Pistum
Pistum jest specjalnością doliny Tramontina leżącej w zachodniej części Wenecji Julijskiej. Są to siekane liście rzepy .. mieszane z polentą. Jest to stosowany od wieków sposób na konserwowanie zielonych warzyw na zimę - dodatkowo wszystko jest przyprawiane siekanym czosnkiem, tak dla smaku jak i dla zabezpieczenia. Całość była umieszczana w drewnianym pojemniku i dobrze dociskana. Po pistum sięgano co jakiś czas w czasie zimy, rozcieńczając je bulionem i dodając więcej ...
Casoncelli
Nazwa tych pierogów znaczy tyle co „domowe”. Są popularne w Lombardii, gdzie mają zresztą także kilka regionalnych nazw (patrz poniżej). Mają kształt muszli, ewentualnie półksiężyca o wielkości 4 cm, przypominają więc nieco polskie pierogi. Najbardziej typowe wywodzą się z doliny Camonica, ale najbardziej znany przygotowywane są w Bergamo, jako Casoncelli alla bergamasca.
Casoncelli są swego rodzaju lombardzkim odpowiednikiem weneckich Casunziei.
Lokalne odmiany ...
Farfalle / Strichetti / Radicannatini Cudipus
Nazwa
makaronu Farfalle wywodzi się od słowa
farfalla co po włosku oznacza
motyl. Taki kształt mają też te kluski – w Polsce alternatywną nazwą są
kokardki. Farfalle to tradycja kulinaria północnych
Włoch –
Lomardii i
Emilii-Romanii. Jego powstanie datuje się na XVI wiek.
Makaron ten formuje się z prostokątnych kawałków ciasta o postrzępionych brzegach, ściskanych po środku.
W Modenie używa się odmiennych jego nazw –
Strichetti ewentualnie
Radicannatini Cudipus (niekiedy jest on nieco inaczej sklejany - po przekątnej tak aby zrobiły się kieszonki zatrzymujące sos). Istniej też
Farfalle Rigate czyli farfalle karbowane, a także
Farfallone (na zdjęciu) oraz
Farfalline – większa oraz mniejsza wersja tego makaronu.
...
Fitascetta
Fitascetta to rodzaj Focaccii powszechnej w Górnej Addydze oraz Lombardii. Najczęściej jest ona formowana w rodzaj dużego obwarzanka (ew. okrągłego bochenka), a do okraszenia używa się czerwonej cebuli. Przez wieki w biednych alpejskich regionach była ona jedną z podstawowych baz smakowych kuchni, więc doprawiano nią pieczywo które pasterze zabierali ze sobą na całodzienny wypas krów czy owiec.
Paarl
Ten chleb wywodzi się z pogranicza Włoch i Austri: doliny Vinschgau jak ją nazywają Austriacy czy też Venosta jak chcą Włosi. Nazwę Paarl zawdzięcza temu, iż jest formowany w dwa ułożone na sobie bochenki, które mają symbolizować małżeństwo. Zgodnie z tradycją, kiedy jedno ze ślubnej pary owdowieje, piecze już tylko pojedynczy chleb. Paarl przygotowuje się z mąki żytniej i niekiedy dodaje błękitnej kozieradki.
Vorschlag
Austriacy z Tyrolu oraz Włosi z Addygi produkują chleb z mieszanej mąki – pszennej i żytniej. To Vorschlag. Jest okrągły, ma średnicę 25 cm, i doprawiany ziołami takimi jak kminek, koper włoski, anyż, ale przede wszystkim kozieradki błękitnej.
Schuttelbrot
Schuttelbrot to płaski twardy chleb. Jest specjalnością austriackiego Tyrolu i włoskiej Addygi. Tak jak większość tutejszego pieczywa doprawia się go kozieradką błękitną lub kminkiem. Można go znaleźć w każdej winiarni, gdzie jest traktowany jak starter do chrupania.
Tirtlan / Titlen
Titlen czy też Tirtlan to rodzaj dużych, chrupkich pierogów popularnych w Górnej Addydze, szczególnie w okolicach Bolzano. Formuje się je z ciasta francuskiego i nadziewa szpinakiem, ricottą oraz ziemniakami. Tradycyjnie smaży się je na smalcu, a obecnie raczej w głębokim tłuszczu. Jest to danie serwowane zwykle na wiejskich targach.
Pan de Frizze Dolce
Pan de Frizze Dolce to dość ciekawe słodko-słone połączenie rodem z włoskiej Friulii. Słodkie ciasto chlebowe, przetyka się skwarkami ciccioli i piecze na chleb.
Cjarsons
Cjarsons nazywany również Cjalsons lub Cjalzòns, to rodzaj pierożków wywodzących się z Carni, alpejskiego regionu Friuli. Są one podobne nieco do ravioli cechą charakterystyczną jest jednak farsz, którego składniki są dobierane na zasadzie kontrastu słodko-słony. W zależności od miejsca pochodzenia używa się więc do nich: rodzynek, czekolady, kakao, cynamonu, szpinaku, szczypiorku, sera, dżemu, rumu, brandy, pietruszki, kruchych ciastek, jaj i mleka. Podaje się je z ...
