Ostrosz (łac. Trachinus draco), nazywany też Ostroszem Drakonem lub Smokiem to morska ryba z rodziny ostroszowatych (Trachinidae), o białym, delikatnym mięsie cenionym zwłaszcza w kuchni śródziemnomorskiej. Jest niedużа (10 – 25 cm), drapieżna z jadowitymi kolcami na grzbiecie i pokrywach skrzelowych, żyjąca na piaszczystym dnie, w którym często się zagrzebuje – co zwiększa ryzyko przypadkowego nadepnięcia przez kąpiących się. Występuje we północno-wschodnim Atlantyku oraz w Morzu Śródziemnym, Czarnym i Egejskim, a sporadycznie także w Morzu Północnym i Bałtyku.
Ostrosz uchodzi za jedną z najbardziej niebezpiecznych ryb Bałtyku w kontekście ukłucia – jad z kolców powoduje silny ból, obrzęk, a w skrajnych przypadkach zaburzenia krążenia i oddychania. Toksyna znajduje się jednak wyłącznie w kolcach i gruczołach jadowych, nie w mięsie; po usunięciu kolców i obróbce termicznej ryba jest całkowicie bezpieczna. Obecność jadu wymusza ostrożność na etapie połowu i patroszenia, ale w profesjonalnej gastronomii nie stanowi to problemu – do kuchni trafia już oczyszczony surowiec.
Pod względem kulinarnym mięso ostrosza jest białe, zwarte, a jednocześnie delikatne w strukturze i smaku, zbliżone do „klasycznych” chudych ryb, takich jak dorsz. Ma umiarkowanie mało ości, co ułatwia podawanie w formie filetów lub małych tuszek – wygodnych zarówno dla kuchni domowej, jak i restauracyjnej. Ze względu na łagodny profil smakowy dobrze przyjmuje marynaty, na bazie cytryny, ziół śródziemnomorskich oraz czosnku i oliwy.
W kuchni śródziemnomorskiej i zachodnioeuropejskiej ostrosz pojawia się jako ryba smażona lub grillowana, przygotowywana w całości. Popularne techniki to opruszenie w mące i smażenie na głębokim tłuszczu jako street food, grillowanie, pieczenie z warzywami i ziołami oraz duszenie w śmietanie lub sosach warzywno-ziołowych.
