Casera
Casera to najbardziej powszechny ser wywodzący się z lombardzkiej Valtelliny i produkowany tu już od co najmniej XVI wieku. Z tego też względu w 1996 roku został objęty ochorną regionalną DOP. Wytwarza się go z mleka częściowo odtłuszczonego pochodzącego z dwóch a nawet więcej udojów. Dojrzewa co najmniej 70 dni, nabierając słodkiego smaku z nutą suszonych owoców. Podobnie jak Bitto pochodzący również z Valteliny, wykorzystuje się go m.in. do słynnej Pizzoccheri.
...
Quartirolo Lombardo
Jak sama nazwa wskazuje Quartirolo Lombardo to ser lombardzki. Gdy we wrześniu przychodziło do spędzania bydła w doliny, krowy skubały ostatnie tego lata źdźbła świeżej trawy i to ją właśnie nazwano quartirolo - czwarty w roku pokos trawy. Mleko z tego udoju było przeznaczane na ser tak właśnie ochrzczony. Dziś nie jest to już produkt sezonowy, ale za to objęty ochroną regionalną DOP. Jego produkcja obejmuje większą część Lombardii w tym przede wszystkim Bergamo, ...
Formagella
Ten kozi ser to od wieków specjalność lombardzkiej doliny Luino (stąd Formagella del Luinese). Pierwsze historyczne wzmianki na jego temat pochodzą z przełomu XVI i XVII wieku. Wówczas zachwycał się nim kardynał Frederico Boromeo (Boromeusz). W 1596 roku ser sprezentował mu prałat Valtravaglia, miasteczka leżącego w dolinie Luino. Do dziś robi się go w sposób tradycyjny – ser z surowego mleka koziego dojrzewa około 20 dni.
Scimudin
Scimudin to miękki ser tradycyjny dla lombardzkiej Valtelliny. Pierwotnie robiło się go z mleka koziego, obecnie prawie całkowicie zamienionego na mleko krowie. Dojrzewa tylko trzy, cztery dni i to w wodzie dzięki czemu jest delikatny, ma bardzo kremową strukturę oraz miąższ.
Bitto
Ser Bitto wywodzi się z lombardzikiej prowincji Sondrio (od 1996 roku objęty ochroną regionalną DOP), która jest również ojczyzną cenionej wędzonki Slinzega. Jego nazwa wywodzi się od tutejszej rzeki Bitto, a pierwsze wzmianki na jego temat pojawiały się już w XVII wieku. Produkowany jest z mleka koziego, z dodatkiem mleka krowiego. Stąd jest dość pikantny, szczególnie jeśli dojrzewa dłużej niż standardowe 3 – 6 miesięcy. Roczne, dwu- i trzyletnie sery używa się ...
Zincarlin
Zincarlin to ser serwatkowy (podobnie jak słynna ricotta), produkowany w lombardzkich prowincjach Como oraz Varese, a także w szwajcarskim kantonie Ticino, w okolicach Monte Generoso. Tradycyjnie był to ser letni, który dojrzewał aż do zimy. Podobnie jak ricottę formuje się go w niezbyt wielkie kilkuset gramowe kulki. Zincarlin robi się z mleka krowiego, sezonowo wzbogacanego kozim. Masę doprawia się solą, pieprzem i niekiedy także świeżymi, drobno posiekanymi ziołami. ...
Strachitunt
Strachitunt to ser z niebieskim przerostem pleśni produkowany w lombardzkich dolinach Brembana i Tallegio. Jego inne nazwy to Strachì Tunt, Strachitund i Stracchino Rotondo. Jest zaliczany więc do szerokiej rodziny serów Stracchino. Strachitunt, tradycjami sięgający średniowiecza, do niedawna był specjalnością małych mleczarni. Dziś coraz więcej jego produkcji pochodzi z dużych zakładów.
Semuda
Semuda to ser produkowany w dolinie Lario leżącej w prowincji Como (Lombardia). Wytwarza się go z odtłuszczonego krowiego mleka. Semuda dojrzewa w tutejszych jaskiniach, ewentualnie piwnicach. Średnio trwa to 4 miesiące, ale może znacznie dłużej, bo nawet półtora roku. Tradycyjnie był to ser zimowy, wytwarzany z mleka krów, które zeszły już z pastwisk. Dziś produkuje się go cały rok. Semudę zazwyczaj serwuje się z polentą lub pieczonymi ziemniakami.
Salva (Cremasco)
Salva, nazwa sera z okolic Bergamo (Lombardia), wywodzi się od słowa salvare określającego się do nadwyżek mleka nie wykorzystanych w gospodarstwie. Do jego produkcji używa się krowiego mleka odtłuszczonego i pasteryzowanego. Dojrzewa od 3 miesięcy do roku. Dość powszechną formą wykorzystania sera jest tzw. Salva con le tighe do którego dodaje się zielonej papryki (peperoncino) marynowanej w occie. Od 2002 o jakość sera i utrzymanie standardów jego produkcji dba Consorzio ...
Pannerone
Pannerone, lombardzki ser z okolic Lodi, swą nazwę zawdzięcza tutejszemu określeniu Panero, które oznacza krem. Jest on bowiem robiony z nieodtłuszczonego mleka bogatego w śmietanę. Szczególne w jego produkcji jest także to, że masy serowej się nie soli, dodaje się do niej dużo podpuszczki i podgrzewa do wysokiej temperatury.
Tradycja produkcji Pannerone sięga średniowiecza i tutejszego zakonu benedyktynów. Zakonnicy rozpowszechnili jego produkcję w całej okolicy, tak iż ...
