Bazlama
Bazlama to płaski, okrągły drożdżowy turecki chlebek. Zwykle ma ok. 2 cm grubości i średnicę od 10 do 25 cm. Zwykle jada się go na ciepło.
Kuyruk Yağı
Kuyruk Yağı to turecka nazwa łoju baraniego. Tradycyjnie używano go do przgotowania dań mięsnych. Teraz jest to praktyka coraz rzadsza.
Kesme / Kespe
Kirgizki Kesme czy też kazachski Kespe to rodzaj domowego makaronu popularnego w Azji Środkowej. Jego nazwa wywodzi się od czasownika ciąć. Używa się jej także do dań przygotowanych na bazie tego makaronu.
Bardzo podobne są tureckie kluski domowe Erişte.
Erişte / Reshteh
Erişte to rodzaj domowego makaronu używanego w Turcji i Azerbejdżanie. Wywodzi się z Persji gdzie od wieków nosi nazwę Reshteh, co znaczy struna - nasuwa się tu naturalne skojarzenie z włoskim Maccheroni alla Chitarra. Formowane są w dość podobny kształt - płat rozwałkowanego ciasta składa się kilka razy i kroi na wąskie paski (dziś robi się to zwykle maszynką). W ten sposób powstaje makaron o kształcie mięsistych, prostokątnych nitek lub wąskich wstążek (coś jak ...
Gözleme (Placek z nadzieniem)
Gözleme to jedna z najpopularniejszych przekąsek (
meze) w całej środkowej
Turcji. Nadziewany placek w typie
Lawaszu czy też
Yufki, pierwotnie był daniem typowo wiejskim, ostatecznie wraz z migracją ludności do metropolii podbił też miasta. Stał się jednym z popularnieszych street-foodów, a w całej Turcji wyrosły barki specjalizujące się w serwowaniu Gözleme.
Treść nadzienia placka jest praktycznie dowolna, w zależności czego się użyje mamy do czynienia z:
-
ıspanaklı: placek ze
szpinakiem
-
kıymalı: placek z mielonym mięsem
-
patatesli: placek z tłuczonymi
ziemniakami
-
kaşar peynirli: placek z żółtym serem
-
peynirli: placek z białym serem
-
karışık: placek ze wszystkimi dodatkami
Sam placek Gözleme nazywany jest też niekiedy
Katmer.
Sposób przygotowania: W Turcji placki najczęściej smaży się na miejscu w trakcie przygotowywania Gözleme. Wszystko na zwykłej dużej patelni lub tzw. saç czyli szerokiej wygiętej patelni wyglądającej jak spłaszczony wok - placki smaży się na wypukłej stronie. Robi się to tak jak w przypadku
bretońskich Galettes wylewając na nią dość rzadkie ciasto jak na naleśniki, ale najczęściej kładąc cienko rozwałkowane placki (podobnie jak w przypadku
Piadin). Sposób podobny do
włoskich Piadin jest o tyle prostszy, że lepiej pozwala kontrolować ciasto - placki należy przygotować tak jak w przepisie na lawasz, tyle że rozwałkować maksymalnie cienko. Na jedną część ciasta rozwałkowanego na cienki placek nakłada się farsz (np. nieco pokruszonej
fety oraz posiekanych liści szpinaku) i składa na pół, zalepiając brzegi - przy bardzo cienkim cieście farsz można ułożyć na środku i placek zawinąć z czterech stron do środka tworząc kwadratową paczuszkę. Późnieje opieka się go z obu stron.
...
Hilopites / Chilopites
Hilopites, ew. Chilopites (gr. Χυλοπιτες) to tradycyjny domowy makaron używany w Grecji m.in. do zapiekania mięs. Nie ma określonego kanonu odnośnie jego kształtu – często wygląda jak polskie łazanki – zazwyczaj jest jednak dość drobny, choć równie dobrze można go spotkać w postaci wstążek.
Cheiropoiita Macaronia
To rodzaj domowego greckiego makaronu – cheiropoiita (gr. χειροποιητα) oznacza ręcznie robiony, a macaronia to po prostu makaron. Z tego też względu, jak to zwykle w przypadku domowych klusek nie ma jednego przepisu na ciasto i jednego sposobu wykrajania. Wedle jednej z tradycyjnych metod ciasto formowało się wokół cienkiej gałązki, którą obecnie można zastąpić cienkim drutem lub żyłką. Tak powstała wąska i długa rurka może być dzielona na krótsze kawałki, ...
Pligouri (Pourgouri / Bolgur)
Pligouri (gr. πλιγούρι) to grecka wersja popularnej na bliskim wschodzie kaszy Bulgur. Przygotowuje się ją tak samo: najpierw gotując na parze, a później susząc ziarna zboża. W Grecji najczęściej używa się do niego pszenicy Durum. Na Cyprze używa się nazwy Pourgouri, a w Macedonii Bolgur.
Filo
Filo, które przypomina nieco
ciasto francuskie, zawędrowało z Persji przez
Turcję, aż do
Grecji i na
Bałkany. Co charakterystyczne jest ono bardzo cienkie -
filo po grecku oznacza
liść - co powoduje że w czasie pieczenia nieco rozwarstwia się. Tak jest zarówno w przypadku
baklavy gdzie filo stosuje się do robienia słodkich ciastek, a także niemniej popularnych
Tiropitas, pieczonych pasztecików nadziewanych serem. Bardzo cienkie rozwałkowanie ciasta nie jest jednak sprawą łatwą i nawet sami Grecy czy Turcy rzadko się tego już podejmują. Podobnie jak reszta Europejczyków wolą kupować gotowe filo w sklepach. Ambitni mogą jednak zrobić je sami.
...
Trachanas / Trahana / Kishk / Kushuk
Trachanas czy też Trahana to rodzaj zacierek, które w Turcji, Grecji, na Bałkanach i bliskim wschodzie dodaje się jako zagęszczać do potraw, a także baza do farszów. Jej miejscem narodzenia jest ponoć Grecja, a pierwotnie miała się nazywać trakton (gr. τρακτόν) - pierwsze wzmianki pochodzą z początku ery. Robiona jest z mąki pszennej lub drobno łamanej kaszy oraz koziego lub bawolego mleka, ewentualnie jogurtu - w Turcji np. używa się mielonej kaszy lub mąki, a w ...
