Napoje i alkohole 133 w tej kategorii

Piwo Trapistów

W belgijskich klasztorach piwo warzy się już od IX wieku. W XVII wieku znaczna ich część przystąpiła do ruchu odnowy jaki ogarnął zakon Benedyktynów. Jego centrum znajdowało się we francuskim zakonie Le Trappe. Stąd wzięłą się też nazwa Trapiści. Do dziś pozostało sześć belgijskich i jeden holenderski klasztor który warzy piwo. W odróżnieniu od pozostałych klasztorów Trapiści nie udostępniają swojej nazwy komercyjnym browarom, ale robią je wyłącznie samemu. Ich specjalnością jest Ale, piwo górnej fermentacji. Ciemny nieco bursztynowy kolor zawdzięczają suszeniu słodu jęczmiennego w wysokiej temperaturze. Inaczej niż w dużych browarach piwa nie nasyca się tu dwutlenkiem węgla, ale powstaje on w butelkach przy refermantacji słodu. Trapiści dzielą swoje piwa według sposobu nasłodzenia, podobnie jak wszystkie inne Piwa Belgii : - Patersbier to najlżejsze piwo produkowane na potrzeby samych zakonników i można je kupić tylko na miejscu w klasztorze - Enkel czyli piwo pojedyńcze to najbardziej popularny napój browarów. Dziś, szczególnie w dużych browarach, raczej używa się już nazwy Blonde , - Dubbel, ma większą ilość słodu, ale fermentuje niezbyt długo więc nie przekłada się to na jego moc, ale słodycz - Tripel to najmocniejsze (8 - 10 proc.) i najsłodsze z jasnych piw trapistów. - Quadrupel czyli odpowiednik angielskiego ciemnego, mocnego ale (8 - 12 proc.) to prawdziwa rzadkość, ale każdy z klasztorów ma je w swojej ofercie. Siedem klasztorów Trapistów produkujących piwo: - Achel to najmłodszy (bo założony w 1998 roku) i najmniejszy z browarów Trapistów - rocznie wytwarza 4,5 tys. ha piwa. - Westvleteren ten niewiele większy od Achela (4,75 tys. ha) i mało znany browar poza popularnym Doublem specjalizuje się w produkcji innych piw: mocniejszy i korzenny Specjal, bardzo aromatyczne Extra oraz aksamitne i bardzo wyraziste piwo Abbot. - Orval opactwo to powstało w roku 1070 ale seryjną produkcją piwa zajęło się dopiero w 1931 roku. produkuje tylko jeden rodzaj piwa charakterystyczny przez swą stożkowatą butelkę, - Rochefort to opactwo położone jest tak naprawdę obok Rochefort w Saint-Remy. Produkuje trzy rodzaje piwa, każde w innym kolorze: czerwone o łagodnym i owocowym smaku, bardziej zdecydowane piwo zielone i wytrawny, niebieski napój - Chimay ten największy belgijski browar Trapistów (znani są również z produkcji sera) rocznie wytwarza 123 tys. ha piwa. Jest on też najbardziej rozpoznawalny, m.in. przez swoje kapsle - czerwony kapsel to najstarsze i najłagodniejsze z piw Chimay, biały kapsel ma w sobie nute goryczy, a niebieski kapsel jest już piwem ciemnym, mocnym i owocowym, - Westmalle to najstarszy browar trapistów (działa od 1830 roku) który w skali produkcji tylko nieznacznie ulega Chimay. Zestaw piw jest tu klasyczny: Enkel, Dubel i Tripel - Koningshoeven - to jedyny holenderski klasztor trapistów który produkuje piwo od 1884. Jest za to największy z 7 - rocznie wytwarza 145 tys. ha piwa. ...

Kriek / Fromboise

Aby powstał Kriek do Lambica dodaje się świeżo zebrane wiśnie (obecnie są to raczej ekstrakty owocowe). Macerują się one w piwie około pół roku, podczas których cukier owocowy rozkłada się prawie całkowicie – z czasem Kriek traci słodycz na rzecz mocy. Podobnie dzieje się z Fromboise tyle tylko, że w jego wypadku dodaje się maliny.

Faro

Faro to piwo przygotowywane na bazie Lambic z dodatkiem cukru kandyzowanego. Dziś odzyskuje nieco na popularności, ale swoje lata świetności przeżywało około sto lat temu.

Gueuze

Gueuze to tzw. Brukselski Szampan. Przygotowuje się go z kilku różnych roczników Lambica, który sam w sobie nie ma zbyt wiele gazu. Gueuze podobnie jak szampan przeżywa jednak drugą fermentację już butelce. Jest to więc piwo długo leżakujące – od roku do trzech lat. Mieszalnie Gueuze rozsiane są po całej Brukseli, często są nawet zlokalizowane w piwnicach restauracji, ale samo piwo sprzedaje się w całej Belgii.

Lambic

Lambic to zabytek. Jedno z ostatnich piw, które poddawane jest samorzutnej fermentacji z wykorzystaniem bakterii i drożdży zawartych w powietrzu - wszystkie piwa są zaprawiane odpowiednimi gatunkami drożdży. Dziś, to brukselskie piwo produkuje się w ostatnim browarze stolicy Belgii czyli Bresserie Cantillon oraz kilku okolicznych przetwórniach. Bazą jest niesłodowana śruta pszeniczna (odmiana burgundzka), słód jęczmienny oraz dwuletnie  wysuszonych już szyszek chmielowych ...

Wina Prowansji

Prowansja to przede wszystkim wina różowe, które stanowią tu ponad połowę produkcji. Podobnie jak sąsiednia Langwedocja, nigdy nie była ona bowiem nastawiona na produkcję wielkich trunków. Widać to zresztą w strukturze winiarskiej regionu. W 90 proc. jest ona zdominowana przez trzy duże apelacje produkujące wina niewyszukany, pomiędzy którymi poutykanych jest sześć malutkich, ale bardziej eksykluzywnych regionów. Wśród największych mamy więc: Côtes de Provence AOC ...

Amer Picon

Gaeton Picon przepis na swój bitter aromatyzowany korą chinowca, korzeniem gencjany i olejkiem pomarańczowym, opracował już w połowie XIX wieku w Algierii. Do Francji, a konkretnie do Marsylii, produkcję przeniósł jednak dopiero 20 lat później. Popularność przyszła jednak dopiero wraz z prohibicją produkcji Absyntu – wówczas Picon stał się jednym z najpopularniejszych apertifów Francji. Sława nie trwała jednak długo – już w latach 30-tych zaczął wypierać go ...

Pastis

Tradycja mieszania w bistrach anyżu, lukrecji i cukru z wódką i mieszanką ziół, istniała w Prowansji już w XIX wieku. Pastis jako napój anyżowy powstał jednak dopiero po delegalizacji Absyntu w 1915 roku, który także miał jego charakterystyczny aromat. Stad już w 1918 roku w Avignon Jules‑Félix Pernod wprowadził na rynek Anis Pernod jako „legalną” alternatywę, a w 1932 roku w Marsylii Paul Ricard skomercjalizował własny pastis na bazie anyżu gwiazdkowego, zielonego i ...

Wina Langwedocji

Langwedocja razem z siąsiednim Roussillon to największy na świecie winny region, który dostarcza na stoły Francji jedną trzecią tego typu trunków i produkuje ich więcej niż np. całe USA. Od połowy XIX wieku był on bowiem przeznaczony do produkcji tanich win stołowych zwanych le gros rouge przeznaczonych dla tzw. klasy pracującej. Wina langwedocji były wówczas dodatkowo blendowane z winami algierskimi, które nadawały im większej wyrazistości. To skończyło się w 1962 ...

Wina Rousillon

Rousillon to przede wszystkim tzw. Vins Doux Naturels (VDN) czyli wina naturalnie słodkie. Ich recepturę w 1285 roku opracował uczony Templariusz Arnaldus z Villanova. On jako pierwszy wydestylowanym z wina alkoholem spróbował przerwać proces fermentacji wina. Tak powstała technika zwana mutage czyli wyciszanie, która pozwala zachować winom cukier jeszcze nie przerobiony na alkohol i jednocześnie wzmacnia je destylatem wysokoprocentowym. W Rousillon niezwykły jest także sposób ...