day : 14/04/2014 8 w tej kategorii

Ljutenica

Ljutenica ewentualnie Lyutenitsa lub Lutenica to jedna z kilku bałkańskich past warzywnych. W porównaniu z popularnym Ajvarem jest ona dużo bardziej ostra (ljuto znaczy ostre). W jej skład poza ostrą papryką wchodzą pomidory, cebula, czosnek, pieprz, sól, oliwa i cukier. Ljutenicę wykorzystuje się zwykle jako przyprawa do mięs (najlepiej grillowanych) ewentualnie serów lub kanapek.  Można ją jednak także potraktować poważniej, jako gotowy sos do ciepłego posiłku. Sprawdź również: Pindur ...

Ajvar

Ajvar to najpopularniejsza pasta warzywna używana na Bałkanach (w samej Serbii rocznie produkuje się 640 ton Ajvaru). Jej bazą jest słodka papryka z dodatkiem bakłażana, pomidorówczosnku i ostrej papryki. Tradycyjnie Ajvar przygotowuje się jesienią po zbiorach papryki. Najpierw się ją piecze, później obiera ze skórki, mieli, a na końcu gotuje. Na Ajvar zwykle stosuje się paprykę Roga, dużą, czerwoną o łatwo odchodzącej skórce. W przypadku Ajvaru nie ma określonej normy ostrości, ale w przeciwieństwie do Ljutenicy jest raczej łagodny. Ajvar wywodzi się z Macedonii. Jego nazwa, z tureckiego havyar, znaczy tyle co kawior - nawiązuje to do jego konsystencji. Zobacz też: Pindur ...

Pinđur / Pindjur

Pinđur to bałkańska pasta warzywa przypominająca nieco Ajvaru. Jej głównym składnikiem nie jest jednak papryka ale bakłażan. Poza tym w różnych wariantach używa się do niej również: pomidorów, papryki, cebuli, czosnku, pieprzu, soli, oliwy i cukru. W przeciwieństwie do Ajvaru składniki Pinđura raczej nie są mielone, ale siekane. Zobacz: Ljutenica

Roga

Roga to najbardziej charakterystyczna papryka Bałkanów. Nazwę swą zawdzięcza kształtowi wydłużonych, czerwonych strąków przypominających róg. Jest to jeden z licznych kultywarów papryki rocznej. Nie jest zbyt ostra. Najczęściej używa się jej do nadziewania mięsem i zapiekania, grillowania, a także do przygotowania Ajvaru oraz podobnych sosów. Na jesieni rogę także się suszy.

Tursu

Tursu (ew. Turšija, Toursi) to nazwa marynowanych warzyw, jadanych na obszarze od Persji (to z tego języka wywodzi się słowo torsh oznaczające kwaśny smak) aż po Bałkany i Afrykę Północną (m.in. w Tunezji gdzie używa się nazwy Torshi). Pekluje się je mieszając lub oddzielnie, a temu procederowi zazwyczaj poddawane są: ogórek, kalafior, papryka, marchew, cukinia, bakłażan etc. Są one marynowane w przyprawach, occie winnym oraz soli w różnych proporcjach - w Iranie ...

Kajmak

W wersji turecko-bałkańskiej kajmak nie jest słodki, tak jak m.in. w Polsce. Jego sposób przygotowywania jest jednak podobny - kajmak to po prostu gotowane parę godzin mleko wymieszane ze śmietaną (nie słodzone w przeciwieństwie do Polski). Na koniec zdejmuje się z niego tłustą śmietankę (ok. 60 proc. tłuszczu) i odstawia do lekkiej fermentacji - trwa to nawet kilka dni. Później jada się go jak serek. Pochodzenie Kajmaku wiąże się z ludami tureckimi, którzy rozpowsz...

Yaprak

Yaprak to używane w Turcji, krajach Lewantu i Bałkanach określenie na wszelkie dania zawijane w marynowane liście wniorośli (i nie tylko) - po turecki yaprak oznacza liść i słowo to używane jest też jako imię żeńskie. Należy do nich zarówno Sarma jak i Dolma. Na Bałkanach zamiast liści winorośli niekiedy używa się także liści brokuła.

Pastrmajlija

Pastrmajlija to rodzaj macedońskiego chlebka nadziewanego mięsem, którego można spotkać także w innych regionach Bałkanów - np. w Bośni. Ma owalny kształt, a farsz układany jest na wierzchu. Źródłosłów nazwy jest ten sam co dla tureckiej wędliny pastrami - pastrma to podsuszana jagnięcina. Co roku w miasteczku Štip organizowany jest festiwal Pastrmajlijada.