Otlu Peynir
Ten świeży owczy ser to specjalność wschodniej Anatolii, szczególnie prowincji Van, położonej przy granicy Turcji z Iranem. Otlu Peynir przygotowuje się zwykle na wiosnę, a masę serową miesza się z wiosennymi ziołami. Po kilku godzinach odsączania i utwardzania, ser tnie się na plastry i umieszcza w solance. W ten sposób ser może przetrwać, aż do jesieni. Innym sposobem jest solenie plastrów sera i suszenie ich 3- 4 dni. Po tym zawija się je w liście winogron i umieszcza ...
Şakak / Şafak Peynir
Şakak czy też Şafak to półtwardy ser Turecki. Jest odmianą bardziej znanego Tulum Peynir. Do jego produkcji zwykle używa się mleka owczego.
Tulum Peynir / Touloumisio
Tulum Peynir to półtwardy kozi ser popularny w Turcji. Tradycyjnie, posolona masa serowa po 24 godzinach odsączania do koziego żołądka – w Tureckim tulum znaczy pojemnik ze skóry (tak samo nazywa się zresztą instrument muzyczny, odpowiednik polskich dud – w staropolskim dudy oznaczały zresztą także wnętrzności zwierzęce, a sam instrument szyto zwykle z koźlej lub baraniej skóry). Tak spreparowany ser trafia do jaskini (teraz także do piwnicy) o wilgotności 75 – 80 ...
Çayır / Chayir Peynir
Çayır czy też Chayir Peynir to tzw. turecki ser łąkowy. Jest to ser świeży, taworogowy z niewielką zawartością soli. Najbardziej popularny jest w sachodniej części kraju – znane są jego wersje m.in. z Istambułu i Manisy.
Beyaz Peynir
To Turecki tzw. biały ser, tradycyjnie produkowany z niepasteryzowanego mleka owczego (obecnie także z krowiego i koziego). Twaróg jest dość mocno zasalany i umieszczany w solance. Beyaz peynir, podobny jest nieco do bałkańskiej Sirene, zwykle jada się jako ser świeży – na kanapkach, w sałatkach czy też jako farsz np. do Börek lub Piruhi – ale poddaje się także procesowi dojżewania. Szczególnie popularny jest na południowym-wschodzie, w rejonie Edessy, tzw. Urfa Beyaz ...
Kaşar Peynir
To produkowany w Turcji ser do którego oryginalnie używa się mleka owczego (obecnie także krowiego i koziego). Legenda mówi, że Kasar Peynir powstał przez przypadek nieco ponad 100 lat temu, w Salonikach, które do I Wojnie Światowej należały jeszcze do Turcji. Córka pewnego żydowskiego serowara przez przypadek wrzuciła twaróg do gotującej się wody, przez co białko zawarte w masie zaczęło się ścinać i ser zrobił się dużo bardziej zwarty. Efekt zachwycił jednak ...
Ayran / Laban
Ayran to napój jogurtowy powszechny w Turcji i na bliskim wschodzie, gdzie niekiedy używa się nazwy Laban. Przygotowuje się rozcieńczając jogurt wodą, niekiedy dosalając – podobnie przygotowuje się hinduskie Lassi.
Manouri
Manouri to grecki ser serwatkowy. Podobnie jak bardziej znaną Mizithrę robi się z serwatki pozostałej po produkcji Fety. Jest więc serem robionym na bazie mleka owczego oraz koziego. W przeciwieństwie do innych kremów serwatkowych jest znacznie bardziej kremowy. Zawdzięcza to dodatkowi śmietany. Manouri to produkt regionalny związany z Tesalią oraz Macedonią.
Urdă / Urda / Ourda
Urdă czy też Urda (ew. Ourda) to ser produkowany na Bałkanach, w Północnej Grecji, a także dalej na północny-wschód: na Węgrzech, w Rumunii, a nawet na Ukrainie. Jest to krewniak greckiej Mizithra. Również Urdă jest serem serwatkowym, wytwarzanym podobnie do włoskiej Ricotty. Nazwę swą wywodzi od starego indoeurpejskiego słowa urdā/uordā, oznaczającego gotowanie, co oddaje technikę jego produkcji (sery serwatkowe mocno się podgrzewa, aby ścięły się resztki białka ...
Anthotyros
Anthotyros to grecki ser produkowany z mleka owczego i koziego, mieszanego w proporcji 9 do 1. Wytwarza się go w Tracji, Macedonii, na Krecie oraz wyspach Jońskich. Nazwę Anthotyros tłumaczyć należy jako ser kwiatowy. Chodzi o jego silny aromat. Szczególnie wyczuwalny gdy jest dojrzały ma intensywny zapach podobny do Sherry. Anthotyros jest podobnym serem do bardziej znanej Mizithri i również występuje w wersji świeżej dziesięcidniowej - słodkawej i delikatnej - ...
