Rougag (Placuszki z semoliny)
Rougag to arabskie, jadane m.in. w Tunezji, cieniutkie placuszki z semoliny - w powyższym przepisie jest mieszana ze zwykłą mąką w proporcji 70 proc. do 30 proc. na korzyść semoliny.
Smaży się je tak jak podpłomyki, na suchej patelni. Serwowane są zarówno na słodko, np. z miodem, jak i jako dodatek do posiłków - np. sałatki Radhkha.
Bannocks
Bannock to stare celtyckie słowo oznaczające pieczywo. Używane jest do dziś szczególnie w Szkocji. To rodzaj płaskiego chleba pieczonego z różnego rodzaju mąki i zawierającego różnego rodzaju nadzienia takie jak mięso, owoce czy warzywa. Bannocks często jest pieczony okazjonalnie na przykład na uroczystość obchodzenia celtyckich pór roku: 1 lutego z okazji wiosny jest St. Bride's Bannock, Béaltaine Bannock z okazji lata (1 maja), jesienne Lughnasadh i Lammas Bannock (1 ...
Krotekaker / Hardangerkaker
Krotekaker to płaski słodki chlebek wywodzący się z norweskiego regionu Hardanger – dlatego poza nim jest nazywany Hardangerkaker. Jest bardzo trwały. Zwykle przygotowuje się go więc na raz w dużych ilościach. Tradycyjnie robiło się to w kilka osób, co było dobrą okazją do spotkań towarzyskich.
Lefse: Tykklefse, Tynnlefse, Potelefse, Hardangerlefse / Lompe
Lefse to ogólna nazwa cienkich placków popularnych w całej Norwegii (grubości naleśników). Generalnie robione są z mąki – zwykle z dodatkiem ziemniaków - i mleka (lub śmietany). Jada się je na słono – np. z rybą (np. Rakfisk), cebulą, ziemniakami i śmietaną – albo na słodko – z dżemem lub cynamonem, cukrem i śmietaną. Najpopularniejszy sposób to jednak podawanie ich po prostu z masłem: nazywają się wówczas Lefse-Klenning.
W Norwegii występuje przy tym ...
Flatbrød
Flatbrød czyli płaski chleb jęczmienny, a właściwie placek lub podpłomyk, był przez wieki popularnym jedzeniem norweskich pasterzy, rybaków czy nawet wikingów, którzy zabierali go z sobą jako suchy prowiant. Dziś jada się go przede wszystkim jako dodatek do zup albo słonych przekąsek – ryb i wędlin.
Grovbrød
Grovbrød to popularny w Norwegii chleb razowy. Wymagane jest aby zawierał co najmniej 50 proc. mąki z pełnego przemiału (razowej). Podobnie jak w Polsce jest formowany w prostokąt, chociaż nie jest to obligo.
Fläskpannkaka
Fläskpannkaka oznacza tyle co placki wieprzowe. To specjalność Szwecji oraz Norwegii. Przed upieczeniem ciasto jest mieszane z kawałkami smażonej lub wędzonej wieprzowiny. Serwuje się je z dżemem z czerwonych borówek.
Pannkakor / Plättar
Pannkakor czy też Plättar to szwedzkie określenia odnoszące się do naleśników ew. pszennych placków, zazwyczaj jadanych na słodko jako danie śniadaniowe.
Knäckebröd / Hårt Bröd / Hårdbröd / Spisbröd / Knækbrød / Knekkebrød / Näkkileipä / Hapankorppu / Hrökkbrauð
Chrupkie pieczywo to ponoć wymysł wikingów, którzy żytnie placki zabierali jako prowiant w czasie rejsów. Knäckebröd jaki znamy dziś powstał jednak około 500 lat temu i jest popularny w całej Skandynawii, a także w Finalndii i Niemczech. W Polsce znamy go w postaci chrupiącego chlebka największego producenta Wasa.
W zależności od regionu chlebek ten nosi inną nazwę:
Szwecja: Knäckebröd, Hårt Bröd, Hårdbröd, Spisbröd,
Dania: Knækbrød,
Norwegia: Knekkebrød,
...
Paltbröd
Paltbröd to rodzaj szwedzkich placków podobnych nieco do popularnych Tunnbröd. W ich przypadku przy wyrabiania ciasta zamiast wody dodaje się jednak wieprzowej krwi. Jada się je z białym sosem i smażoną wieprzowiną.
