Polenta al Burro (Polenta z masłem, na słodko)
Polenta al Burro czyli kawałki zastygłej polenty podsmażane na maśle to dość powszechny dodatek do dań głównych - masło można przy tym aromatyzować np. Szałwią. W Wenecji, gdzie przepadają za tłustymi słodyczami, Polenta al Burro jest jednak robiona na słodko.
Do poniższego dania należy przygotować porcję polenty według przepisu.
Sposób przygotowania:
Polentę pokroić w trójkąty lub kółka (ew. inne kształty) i ułożyć je na posmarowanej masłem blasze.
...
Gnocchi di Polenta (Gnochi z polenty)
Gnocchi di Polenta to jedno z „bocznych odgałęzień" rodziny Gnocchi – potrawa z masy kukurydzianej formowanej w małe kawałki lub krążki, która pojawia się dopiero po upowszechnieniu Polenty w północnych Włoszech, ale nawiązuje do starszej tradycji klusek z kaszy manny.
Historia Gnocchi jako takich zaczyna się od klusek z semoli i jajek - Gnocchi alla Romana - obecnych już w czasach Imperium Rzymskiego. W średniowieczu przepis "zubożał" – do masy włączano czerstwy ...
Polenta Pasticciata (Zapiekanka z polenty)
Polenta Pasticciata to rodzaj zapiekanki przygotowywanej na bazie Polenty, wywodzącej się z regionu Wenecji, która rozprzestrzeniła się po całej północy Włoch. Nie ma jednego „aktu założycielskiego" – wyrasta z bardzo starej chłopskiej praktyki: nie wyrzucać wczorajszej polenty, tylko ją pasticciare (wł. pomieszać, zabałaganić) mięsem, sosem i serem, a potem zapiec, aż zamieni się w coś w rodzaju Lasagne z polenty - z tego samego pasticcio oznaczającego mieszan...
Polenta (Polenta Bianca)
Polenta – kaszka lub grubo mielona mąka gotowana do uzyskania gęstej i sycącej pasty – znana była już w starożytnym Rzymie jako podstawowy posiłek legionistów. Nie używali oni jednak wówczas nieznanej w Europie kukurydzy, lecz orkiszu – włoskiego farro. Kleik przygotowywany z tej kaszy nazywany był Puls, a Rzymian wręcz określano mianem pultiferi – „zjadaczy puls", co dobrze oddaje, jak centralna była ta potrawa dla ich codziennej diety, od żołnierzy ...
Frico (Placek serowy)
Frico – serowy placek wywodzący się z Karnii, graniczącego z Austrią alpejskiego regionu włoskiej Friulii – to jedno z najbardziej symbolicznych dań kuchni friulijskiej, którego pisemne ślady sięgają połowy XV wieku. Pierwsze znane zapisy o potrawie tego typu wiążą się z Maestro Martinem da Como, XV wiecznym kucharzem patriarchy Akwilei. W jego dziele De Arte Coquinaria pojawia się przepis na Caso in Patellecte – ser smażony na patelni i jedzony „bardzo gorący na ...
Minestra di Fagiole e Orzo (Zupa fasolowa z kaszą)
W północno-wschodnich regionach Włoch, które jeszcze do I Wojny Światowej wchodziły w skład cesarstwa Austro-Węgierskiego (Górna Addyga znana też jako Dolny Tyrol), fasola jest szczególnie popularnym pożywieniem. Stąd sławna Jota wywodząca się z Triestu i jadana w całej Wenecji Julijskiej. W sąsiedniej Friuli wieśniacy również od wieków żywili się gęstą zupą fasolową Minestra di Fagiole e Orzo, wzbogacone nie łupaną kaszą lub wręcz ziarnami pszenicy lub ...
Jota (Zupa fasolowa)
W późnej łacinie słowo jutta oznaczało rosół lub dowolną cienką zupę – „polewkę, byle jaką zupę" – i właśnie od niego mieszkańcy Triestu wywodzą nazwę swojego sztandarowego dania Jota. Jeszcze inna hipoteza wywodzi nazwę od greckiej litery I czyli iota (używanej idiomatycznie w znaczeniu „nic, odrobinka") – jota byłaby więc „zupą z niczego". Niektórzy wskazują też na celtyckie korzenie potrawy - Gallowie w IV wieku p.n.e. w ramach dalekosiężnych ...
Grappa
Legenda mówi, że pierwszą Grappę wyprodukował włoski legionista w II w n.e., który z Egiptu wykradł urządzenie destylacyjne i przywiózł je do rodzimego Bassano di Grappa. Jest to oczywista bujda, jako że pierwsze Alembiki rozpopularyzowali dopiero Arabowie kilka wieków później. Pierwsza historyczna wzmianka o włoskiej Grappie pochodzi z 1451 roku. To wówczas pewien mieszkaniec Veneto, Enrico, w swoim testamencie wspomniał właśnie o napoju winnym Grape (od włoskiego ...
Pan de Frizze Dolce
Pan de Frizze Dolce to dość ciekawe słodko-słone połączenie rodem z włoskiej Friulii. Słodkie ciasto chlebowe, przetyka się skwarkami ciccioli i piecze na chleb.
Musetto
Musetto to najpopularniejsza kiełbasa włoskiej Friulii. Musetto znaczy ryj i to właśnie te części wieprza do niej trafiają. Poza tym dodaje się jeszcze chude mięso (wszystko mielone bardzo drobno) i zakrapia białym winem lub Marsalą. Do tego jeszcze garść przypraw – gałkę muszkatułową, cynamon, kolendrę, ziele angielskie oraz pieprz – i Musetto formuje się w podłużno-kuliste kiełbaski.
We Friulli ulubiona forma podawania Mussetto to kiszenie ich z brukwią w ...
