Sathon
Sathon to sos używany w kuchni Północno-wschodniej Tajlandii – w regionie Isaana. Przygotowuje się go z liści dwóch rodzajów, pokrewnych drzew łac. Millettia utilis oraz łac. Millettia leucantha (na zdjęciu), również nazywanych Sathon.
Dok Khae / Agati
Popularne w Tajlandii Khae to rodzaj skarłowaciałego drzewka (łac. Sesbania grandiflora). Rośnie w całej Południowo-wschodniej Azji, a także w Indiach. Z kulinarnego punktu widzenia cenne są jego owoce zwane Dok Khae przypominające nieco owoce takich drzew jak klon – czyli tzw. ulistniony orzeszek. Dojrzewając, zamykają się tworząc rodzaj krótkiego, wygiętego strączka. Są jednym z cennych dodatków do curry czyli tutejszych kaeng. Jadane są także liście oraz młode ...
Phak Wanpa
Phak Wanpa (łac. Melientha suavis Pierre.) to drzewo uprawiane przede wszystkim w północnej część Tajlandii, Laosie a także Wietnamie. Daje niezbyt duże owoce (2 – 3 cm długości) o eliptycznym kształcie, a jadalne są także młode liście. Zwykle są smażone, ewentualnie trafiają do Curry. Kilka lat temu Tajscy biochemicy z Uniwersytetu Khon Kaen odkryli, iż Phak Wanpa jest bardzo mocnym antyoxydentem, silniejszym nawet od witaminy C w czystej postaci.
Mimoza Wodna
Mimoza Wodna to tropikalna roślina z rodziny bobowatych – łac. Neptunia oleracea. Szczególnie popularna jest w Indiach i Azji Południowo-wschodniej, gdzie liści i kłączy używa się m.in. do smażonych potraw, przede wszystkim stir-fry, ale także takich jak tajskie curry czyli kaeng. W Tajlandii nazywana jest Phak Ru Norn lub Phak Gra Chet, w Wietnamie Rau Nhút, a w Indiach Ekai Thabi.
Kra Thin
Kra Thin (łac.
Leucaena leucocephala) to mimozowate drzewo uprawiane w obszarach tropikalnych i subtropikalnych, głównie jako źródło biomasy. W Azji Południowo-wschodniej, m.in. w
Tajlandii skąd pochodzi nazwa Kra Thin, jadalnej są jednak także jego strąki
...
Luk Gra
Luk Gra to tajskie orzechy o kształcie fasoli z cienką ciemnobrązową łupina. Po uprażeniu smakiem przypominają migdały.
Ma Dan
Ma Dan (łac. Garcinia schomburgkiana) to owoc z rodziny mangostanów. Uprawiany jest w Azji Południowo-wschodniej, przede wszystkim w Tajlandii. Jada się m.in. jego młode liście, ale przede wszystkim owoce. Nie są słodkie, ale wyjątkowo kwaśne. Podaje się je na surowo z pastą krewetkową i chili, ewentualnie dodaje do sałatek, a także dusi np. w curry (taj. Kaeng). Używa się też sferementowanych owoców, które razem z mieloną wieprzowiną stanowi bazę dla zupy.
Bakłażan Mechaty
Bakłażan Mechaty to jedna ze stosowanych na Dalekim Wschodzie odmian
bakłażana (łac.
Solanum ferox). Ma niezbyt duże owoce przypominające nieco żółtego
pomidora. Charakterystyczne są niewielkie włoski pokrywające jego skórkę (podobnie jak np. w agreście).
...
Kermit
Kermit to nazwa o dwóch znaczeniach:
Po pierwsze odnosi się do wszystkich okrągłych bakłażanów hodowanych w Południowo-wschodniej Azji – m.in. Bakłażan Tajski oraz Bakłażan Laotański
Po drugie to rodzaj hybrydy Bakłażana Tajskiego. Jest on po prostu sporo mniejszy – ma około 3 - 4 cm średnicy.
Bakłażan Tajski (Jabłkowy) / Kaeng Khiao Wan Phak
Bakłażan Tajski zwany też
Jabłkowym (łac.
Solanum Virginianum, chociaż występuje też pod kilkom innymi nazwami) to rodzaj niezbyt dużego, biało-zielonego, kulistego
bakłażana (niekiedy ma kolor fioletowy, żółty czy biały). Waży do 200 gr – jak sama nazwa wskazuje rozmiarami przypomina niewielkie jabłko.
Popularny jest przede wszystkim w
Tajlandii (tutejsza nazwa to
Makheua Brot Chao Phraya) gdzie często trafia do miejscowych
curry (taj.
Kaeng), najczęściej
zielonego, szczególnie w wersji wegetariańskiej (takiej jak zaprezentowana na filmie), ale także czerwonego curry
Kaeng Phet Daeng Gai, curry ziołowego
Kaeng Khae Gai oraz rybnej zupy
Kaeng Tai Pla. Bakłażana jada się ze skórką, dzięki czemu zachowuje kształt. Miąższ szybko ciemniej na świeżym powietrzu kroić go więc należy tuż przed gotowaniem.
Bakłażana jabłkowego można zastępować zwyczajnym, fioletowym bakłażanem.
...
