Isterband
Nazwę tę można tłumaczyć ze szwedzkiego jako słonina. Jest to jednak inny rodzaj wędliny: kiełbasa. Przyrządza się ją z wieprzowiny, kaszy jęczmiennej oraz ziemniaków. Są różne odmiany kiełbasy m.in.: Småländska Isterband ze Smalandii, nieco kwaśna Syrliga Isterband oraz niskokaloryczna Lättisterband.
Falukorv
Falukorv to najpopularniejsza szwedzka kiełbasa. Przypomina nieco serdelka, a produkuje się ją z wieprzowiny. Jest twarda, dość dużo tłuszczu i dość mocno zmieloną masę mięsną. Historia jej powstania sięga XVI wieku i kopalni miedzi w Falun gdzie pracowało wielu Niemców. Tam skupowano dużą ilość skór bawolich do produkcji pasów i lin. Na skórach zawsze pozostawało jednak nieco dość tłustego mięsa. Miejscowi rzeźnicy właśnie z niego robili kiełbasy w stylu ...
Medisterpølse / Medister
Przepis na pieczoną, wieprzową kiełbasę Medisterpølse Duńczycy zapożyczyli od Szwedów i to aż w XVI wieku. Bazuje na wyjątkowo tłustym mięsie – met i ister znaczą mięso i łój. Poza tym jest mocno doprawiana nie tylko pieprzem i solą, ale również zielem angielskim i goździkami. Kiełbasę się zazwyczaj piecze, ewentualnie gotuje.
Pølse / Rød Pølse / Grillkorv / Lompe
Pølse to skandynawska kiełbaska nieco przypominająca polską parówkę. Pod taką nazwą znana jest głównie w Norwegii (czasem również Lompe). Duńczycy jako jeden z narodowych specjałów traktują za to Rød Pølse czyli czerwona kiełbasa, podczas gdy Szwedzi używają raczej nazwy Grillkorv. Również ją zazwyczaj serwuje się z wody i to ona najczęściej trafia do tutejszych hotdogów.
Rullepølse / Rullsylta
Duński Rullepølse oraz szwedzka Rullsylta to rodzaj boczku zawijanego. Doprawia się go solą, pieprzem, zielem angielskim, siekaną cebulą i niekiedy pietruszką. Po zawinięciu w roladę jest gotowany i podawany na zimno do kanapek.
Saltkød
Saltkød to popularna duńska wędlina. Wołowina (rzadziej cielęcina) najpierw peklowana w soli lub solance, a później gotowana - wywar doprawia się m.im. pieprzem, liśćmi laurowymi i zielem angielskim. Później mięso krojone jest na cienkie plastry i serwowane na kanapkach, m.in. słynnych Dyrlægens Natmad.
Leverpostej / Lifrarkæfa / Leverpostei / Leverpastej / Maksapasteija / Leverpastei
To popularna w Północnej Europie wersja pasztetu (Pâté) robiona z wątroby wieprzowej oraz słoniny. W połowie XIX wieku przepis na jego przygotowanie przywieźli do Danii Francuzi.
W zależności od kraju jego nazwa nieco się różni:
Dania – Leverpostej
Islandia – Lifrarkæfa
Norwegia – Leverpostei
Szwecja – Leverpastej
Finlandia – Maksapasteija
Holandia – Leverpastei
Chorizo (Meksykańskie)
Chorizo to znany na całym świecie hiszpańska kiełbasa doprawiana papryką. Tę samą nazwę używają jednak także Meksykanie. Do przygotowania wędlin nie stosują wyłącznie surową wieprzowinę. Zestaw przypraw, które do nich używają jest jednak dość podobny. Chorrizo w Meksyku używa się zarówno surowe - jako dodatek do dań - jak i sezonuje aby nabrało smaku.
Moronga
Moronga to latynoamerykański wariant krwawej kiszki, który można spotkać w całej Ameryce Południowej i Środkowej, od Argentyny, aż po Karaiby. Tak jak w Europie przygotowuje się ją z krwi wieprzowej, inny może być nieco zestaw przypraw - np. Meksyku poza cebulą dodaje się chili, a także zioła takie jak oregano czy mięta. Morongę serwuje się to podsmażoną w zielonym sosie Chile Verde, a także jako nadzienie do Gorditas oraz Tacos.
To rodzaj salcesonu popularnego we wszystkich krajach nordyckich. Sylte zazwyczaj robi się z głowy oraz przednich nóżek wieprzowych (niekiedy także cielęcych) duszonych z dodatkiem ziela angielskiego, liścia laurowego oraz tymianku.
...