day : 07/02/2014 23 w tej kategorii

Kriek / Fromboise

Aby powstał Kriek do Lambica dodaje się świeżo zebrane wiśnie (obecnie są to raczej ekstrakty owocowe). Macerują się one w piwie około pół roku, podczas których cukier owocowy rozkłada się prawie całkowicie – z czasem Kriek traci słodycz na rzecz mocy. Podobnie dzieje się z Fromboise tyle tylko, że w jego wypadku dodaje się maliny.

Faro

Faro to piwo przygotowywane na bazie Lambic z dodatkiem cukru kandyzowanego. Dziś odzyskuje nieco na popularności, ale swoje lata świetności przeżywało około sto lat temu.

Gueuze

Gueuze to tzw. Brukselski Szampan. Przygotowuje się go z kilku różnych roczników Lambica, który sam w sobie nie ma zbyt wiele gazu. Gueuze podobnie jak szampan przeżywa jednak drugą fermentację już butelce. Jest to więc piwo długo leżakujące – od roku do trzech lat. Mieszalnie Gueuze rozsiane są po całej Brukseli, często są nawet zlokalizowane w piwnicach restauracji, ale samo piwo sprzedaje się w całej Belgii.

Lambic

Lambic to zabytek. Jedno z ostatnich piw, które poddawane jest samorzutnej fermentacji z wykorzystaniem bakterii i drożdży zawartych w powietrzu - wszystkie piwa są zaprawiane odpowiednimi gatunkami drożdży. Dziś, to brukselskie piwo produkuje się w ostatnim browarze stolicy Belgii czyli Bresserie Cantillon oraz kilku okolicznych przetwórniach. Bazą jest niesłodowana śruta pszeniczna (odmiana burgundzka), słód jęczmienny oraz dwuletnie  wysuszonych już szyszek chmielowych ...

Zult / Hoofdkaas / Preskop / Kopvlees

Zult, Hoofdkaas czy też Preskop wszystko są określenia odnoszące się do salcesonów produkowanych w Belgii oraz Holandii. Każdy to jest związany z innym regionem. Zult wywodzi się z Brabancji. Tutaj nóżki wieprzowe zaprawia się krwią oraz octem. Kwaskowaty Hoofdkaas traktowany jako zakąska wywodzi się za to z Limburga. Tutaj też produkuje się Preskop często doprawiany pieprzem. Jeszcze jednym belgijskim określeniem odnoszącym się do salcesonu jest Kopvlees (ew. po prostu ...

Jambon d’Ardennes / Szynka Ardeńska

Jambon d’Ardennes czyli szynka ardeńska pierwotnie była przygotowywana z mięsa dzikich świń zamieszkujących lasy Ardenów gdzie żywiły się podobnie jak dzisiejsze dziki. Już na początku naszej ery wspominał o niej grecki historyk Strabon. Dziś na świniach hodowanych regionalnie na wolnym wybiegu (każda z nich musi mieć 50 m kw zagrody). Przygotowywane jest na dwa różne sposoby w zależności po której stronie granicy francusko-belgijskiej pracuje masaż. Walońska ...

Pâté (Pasztet)

Pâté czy też pasztet to wytwór kuchni północno-francuskiej i belgijskiej, skąd rozniósł się na całą Europę. Pierwotnie, w średniowieczu, trudnili się nim cukiernicy. Wówczas składał się z farszu oraz ciasta, zwanego właśnie pâté. Tradycyjnie, we Francji, do dziś piecze się go właśnie w cieście lub brytwance zwanej terrine i właśnie dzięki niej tego rodzaju wypieki otrzymują nazwę Terrine. Dlatego też często nazwy te stosowane są wymiennie. Aby sprawę ...

Passendale

Słynne belgijskie sery Passendale od 1932 roku wytwarza formageria rodziny Dock (obecnie firm należy do koncernu Bongrain), wywodzącej się z flandryjskiej wsi Passchendaele w pobliżu Ypres, która także była polem wielkiej bitwy z I Wojny Światowej. Ten półmiękki ser wytwarzany jest w trzech wariantach: Passendale Classic, Passendale Prelude oraz dojrzewający pół roku szlachetny Passendale Bel Age. Ser formuje się w krążki, które z czasem obrastają twardą brązową ...

Orval

Klasztor Orval powstał w XI wieku, ale w czasie Rewolucji Francuskiej w 1793 został doszczętnie zniszczony (wówczas belgijska Brabancja znajdowała się w granicach Francji). Trapiści wrócili tu dopiero w 1926 i od razu wzięli się do pracy. W 1931 roku zaczęli m.in. produkować swoje słynne piwo. Wcześniej, bo w 1928 roku, wrócili do produkcji sera. Jest on półmiękki, a w smaku przypomina nieco francuski Saint-Paulin.

Maquee

Maquee czyli tłumacząc wprost ser kremowy od 1905 roku produkuje firma Walschot. Do dziś jest to spółka rodzinna, a sam ser uchodzi za najbardziej znany twaróg całej Belgii - dziś robią go już duzi konkurencji tacy jak Campina. Robi się go w dwóch wersjach, słonej i słodkiej