Olej Herbaciany
Olej Herbaciany to specjalność Chin, w szczególności południowych (popularny jest m.in. w prowincji Hunan). Tłoczony jest z ziaren herbaty chińskiej. Olej używany jest m.in. do potraw zimnych, ale ze względu na wysoką temperaturę wrzenia (ok. 250 st.C) bardzo nadaje się do smażenia, w szczególnością metodą Stir-and-Fry.
Olej Makowy
Olej Makowy jest dziś już mało popularny. A jeszcze sto lat temu tłuszcz tłoczony z ziaren maku był specjalnością Anglików oraz Francuzów. W kuchni głównie stosowano go jako dressing to sałatek. Niekiedy był też mieszany z innymi tłuszczami, takimi jak olej sezamowy czy też olej leszczynowy. Dziś ma szersze zastosowanie, m.in. w medycynie.
Olej Pistacjowy
Olej Pistacjowy ma charakterystyczny, intensywnie zielony kolor (coś jak Absynt). Tłoczy się go zarówno z podsuszanych jak i z prażonych orzechów pistacji. Im bardziej się go podpiecze tym więcej orzechowych aromatów oddaje. Ceniony jest w kuchni francuskiej. Nie używa się go jednak do smażenia, ale aromatyzowania potraw – jest bazą sosów do sałat, najlepiej gorzkawych (endywia etc.), skrapia się nim warzywa oraz smażony drób i ryby. Nadaje się też do deserów.
Olej Piniowy
Olej Piniowy tłoczony z nasion sosny (pinioli) tradycyjnie był tłoczony w Rosji – używa się tu karłowatej Sosny Syberyjskiej – a także na dalekim wschodzie (z Sosny Koreańskiej). Ma jasnożółty kolor i przyjemny orzechowy aromat. W carskiej Rosji używany był w okresie postu, jako zamiennik tłuszczów roślinnych. Trafiał też na eksport do Europy (szczególnie Francji) dzięki czemu zapewniał walutę (nawet 10 proc.), którą można było przeznaczyć na zakup dóbr ...
Olej Perilla
Olej Perilla, tłoczony z nasion pachnotki to specjalność Dalekiego Wschodu – szczególnie popularny jest w Korei. Poza wieloma innymi zastosowaniami (w Europie traktowany jest raczej jako olej przemysłowy) używa się go także w kuchni. Ceni się jego walory zdrowotne – zawiera 50 do 60 proc. kwasów tłuszczowych Omega3.
Olej Pekanowy
Olej Pekanowy podobnie jak same orzechy pekanowe wywodzi się z Ameryki Północnej – Meksyku i południowych stanów USA. Ma dość neutralny smak, a ceniony jest za znaczący udział kwasów jednonienasyconych, które powodują że długo utrzymuje trwałość i wpływa na redukcję cholesterolu LDL. Olej pekanowy dodawany jest m.in. do sałatek i dresingów, ale wysoka temperatura wrzenia (ponad 240 st. C) powoduje, że doskonale nadaje się też do smażenia.
Olej Mongongo
Olej Mongongo jest specjalnością Afryki Południowo-zachodniej: Namibii i Botswany, gdzie rosną drzewa Mongongo. Olej tłoczy się z ich jadalnych nasion – zawierają 57 proc. tłuszczu, z czego prawie połowa to kwasy wielonienasycony. Jest nie tylko używany do jedzenia, ale także nacierania ciała.
Olej Marula
Olej Marula tłoczony jest z nasion owocowego drzewa marula. Ma jasnożółty kolor i orzechowy aromat. Tradycyjnie jest produkowany w południowych rejonach Afryki – w Mozambiku, RPA, Namibii oraz Zimbabwe. Jest tu używany m.in. jako balsam do ciała, a w kuchni stosuje się go m.in. jako substancję konserwującą – olej marula ma 70 proc. kwasów tłuszczowych jednonienasyconych przez co długo zachowuje świeżość. Dziś stanowi także wyrafinowany dodatek do jedzenia.
Olej z Orzechów Włoskich
Olej tłoczony z orzechów włoskich – wcześniej zazwyczaj suszonych lub prażonych – to europejska specjalność. Od czasu Renesanu był używany przez malarzy, dziś coraz popularniejszy jest w kuchni. Ceni się go za słodkawy aromat, stąd Olej z Orzechów Włoskich rzadko jest używany do smażenia – temperatura pozbawia go tej woni.
W samych Włoszech ceniony jest w Piemoncie, większą estymą cieszy się jednak we Francji. Najbardziej szlachetny z tutejszych produktów to ...
