Ratafia
To o rodzaj nalewki popularny dziś przede wszystkim w rejonie morza śródziemnego, szczególnie we Włoszech - centrum tutejszej produkcji znajduje się w Piemoncie. Nie jest to jednak alkohol rdzennie Włoski, ale raczej Francuski. Świadczy o tym chociażby nazwa
Ratafia wywodząca się z malajskich słów
araq czyli
arak oraz
tafia oznaczają
rum, które w Europie rozpopularyzowali francuscy Kreole (mało autentyczne włoskie teorie łączą nazwę z łacińskim wyrażeniem
rata fiat, co oznacza
sam decydujesz, a sami piemontczycy wywodzą ją od własnego
gratta fiato czyli
świeży oddech). W samej Szampanii i Burgundii, które są uznawane za matecznik francuskiej Ratafii, produkuje się je jak podobnie francuskie napitki typu Pommeau czy też Pineau, świeżą brzeczkę winną zalewając winnym destylatem Marc. We Włoszech sposób przygotowywania nalewki jest bogatszy, a sam napój znacznie słodszy. Świerze owoce – przede wszystkim wiśnie i brzoskwinie – oraz migdały i świeże zioła zasypuje się cukrem oraz zalewa grappą i sokiem z winogron.
We Włoszech produkcja Ratafii rozpoczęła się w XVII wieku w piemonckim Andorno Micca. Pionierami byli tutejsi mnisi z klasztoru
Santa Maria della Sala. Później alkohol rozpowszechnił się we wszystkich wsiach, a w 1880 powstała pierwsza fabryka
Cav. John Rapa. W XIX wieku ratafię zaczęto produkować także w dolinie Aosty, a nawet w odległej Abruzji, gdzie do jej wyrobu stosuje się słynne tutejsze wiśnie z
Montepulciano (Montepulciano d'Abruzzo). Podobny alkohol produkuje się też we Francji, Szwajcarii oraz Hiszpanii, przede wszystkim w północnej Katalonii, gdzie jest praktycznie napojem narodowym.
Ratafia metodą domową.
...
Elisir del Prete
Elisir del Prete czyli eliksir księdza to wytwarzana już od XIX wieku nalewka roślinna stosowana jako lek na ból żołądka. Przed użyciem aromatyzowany alkohol zwykle jest kilkukrotnie destylowany i osiąga moc 50 proc. Tradycyjnie mieszało się go z kawą. Produkowany jest w Piemoncie w miejscowości Pinerolo.
Elisir d’erbe Barathier
Elisir d'erbe Barathier, nalewka datowana na 1905 rok, wcześniej klasyfikowana była jako jedna z odmian Amaro, a precyzyjnie Amaro Cozie, pochodząca z górnych Alp. Produkuje się ja w piemonckim Pomaretto z podobnych składników jak każde Amaro.
Amaro
Amaro to gorzka ziołowa nalewka produkowana we włoskich Alpach. Jedną z jej bardziej znanych odmian jest Amaro alle erbe alpine delle montagne di Cesana wywodząca się z okolic piemonckiej Ceseny. Tradycja macerowania ziół w alkoholu są długie, produkcja Amaro zaczęła się jednak dopiero w XX wieku. Podstawowymi ziołami do tej 33 – 35 proc. nalewki są arcydzięgiel, piołun, majeranek oraz tymianek.
Zobacz również: Arquebuse
Rosolio
Rosolio w Polsce znany bardziej jako Rosolis to po prostu likier na bazie płatków róży. Jego miejscem pochodzenia jest Piemont, gdzie produkt jest objęty ochroną regionalną, ale już w XVI wieku Rosolio zrobił ogromną karierę na południu Włoch, szczególnie na Sycylii. Jest on tu także popularną bazą do innych likierów – cytrusowych, anyżowych, kawowych czy też miętowych.
Bicerin
Bicerin to piemoncki napój stanowiący mieszaninę kawy, kakako oraz śmietany. W turyńskich kawiarniach pija się go już od XVIII wieku, a w 2001 roku został uznany nawet jako tutejszy produkt regionalny. Wielkimi admiratorami Bicerinu byli m.in. Picasso oraz Hemingway.
Fernet
Ten mediolański bitter jak każdy gorzki trunek pierwotnie był środkiem leczniczym. Do dziś zachowały się butelki z XVIII wieku. Pozostały na nich etykiety ze wskazaniami na co zażywać Fernet – poza leczenim niestrawności w szeregu chorób jest więc: cholera, gorączka, nerwica, tasiemiec, brak apetytu i ogólne osłabienie. Co ważne zaleca się go pić o każdej porze, bez domieszek lub mieszany z wodą (także gazowaną), winem, kawą albo wermuthem.
Campari
Wszystko zaczęło się od założenia w 1867 roku Cafe Campari. Mediolański lokal położony w eleganckiej Galeria Vittorio Emanuele II od początku miał liczną klientelę. Między innymi za sprawą bitter all’ollandese czyli bitteru holenderskiego. Wymyślił go sam właściciel kawiarni, Gaspare Campari. Nic więc dziwnego, że szybko przyjęła się nowa nazwa tego trunku.
Dziś jest to alkohol światowej sławy. Nie wiele osób jednak wie jak się go produkuje. Wiadomo tylko, ...
Ginepro
Ginepro to po prostu rodzaj włoskiego ginu. Produkuje się go w Trydencie z alpejskiego jałowca zbieranego na wysokości dochodzącej do 2,5 km. Najbardziej znane miejsce wytwarzanie Ginepro to dolina Rendena.
Acquavite di Genziana
Acquavite di Genziana to rodzaj rodzaj nalewki przygotowywanej na bazie Goryczki Żółtej (łac. Gentiana lutea). Jest to specjalność alpejskiego regionu Włoch Trydent-Górna Addyga. Zioła zbierane są pod koniec lata nawet na wysokości 2,5 tys. m. Gorycz zawarta w tym zielu pobudza soki trawnienne i w tradycyjnej medycynie używana była jako lekarstwo na bule brzucha, a w szczególności była zażywana przez osoby cierpiące na wrzody żołądka. Gorycz żółta jest składnikiem nie ...
