Maccheroni alla Chitarra
Ten wywodzący się z Abruzji makaron jest bardzo bliskim krewnym spaghetti. W tym regionie nazywa się Maccheroni alla Chitarra, ale nieco inną nazwę, praktycznie identyczny Tonnarelli ma w sąsiednim Lacjum, gdzie również szybko stał się popularny. Od klasycznego spaghetti jest on jednak nieco szerszy – ma 2 do 3 mm grubości. Co więcej w przekroju nie jest okrągły ale kwadratowy.
Wynika to z tradycyjnej i dziś już rzadko używanej techniki jego przygotowania. Rozwałkowany na ...
Strangozzi / Strozzapreti
Makaron Strangozzi jako pierwsi używali ponoć umbryjscy mnisi z okolic Spoletto – jego nazwa wywodzi się od słowa stringhe czyli struna, do której jest podobny. Z nazwą Strozzapreti wiąże się inna historia – wywodzi się ją od słowa Strangolapreti będącego połączeniem strangolare, czyli dusić, oraz pretti czyli ksiądz. Makaron ten miał bowiem przypominać rodzaj garoty, którą rewolucjoniści dusili kapłanów w czasie walki o wyzwolenie środkowych Włoch spod władz ...
Crescia / Crostolo
Crescia rodzaj popularnych w północnej części Marche i Umbrii płaskich placków bardzo przypominających Piadinę wytwarzaną w sąsiedniej Romagnii. Ich pochodzenie jest zresztą wspólne – wprowadzili je bizantyjscy żołnierze i jest to tutejsza wersja greckiej Pity. Podstawą Crescii jest mąka pszenna, jajka, woda oraz smalec (Crostolo di Urbania bazuje na mące kukurydzianej). Również tu jada się ją na ciepło z wędliną, pieczonym mięsem, serem oraz ziołami.
Pane Casereccio di Genzano
Sprzedawany w Rzymie Casereccio di Genzano to pierwszy w Europie chleb objęty ochroną regionalną IGP. Tradycja jego produkcji sięga XIX wieku i wiąże się z popularnymi w Lacjum piecami zwanymi Soccio. Chodziło o to, że ciasto na chleb każdy wyrabiał indywidualnie w domu – stąd caserecio czyli domowy – po czym uformowane w płaskie, podłużne bochenki wypiekano we wspólnym piecu. Nazwa Genzano odnosi się do leżącej na przedmieściach Rzymu miejscowości Genzano di Roma, ...
Tonnarelli
Tonnarelli to używamy w Lacjum odpowiednik Maccheroni alla Chitarra którym słynie sąsiednia Abruzja - chociaż równie podobny jest też do Tagliolini. Również ten makaron tradycyjnie przeciskało się przez ramę ze strunami co nadawało mu kształt kwadratowych nitek - dziś nawet w domu raczej używa się specjalnie żłobionego wałka. W Rzymie często serwowany jest z serem i pieprzem jako Cacio e Pepe.
Bucatini
Pochodzący z Lacjum makaron Bucatini jest prawie połowę grubszy od popularnego Spaghetti – ma szerokość 2,6 – 2,9 mm. Poza tym nie jest to tak naprawdę nitka, ale bardzo cienka rurka. To właśnie tej dziurce Bucatini zawdzięcza swoją nazwę – buco oznacza po włosku dziura, a bucato otwór. Nie ma dla niego dedykowanego sosu, choć doskonale komponuje się z Amatricaną.
Spaghetti
Spaghetti obok pizzy to najsłynniejsze dziedzictwo kuchni włoskiego południa, przede wszystkim Neapolu i Kampanii. A jednak długi cienki makaron za sprawą Arabów najpierw pojawił się na Sycylii - był to XII wiek - i dopiero stąd trafił na stały ląd. Spaghetti rozsławili jednak uliczni sprzedawcy makaronu z Neapolu. To był już jednak wiek XIX kiedy też zaczęła się masowa produkcja tego makaronu. Poza Włochami nie zyskałby jednak pewnie tak wielkiej sławy, gdyby nie ...
Fettuccine
Fettuccine to rzymska odpowiedzi na bolońskie
Tagliatelle. Jego nazwa oznacza po prostu „
małe wstążki”. Fettuccine najczęściej występuje w postaci
makaronu świeżego – wręcz trudno spotkać go jako suszony – i częściej robi się go ze zwykłej mąki oraz jaj, niż z użyciem
semoliny. Jest on podstawowym dodatkiem do wielu rzymskich sosów, m.in.:
Alfredo czy
Fettuccine alla Romana.
Jego szerszą wersją jest
Fettuce, a węższą
Fetucelle.
...
Schiacciata
Schiacciata to bardzo popularny w Toskani chlebek bardzo podobny do Focacci. Jego nazwa wywodzi się od czasownika schiacciare czyli spłaszczać. Spłaszczona jest też Schiacciata a do tego często okraszona dodatkami: kawałkami wędlin oraz mięsa, pomidorami, ziemniakami, ziołami albo po prostu skropiona oliwą. Najsłynniejsza jest jednak Schiacciata con l'uva serwowana na koniec okresu winobrania, na przełomie września i października. Wówczas to florenccy piekarze jeszcze przed ...
Filone
Filone to najbardziej klasyczny niesolony chleb toskański (patrz pieczywo Toskanii). Formuje się go w wydłużone bochenki. Miąższ ma dość lekki i dziurkowany.
