Smaki 2336 w tej kategorii

Roti

Roti to placek wywodzący się z Indii, ale popularny w całej Azji Południowo-Wschodniej. W Sanskrycie jego nazwa znaczy tyle co chleb. Zazwyczaj jest sporządzany z mąki pszennej (razowej) niekiedy mieszanej z innymi mąkami i smażony na żeliwnej patelni Tava. Można go też piec w piecu Tandori – wówczas jest to Tandori Roti. Roti występuje także Malezji gdzie poza Malajami nie brak Hindusów oraz Indyjskich muzułamanów – znane jest to m.in. Roti Canai czyli bardzo cienki chlebek z kuchni Mamak, odpowiednik hinduskiego Roti Prata. Interesujące są też cienkie Rumali Roti - w północnoindyjskich narzeczach rumali oznaczna chsutkę do nosa, placki te składa się bowiem właśnie tak jak chustkę do nosa - i dziurawe placki Roti Jala (co oznacza sieć). Jada się je z daniami wędzonymi lub na słodko. Roti Bakar z kolei to danie śniadaniowe: chlebek z kokosowym dżemem Kaya. Wraz z indyjskimi pracownikami kontraktowymi w połowie XIX wieku Roti trafił także na Karaiby, gdzie szczególną popularność zyskał na Trynidadzie i Tobago oraz w Gujanie. Tu ewoluował obejmującą wiele wariantów i wypełnień, od Sady Roti (prostego chleba) przez Paratha Roti (maślanego, wielowarstwowego chleba), Dhalpuri Roti (chleba z rozdrobnionymi ziarnem), aże po Dosti Roti. Podawany jest tu zarówno jako prosty chleb, jak i w postaci wrapu - od lat 30' XX wieku tutejsze Paratha Roti charakteryzujące się luźną i elastyczną strukturą zawija się w przyprawione mięso i warzywa serwując jako danie uliczne. Bardzo podobnymi do Roti są placki Chapati. ...

Chapati

Chapati to rodzaj placka Roti, który podobnie jak on wywodzi się z Indii i został rozpopularyzowany w całej Południowo-Wschodniej Azji (przede wszystkim w Malezji), a także Afryce (nazw tych niekiedy używa się wymiennie). Jego specyfika polega na tym, iż jest dość cienki i sporządza się go wyłącznie z pełnoziarnistej mąki pszennej zwanej atta. Poza tym placki z dodatkiem wody, czasem oleju lub soli, zwykło się piec na tzw. Tava czyli rodzaju patelni. Niekiedy po początkowym podsmażeniu na małym ogniu wstawia się Chapati na duży płomień przez co gromadzące się w cieście powietrze wypycha je i tworzy charakterystyczne balony – w północnych Indiach i Pakistanie takie placki nazywane są Phulka. Chapati stosuje się podobnie jak bliskowschodnią pidę – zawija się w nie dodatki, lub podaje do dania aby placki można było jeść rwąc na mniejsze kawałki. ...

Mee Hoon Goreng / Bee Hoon Goreng (Smażony makaron ryżowy)

 Hoon w malajskim oznacza tyle co mąka. Mee Hoon zwany też Bee Hoon, a skracany też Bihun to z kolei cienki makaron ryżowy uznawany za rodzaj makaronu Varmicelli - rozbieżność nazw wynika z różnej wymowy chińskiego słowa oznaczającego makaron od którego nazwa się wywodzi. Cienkie ryżowe Mee Hoon czy Bee Hoon zwykle się podsmaża z dodatkami, które jednak nie mają zdominować smaku dania, bo makaron odgrywa tu główną rolę. Danie to szczególnie popularne jest w Singapurze, a cienki makaron ryżowy z dodatkami (także bardziej bogatymi jak np. krewetki) nazywany jest często Makaronem Singapurskim. Makaronów tych należy ich mylić z Mee Hoon Kuah, które są kluskami domowej roboty, wyrabianymi z pszennej mąki - z rozwałkowanych kawałków ciasta urywa się płatki i gotuje we wrzątku....

Mee Suah (Makaron smażony z mięsem i krewetkami)

Mee Suah znany też jako Mee Sua (albo też Misua) to rodzaj malajskiego spaghetti (popularny jest także w Tajlandii). Podobnie jak inne wersje makaronu mee wywodzi się z Chin - jego tutejszym kantońskim odpowiednikimie jest Yi Mein. Mee Suah podaje się podczas ceremonii oraz festiwali, gdzie ma znaczenie symboliczne. Długie nitki utożsamia się z długim życiem przez co sam zwrot Mee Sua oznacza powodzenie. Makaron robi się zarówno z mąki pszenicznej jak i ryżowej. Jest dość cienki i delikatny. Zwykle dodaje się go do zup i gęstych sosów, ale także smaży - również dosłownie w głębokim tłuszczu. Zobacz: Vermicelli ...

Mee / Mi / Mie / Hokkien Mee (Mee Hailam)

Malajskie Mee, Indonezyjskie Mie oraz używane w Tajlandii Mi (chociaż de facto nie ma ścisłych przynależności geograficznych) to zasadniczo ogólna nazwa określająca makaron zarówno ryżowy (najczęściej vermicelli) jak i zbożowy (np. tajskie Mi Krob to cienki makaron ryżowy smażony na chrupko). Nie mniej często odnosi się ona jednak także do konkretnych klusek pszenno-jajecznych, charakteryzujących się dużą sprężystością. Między innymi dlatego używane są do smażenia, jako baza słynnych potraw: indonezyjskiego Mee Goreng oraz makaronu smażonego z mięsem Hokkien Char Mee. Dodaje się także do zawiesistych sosów - tak jak w Mie Rebus czy też w przypadku malajskiego Mee Hailam (przepis na filmie poniżej). Ten makaron pojawił się w Malezji za sprawą imigrantów z chińskiej prowincji Hokkien zwanej też Fujinan. Dlatego też niekiedy nazywa się go makaronem Hokkien lub Fujinan – nie należy mylić ze wspomnianą nazwą potrawy, makaronu smażonego w stylu Hokkien: Hokkien Char Mee oraz makaron z krewetkami Hokkien Hae Mee. Ta ostatnia potrawa szczególnie popularna jest w Singapurze - inny tutejszy przepis na Mee to Lor Mee, makaron duszony z mięsem. W samej Malezji słówko Mee czasem przeinaczane jest na Bee, co widać w nazwie makarony Mee Hoon, znanego też jako Bee Hoon i skracanego do Bihun. Dobrym substytutem makaronu pszenno-jajecznego Mee, jest łatwo dostępny w sklepach z orientalną żywności chiński makaron do Chow Mein. Pochodną makaronu Mee jest popularne w Tajlandii i Indonezji Ba Mi. ...

Acar (Warzywne pikle)

Nazwa Acar (czyt. ah-czar) z jednej strony odnosi się do wszelkiego rodzaju malajskich i indonezyjskich pikli – ryb, mięs warzyw (m.in. Acar Kiam Hu to solona ryba, Acar Timun marynowany ogórek, a Acar Keat Lah to kalamondynka marynowana w miodzie i limonce). Marynaty przygotowane na bazie różnych warzyw nazywają się po prostu Acar (przepis na filmie - film w oryginalnej wersji językowej z napisami). Z drugiej strony nazwy tej używa się też w odniesieniu do sałatek doprawianych octem – najbardziej znana Acar Awat wywodzi się z kuchni Nonya. ...

Hor Fun

Hor Fun to popularny w Malezji makaron ryżowy w kształcie wstążek. Jego pierwowzorem jest chiński Kway Teow (Shahe Fen), który tamtejsi emigranci rozpopularyzowali w całej Azji Południowo-wschodniej – w Tajlandii np. jest on znany jako Kuai Tiao. Najbardziej znanym przepisami wykorzystującymi ten makaron są Char Hor Fun oraz Wat Tan Hor. ...

Cincalok / Chinchalok / Cencaluk

Cincalok to rodzaj pasty krewetkowej wywodzącej się z malezyjskiej kuchni Nonya – z regionu Mallaca. Używa się do niej krótko fermentowanych krewetek – małe sztuki (czasem nawet Kryl) miesza się z solą oraz ryżem aż do uzyskania pasty i odstawia na trzy dni. Cincalok podaje się z siekanymi chili, szalotką oraz sokiem z limonki. Podobną pastą jest filipiński Bagoong Alamang. ...

Kaya / Sri Kaya (Dżem kokosowy)

Kaya lub Sri Kaya to malajski dżem kokosowy. Robi się go z mleka kokosowego z dodatkiem jajek (kurzych lub kaczych) oraz cukru i odrobiny pandanu. W Malezji używa się go tak jak zwykłego dżemu, najczęściej jako element śniadania - np. rozsmarowany na tostach. Kaya często towarzyszy także racuchom Cakoi.

Teh Tarik

Teh Tarik w tłumaczeniu oznacza przelewana czy raczej nawet wyciągana herbata. To specjalność emigrantów hinduskich mieszkających w Malezji. Istota napoju polega na tym, że herbatę zmieszaną z mlekiem (nazywaną Teh See) przelewa się ze szklanki do szklanki, ale z dużej wysokości (na rozpiętość ramion). Po kilkukrotnym powtórzeniu takiego zabiegu herbata robi się nie tylko chłodniejsza, ale przede wszystkim mocno spieniona.  Herbata ta jest też przyrządzania z imbirem: ...