Sai Gork Leuat
Sai Gork Leuat to krwawa kiszka popularna nie tylko w rodzinnym Laosie, ale także Tajlandii.
Sai Ua / Kiełbasa Laotańska
Sai Ua to nazwa kiełbasy jadanej w Laosi i Tajladii.
Bardziej znana jest tzw. Kiełbasa Laotańska (jej inne miejscowe nazwy to: Sai Oua, Sai Gork i Sai Kork). Siekana, tłusta wieprzowina doprawiana jest trawą cytrynową, galanganem, liśćmi kaffir, szalotkami, kolendrą, chili, czosnkiem, solą i sosem rybnym. Niekiedy do farszu dodaje się także kleisty ryż.
W Tajlandii nazwa Sai Ua odnosi się do podobnej grillowanej kiełbasy, doprawianej m.in. czerwoną pastą curry. Jest to ...
Pasturma / Pastirma / Bastirma / Pastrami
Turecka Pastirma to bliski krewny, a właściwie nawet protoplasta obecnego
Pastrami produkowanego w całej Europie i za Oceanem - rozpopularyzować mieli je aszkenazyjscy Żydzi. W obu przypadkach mamy do czynienia z suszonym mięsem sprzedawanym w postaci wędliny – tureckie
bastirma et oznacza
prasowane mięso. Historia powstania Pastirmy jest jednak dość niejasna. Wielu Turków przekonuje, że to Anatolia jest ich matecznikiem. Biorąc jednak pod uwagę, że przez wieki była to specjalność mieszkających tutaj
Ormian, można podejrzewać, że oni po prostu sprowadzili ją z północnego-wschodu.
Pastirma popularna jest w obrębie całego dawnegp imperium Ottomańskiego - w samej Turcji występuje ponad 20 gatunków Pastirmy z czego najpopularniejsza jest produkowana w
Kayseri, miasta leżącego w środkowej
Anatolii. Najczęściej przygotowywana jest z
wołowiny, czasem też z
baraniny,
koźliny, mięsa bawołów wodnych, a nawet wielbłądów (to specjalność
Syrii). Mięso najpierw jest myte, solone i pozostawione na dwa tygodnie do wysuszenia. Po tym okresie dodatkowo się je wyciska aby pozbyć się resztki płynów – wody i krwi – po czym naciera pastą przyprawową składającą się zazwyczaj z takich składników jak
kmin,
kozieradka,
czosnek i ostra
papryka. Tak spreparowane mięso dojrzewa przez kilka tygodni. Zwykle jada się je jako wędlinę, m.in. na śniadanie lub jako
meze. W niektórych krajach także się ją grilluje lub smaży – m.in. w
Syrii, Libanie i Palestynie.
W Turcji Pastirmę wykorzystuje się m.in. jako bazę smakową duszonej
fasoli Pastırmalı Kuru Fasulye, a także do nadziewania ciasta
Börek.
...
Lukániko
Lukániko (gr. λουκάνικο) to ogólna nazwa używana przez Greków w odniesieniu do wieprzowych kiełbas. Uwidaczniają się w tym względzie wpływy włoskie - Lucanica to jedna z najstarszych kiełbas półwyspu apenińskiego. W Grecji poza czosnkiem i innymi ziołami do aromatyzowania kiełbas używa się dość specyficznych dodatków jak nasiona fenkuła (podobnie jak w lucanice) czy też skórkę pomarańczową. Niektóre zaprawiane są także warzywami, m.in. porami. Później ...
Safalada
Safalada to używane w całej byłej Jugosławii określenie miejscowych serdelków. Nazwę często odnosi się do Servelat włoskich kiełbas z mózgu wieprzowego (cervello znaczy mózg), z których wywodzi się z kolei też słynne lyońskie Cervelas de Lyon. Chorwaci nie mogą się poszczycić tak znaną markę, ale zapewniają że ich serdelkami zajadano się na habsburskim dworze.
Sudžuk
Sudžuk to ogólne określenie odnoszące się do wszelkiego rodzaju bałkańskich kiełbas domowych. Nazwę wywodzi od tureckiego Sujuk i często używana jest też do markowanie kiełbas produkowanych przez koncerny mięsne. Ze względu na muzułmańskie korzenie, szczególnie w Bośni, Sudžuk często produkowana jest z wołowiny.
Čajna Kobasica
W przypadku tej kiełbasy bardzo popularnej w całej byłej Jugosławii, a w szczególności w Chorwacji – produkuje ją m.in. Podravka – zaskakująca jest nie tylko geneza nazwy. Čajna Kobasica tłumaczy się jako kiełbasa herbaciana, jednak nie przez dodatek herbaty, której tu nie ma, ale fakt że kanapki z tą wędliną podawano w czasie serwowania herbaty. Co ważniejsze nie sami Chorwaci są jej twórcami. Pod koniec XIX wieku na teren ówczesnych, południowych rubieży Cesarstwa ...
Zimska Salama / Gavrilovic Salama
Zimowe salami kojarzy się raczej z Budapesztem. Nie mniej podobnym specjałem (kiełbasa powstaje w zimie i w dodatku jest pokryta charakterystyczną białą pleśnią) chwalą się masaże z Chorwacji. W szczególności chodzi o koncern mięsny Gavrilovic. Masarska rodzina Gavriloviczów pracuje nieprzerwanie ponoć od 1690 roku, ale Zimska Salama powstał „dopiero” w 1883, a recepturę przywieźli ze sobą Włosi.
Tutejsze salami robione jest z mieszaniny drobno mielonej wieprzowiny i ...
Češnjovka
Jak można się domyślać z samej nazwy Češnjovka, cechą charakterystyczną tej bałkańskiej kiełbasy jest duża zawartość czosnku. To produkt regionalny charakterystyczny dla doliny rzeki Sawa, zwanej Posaviną, która ciągnie się przez wszystkie duże kraje byłej Jugosławii: od Słowenii, przez Chorwację, Bośnię, aż do Serbii, gdzie Sawa w stołecznym Belgradzie łączy się z Dunajem (w Chorwacji np. jest charakterystyczna dla regionu Banovina).
Češnjovką przygotowuje ...
Hladetina
Hladetina to rodzaj mięsa w galarecie jadanego w północno-wschodniej Chorwacji i Serbii (na nizinie panońskiej). Przygotowuje się je ze świńskich racic oraz głowy (także uszu i skóry) z dodatkiem jaj gotowanych na twardo. Hladetina jest aromatyzowana papryką, czosnkiem, octem winnym oraz liśćmi laurowymi.
