Fläskpannkaka
Fläskpannkaka oznacza tyle co placki wieprzowe. To specjalność Szwecji oraz Norwegii. Przed upieczeniem ciasto jest mieszane z kawałkami smażonej lub wędzonej wieprzowiny. Serwuje się je z dżemem z czerwonych borówek.
Pannkakor / Plättar
Pannkakor czy też Plättar to szwedzkie określenia odnoszące się do naleśników ew. pszennych placków, zazwyczaj jadanych na słodko jako danie śniadaniowe.
Knäckebröd / Hårt Bröd / Hårdbröd / Spisbröd / Knækbrød / Knekkebrød / Näkkileipä / Hapankorppu / Hrökkbrauð
Chrupkie pieczywo to ponoć wymysł wikingów, którzy żytnie placki zabierali jako prowiant w czasie rejsów. Knäckebröd jaki znamy dziś powstał jednak około 500 lat temu i jest popularny w całej Skandynawii, a także w Finalndii i Niemczech. W Polsce znamy go w postaci chrupiącego chlebka największego producenta Wasa.
W zależności od regionu chlebek ten nosi inną nazwę:
Szwecja: Knäckebröd, Hårt Bröd, Hårdbröd, Spisbröd,
Dania: Knækbrød,
Norwegia: Knekkebrød,
...
Paltbröd
Paltbröd to rodzaj szwedzkich placków podobnych nieco do popularnych Tunnbröd. W ich przypadku przy wyrabiania ciasta zamiast wody dodaje się jednak wieprzowej krwi. Jada się je z białym sosem i smażoną wieprzowiną.
Tunnbröd
To rodzaj dość cienkich szwedzkich podpłomyków – Tunnbröd znaczy cienki chleb. Robi się je z różnego rodzaju mąki – pszennej, żytniej lub owsianej – jako pieczywo miękkie lub chrupkie. W pierwszy z nich zawija się różne dodatki i tak powstaje Tunnbrödsrulle. Chrupki placek serwuje się z kiszonym śledziem Surströmming, a także podaje jako dodatek do bożonarodzeniowej szynki.
Tunnbröd jest nieco cieńszy od innego znanego chrupkiego placka Knäckebröd.
Alekage / Alebrod
Alekage oraz Alebrod to duńskie nazwy placka oraz chleba węgorzowego. Przyżądza się go podobni jak fiński Kalakukko.
Rugbrød
Rugbrød to najpowszechniejszy duński chleb używany m.in. do Smørrebrød. Robi się je z mąki żytniej, z pełnego przemiału. Pieczony w tzw. keksówkach, ma kształt równoległoboku – podobny do polskiego razowca.
Fideo
Fideo to hiszpańskojęzyczna nazwa makaronu. Używa się go m.in. w Meksyku, gdzie kluski robi się zwykle w postaci nitek różnej grubości i długości. Tradycyjnie Meksykanie nie gotują go jednak w wodzie, ale podsmażają i dodają bezpośrednio do sosu lub zupy, aby gotując się mógł wchłonąć płyn.
Telera (Meksykańskie)
Telera to meksykańska wersja bułeczek w typie kajzerek. Jest to miejscowa adaptacja andaluzyjskich chlebków Telera, które przywieźli ze sobą Hiszpanie. Ich kszatał się zmienił się z podłużnego na okrągły, ale pozostała wspólna cecha charakterystyczna: dwa charakterystycznym nacięciom (greñas), które dzielą go na trzy części czyli tres hileras (z czego miała się wziąć nazwa). W Meksyku Telera jest podstawowym chlebem używanym do przygotowywania popularnych ...
Bolillo / Barras / Birotes
Bolillo to rodzaj owalnych, dość dużych (do 15 cm) bułeczek popularnych w Meksyku – przypominają nieco polskie murarki. Tradycję ich przygotowywania przywieźli ponoć Francuzi, którzy za czasów Napoleona III w 1862 interweniowali w Meksyku i przez kilka lat okupowali kraj (nazywa się je także Pan Francés). W poszczególnych częściach kraju Bolillo ma swoje regionalne określenia – na Jukatanie nazywane są Barras, a w Jalisco, Sinaloa i Sonorze Birotes (tutaj do ich produk...
