Petit Lathuy
Petit Lathuy to kolejny po Trou d'sottai znany miękki belgijski ser maziowy. Wywodzi się z Jodoigne w Brabancji, a w smaku przypomina francuski Reblochon.
Clairieux
Clairieux to jeden z niewielu znanych półtwardych serów belgijskich. Wywodzi się z Mont de l'Enclus niedaleko Tournai. Jest to dość nowy produkt, a najlepsze jego wersje wytwarza się z surowego mleka.
Limburger (Ser Limburski)
Ten miękki ser wywodzący się z Limburga, położonego we wschodniej części Belgi, na pograniczu niemieckim - dawne księstwo Limburskie znajdowało się pod obu stronach granicy. Dlatego też do jego autorstwa przyznają się też Niemcy, i dziś to oni go przede wszystkim produkują. Ma bardzo intensywny zapach, a jednocześnie bardzo łągodny smak. Często serwowany z piwem. Ser Limburski uznawany jest jednocześnie za typ sera do którego należy m.in. Herve.
Chimay (ser)
To pięć gatunków serów przygotowywanych przez trapistów z belgijskiego klasztoru Notre-Damme-de-Scourmont, na południe od Chimay. Robią je już od 1876 roku. Jest tu nie tylko ser z surowego mleka, ale jak przystało na zakon słynący z produkcji piwa, także delikatny ser piwny. Nie mniej znane jest zresztą tutejsze piwo.
Trapiści z klasztoru Scourmont oferują:
Chimay Grand Classic - to półtwardy ser dojrzewający cztery tygodnie. Ma naturalną skórę i bardzo kremowy ...
Herve
Miękki ser wywodzący się z leżącego w okolicach Akwizgranu miasteczka Herve jest najbardziej charakterystycznym produktem nabiałowym Belgów. Dojrzewa w małych kwadratowych kostkach i z wiekiem nabiera intensywnego aromatu i ostrego smaku. Obecnie sprzedaje się zarówno sery 4-tygodniowe jak i kilkumiesięczne – te najlepsze określa się mianem muri a coeur, czyli dojrzałe po serce.
Herve jest przy tym uznawany za jedną z odmian sera limburskiego.
Szczaw
Szczaw (łac. Rumex), a właściwie cały szereg jego gatunków od wieków jest zbierany i zjadany w całej Eurazji oraz Afryce - najpopularniejszy i zwykle kupowany w sklepach czy bazarach jest Szczaw Zwyczajny (łac. Rumex acetosa L.). Do pewnego stopnia szczaw traktowany był i jest podobnie do szpinaku. Uprawiany kiedyś Szczaw Tarczolistny był nawet nazywany rzymskim, cz też francuskim szpinakiem (dziś w ten sposób nazywa się raczej szpinak górski), a Grecy niekiedy zastępu...
Boczek / Bekon
Spór o to czy
Boczek to
Bekon trwa długo. Dla jednych to tylko anglojęzyczna wersja polskiej nazwy. Inni przekonują, że boczek pochodzi z dolnej części boku świni, a bekon z górnej partii. To miałoby uzasadniać różnicę w tłustości mięsa, chociaż jeszcze inni sprawę upraszczają uznając że bekon to po prostu boczek okrojony z tłuszczu. Z drugiej strony
hiszpańska wersja boczku zwana
Tocino to prawie czysty tłuszcz, często solony i krojony w kostkę - stąd zresztą wywodzi się tradycja robienia skwarek
Tocino popularna w wielu dawnych hiszpańskich koloniach.
Pomijając spory formalne boczek to kawałek
wieprzowiny bardzo popularny zarówno wśród masarzy, jak i wśród kucharzy.
Jako wędlina przygotowywane jest na wiele sposobów - pod tym względem mało kto może mu dorównać. Mamy więc nie tylko boczek gotowany czy pieczony. Boczek można też parzyć - polega to na zalaniu go gorącym wywarem z wody oraz przypraw i odstawieniu na parę dni - albo wędzić w dymie, zarówno na zimno jak i na gorąco. Mamy też wreszcie boczek dojrzewający, którego najsłynniejszym przedstawicielem jest
włoska Pancetta. Podobnym produktem jest
katalońska Cansalada, czy też
baskijski Xingar (w pozostałej części Hiszpanii używane jest zapożyczone z włoskiego
Panceta).
Boczek to także składnik wielu kiełbas, którym nadaje odpowiednią tłustość i smak.
Swoją wszechstronność boczek potwierdza też w kuchni, szczególnie jeśli chodzi o rozległość geograficzną. W Europie po boczek równie chętnie sięgają
Anglicy ze swoją ciężką kuchnią, jaki "śródziemnomorscy"
Włosi, a jednocześnie jest to mięso chętnie używane na Dalekim Wschodzie.
...
Cykoria
Cykoria, a ściśle rzecz ujmując
Cykoria Podróżnik (łac.
Cichorium intybus), wywodzi się z basenu morza śródziemnego. W wersji dzikiej listki cykorii rosną na łodydze luźno i mają długi lancetowany kształt (są nieco podobne do
mniszka lekarskiego) - zobacz też . Jej znana dzisiaj postać biało-zielonych kolb została wyhodowana dopiero
w 1830 roku w brukselskim ogrodzie botanicznym, a właściwie w jego piwnicach. To wówczas odkryto, że zagrzebane w ziemi pędy są bardzo smaczne. W
Belgii upowszechnienie tego warzywa przypadło na połowę XIX wieku. Belgowie poddają ją w najróżniejszych wersjach, nawet jako puree, ale najpopularniejsze danie z Cykorii to
Les Chicons au Gratin.
Resztę Europy cykoria podbiła dopiero 100 lat później – tutaj, przede wszystkim we Włoszech, wcześniej była już znana inna jej odmiana
Radicchio, zwana też czerwoną cykorią. Włosi, a zwłaszcza Rzymianie preferują cykorię odmiany
catalogna, z której przygotowują tylko w świętym mieście podawany przysmak,
Preboggion. Nie mniej popularna jest nieco gorzkawa
cykoria polna. Wiosną jada się ją jako sałatkę, a jesienią gotuje, a potem doprawia olejem i
cytryną, albo podsmaża na
oliwie z
czosnkiem i
papryką pepperoncino.
Używa się także korzenia, który po ususzeniu i zmieleniu imituje kawę (dzięki zawartości
inuliny)
...
Maggi
Maggi nie jest wyłącznie marką przyprawy do zup należącą do szwajcarskiego Nestle. To sos, którego recepturę w 1872 roku opracował szwajcar włoskiego pochodzenia Julius Maggi. Pierwotnie opierał się na wyciągu z lubczyka (dziś w recpturze dominują takie składniki jak: woda, sól, wzmacniacz smaku (glutaminian monosodowy E 635), ocet, glukoza, ekstrakt drożdżowy, aromat), a swoim smakiem nawiązywał do takich sosów jak brytyjski Worcestershire - słony i kwaśny. Szybko ...
Charcuterie
Charcutiers to stara francuska nazwa odnosząca się do masarzy specjalizujących się w wieprzowinie. Stąd wzięła się nazwa Charcuterie oznaczająca wszelkie produkty z mięsa wieprzowego i świńskich podrobów - począwszy od wędzonej szynki, przez dojżewające kiełbasy, a pasztetach i kaszankach kończąc. Dziś to szersze pojęcie obejmujące produkty masarskie ze wszelkiego rodzaju mięsa. We francuskim menu Charcuterie oznacza więc talerz wędlin. Nazwa Charcuterie odnosi się ...
