kaszy podobnej do couscousu. Jest nawet uznawana za jej odmianę, tyle że znacznie grubszą. Popularna jest m.in. w kuchni tunezyjskiej. Tutaj stosuje się zresztą także jeszcze grubszy jej rodzaj: Berkoukech. Obie można zresztą używać wymiennie.
Boukha
Boukha to destylat produkowany z fig. Charakterystyczny jest dla kuchni tunezyjskiej. Nie jest to jednak tradycyjny napój arabów, ale mieszkających tutaj żydów. Zazwyczaj ma od 36 do 40 proc. mocy. Pije się go w tempereaturze pokojowej lub schłodzony. Poza tym używa do cocktaili, a także jako dodatek spożywczy, np. do sałatek owocowych.
Kadid
Kadid to tradycyjny tunezyjski sposób na konserwowanie mięsa jagnięcego. Warunki klimatyczne Północnej Afryki sprzyjały nie tylko jego łatwemu psuciu się, ale także szybkiemu suszeniu. I w ten właśnie sposób Arabowie zabezpieczali na później świeże mięso. Najpierw kroili je na paski, a przed powieszeniem do suszenia także obtaczali w przyprawach: mięcie, chili, czosnku i soli. Po kilku dniach spędzonych na słońcu mięso było dodatkowo obsmażane na oliwie. Ten proceder ...
