Asadero
Asadero to meksykański ser do zapiekania - asado po hiszpańsku oznacza właśnie pieczony. Jest to raczej typ sera dobierany ze względu na zastosowanie, a nie rodzaj - najbardziej klasycznym Asadero jest ser Oaxaca. Podobnie jak Mozzarella zwykle jest robiony metodą pasta filata, co powoduje że w czasie zapiekania (np. z Chile Releno lub Quesadillą) robi się miękki.
Queso Seco
Queso Seco to meksykański biały niedojrzewający ser uzyskiwany po odsączeniu z nadmiaru serwatki świeżego sera Queso Fresco lub Queso Blanco (stąd nazwa seco czyli suszony). Zarówno technologią produkcji jak i konsystencji przypomina przez indyjski Paneer.
Queso Fresco
To meksykański ser bardzo podobny do Queso Blanco, często z nim utożsamiany. Generalnie do produkcji Queso Fresco nie używa się jednak wyłącznie krowiego mleka, ale także dodaje mleko kozie.
Queso Blanco
W Meksyku Queso Blanco to nazwa odnoszą się do świeżego (niedojrzewającego) krowiego sera białego o delikatnej, kremowej konsystencji. Produkuje się go podobnie jak polski twaróg, przez zakwaszenie, a później podgrzanie mleka. Często używany jest przy zapiekaniu potraw.
Cotija
Ten półtwardy meksykański ser wywodzi się z miejscowości nazywającej się Cotija de la Paz, leżącej w stanie Michoacan. Używany jest zarówno jako ser młody jak i dojrzewający. W pierwszej wersji zwykle dodaje się do sałatek jak zapiekanek - zwykle towarzyszy kukurydzy. Cotija dojrzewa od 100 dni do roku. Najsłynniejszy jest w wersji Cotija de Montaña, czyli cotija z gór produkowany nawet na wysokości 1.700 m. Ten ser jest mocno dojrzały, ma zwartą i dość kruchą ...
Queso de Oaxaca
Jak sama nazwa wskazuje ser ten pochodzi z meksykańskiego stanu Oaxaca. Jest półtwardy, biały, a strukturą przypomina nieco Mozzarellę (produkowany jest tą samą metodą pasta filata). Z tego też względu w Meksyku używa się go zazwyczaj do zapiekania - często jest utożasamiany z serem Asadero - i zwykle używany jest m.in. do Quesadili (często spotkać go można także pod nazwą Queso Quesadilla), ale także do takich dań jak Alambres.
Kesong Puti
Kesong Puti to biały ser wywodzący się z Filipin. Przygotowuje się go z pełnotłustego mleka miejscowych bawołów wodnych odmiany Carabao. Ma bardzo delikatny smak i teksturę, a jada się go zwykle na śniadanie z chlebem Pan de Sal (to dość orygialny zwyczaj na delakim wschodzie, zaszczepiony przez hiszpańskich kolonizatorów). Wytwarza się go w czterech prowincjach: Laguna, Bulacan, Samar oraz Cebu.
Majdoule
Majdoule to dość specyficzny ser popularny w Syrii i całym wschodnim regionie Morza Śródziemnego. Ściętą masę serową wyciąga się w długie nitki, które później zbiera się razem i zwija w rodzaj warkocz – od tego procesu ser zaczerpnął swoją nazwę. W międzyczasie ser jest solony, a czasem doprawiany też czarnuszką.
Baladi / Jibneh Khadra
Baladi zwany przez arabów także Jibneh Khadra to świeży kremowy ser popularny na bliskim wschodzie, szczególnie w Libanie i Syrii. Podobny jest nieco do bardziej znanego Ackawi, ale ma bardziej zwartą konsystencję. Nazwę baladi tłumaczy się jako lokalny i tak jest istota tego sera – każdy region i każde gospodarstwo ma własny prosty ser, który robi z dostępnego mu mleka bez znaczenia czy jest ono krowie, owcze czy kozie. Baladi to klasyczny produkt śniadaniowy.
Shanklish
Shanklish to rodzaj półmiękkiego dojrzewającego sera popularnego na wybrzeżu Lewantyńskim, który swój odpowiednik ma w tureckim Sürk. Wytwarza się go z mleka owczego lub krowiego, a masę serową formuje w kulki wielkości tenisowych piłek i obtacza w mieszance zaataru oraz suszonej papryki Aleppo. Tak przygotowany ser jest odstawiany do dojżewania. Wcześniej do samej masy serowej można jeszcze dodać nasion anyżu, ewentualnie chili – to popularne szczególnie w Syrii, ...
