Sałata Głowiasta
Sałata Głowiasta (łac.
Lactuca sativa L. var. capitata) to najpopularniejsza sałata nie tylko w Polsce, ale i całej Europie. Jest odmianą
Sałaty Siewnej i występuje w wielu wariantach (m.in. Boston, Bibb, Buttercrunch, and Tom Thumb). W Polsce najbardziej popularne są jej dwa rodzaje:
-
Sałata Lodowa (
Sałata Krucha) o liściach, twardych, pofałdowanych i zwiniętych w główkę podobną do
kapusty. Ma mało wyrazisty smak, ale jej chrupka. Szczególnie lubiana jest w USA, gdzie spopularyzował ją m.in. McDonald.
-
Sałata Masłowa o liściach miękkich i delikatnych, zwiniętych w luźną główkę.
...
Sałata Dębolistna
Sałata Dębolistna to odmiana Sałaty Siewnej Listkowej – łac. Lactuca sativa L. var. crispa L.. Ma nieduże, bardzo delikatne liście o barwie zielonej lub zielono-fioletowej przypominające nieco liście dębu. Charakteryzuje się pikantnym, lekko orzechowym smakiem. Zwykle podaje się ją do sałatek.
Sałata Rzymska
Sałata Rzymska (łac.
Lactuca sativa L. var. longifolia Lam.) to odmiana
Sałaty Siewnej wywodzącej się ponoć z greckiej wyspy Cos – stąd też jej alternatywna nazwa
Sałata Cos (ang.
cos lettuce). Według alternatywnej teorii nazwa ta pochodzi od arabskiego określenia sałaty, czyli
khus, i to właśnie zza Morza Śródziemnego miała ona trafić - przez Rzym - do Europy. Sałata rzymska na długie i mięsiste liście. Do dziś chętnie używana jest na Bliskim Wschodzie – podają ją nawet Żydzi w czasie Kolacji Sederowej, jako „gorzkie zioło” przypominające o egipskiej niewoli – ale przede wszystkim jest składnikiem wielu sałatek świata zachodniego – m.in. Sałatki Cezar. Jej cechą charakterystyczną jest fakt, iż inaczej niż inne sałaty bez problemu można ją podgrzewać, a nawet mrozić.
...
Sałata (Siewna)
Sałata Siewna (łac.
Lactuca sativa) uprawiana był już w starożytnym Egipcie. Ma przy tym kilka odmian:
- Sałata Głowiasta (Lactuca sativa L. var. capitata) – w dwóch postaciach krzuchej Sałaty Lodowej oraz Sałaty Masłowej o miękkich i delikatnych liściach
- Sałata Rzymska (Lactuca sativa L. var. longifolia Lam.) charakteryzująca się wydłuzonymi liśćmi
- Sałata Listkowa (Lactuca sativa L. var. crispa L.) o niezbyt dużych filoetowo-zielonych lub zielonych liściach – należy do nich Sałata Dębolistna oraz dekoracyjna Sałata Lollo o kędzierzawych liściach i ostrym smaku (odmianany: czerwona (rossa) i biała (blonda))
- Sałata Łodygowa (Lactuca sativa L. var. augustana lub asparagina) popularna na wschodzie jako Sałata Chiński zwana też Głąbikiem Krakowskim
- Sałata Batawia (Lactuca sativa L. var. batavia) to krzyżówka sałaty głowiastej oraz listkowej.
...
Eddoe
Eddoe to nieco mniejsza odmiana popularnego na całym świecie Taro. W jej przypadku bulwy są nieco mniejsze. Wywodzą się z Chin, skąd trafiły przede wszystkim do Japonii, a także Indii.
Taro / Malanga / Dasheen
Taro (łac. Colocasia esculenta) w Polsce nazywane Kolokazją Jadalną, to roślina bulwiasta wywodząca się z dorzecza Gangesu. Stąd rozprzestrzeniła się w Azji południowowschodnie oraz Idniach, a później zawędrowała na Oceanię, do Europy, Afryki (dziś Nigeria i Ghana to najwięksi producenci taro), aż do Ameryki Środkowej i Południowej. Jadalne są nie tylko bulwy, ale i liście zwane niekiedy Kapustą Kraibską, chociaż na samych Karaibach używa się nazwy Dasheen, która ...
Ogórek Wężowy
Ogórek Wężowy (łac. Trichosanthes cucumerina var. anguina) w Polsce zwany Gurdliną Wężową (odmiana Gurdliny Ogórkowej) to roślina uprawiana w Indiach, południowoschodniej Azji oraz Australii. Ma charakterystyczne owoce przypominające bardzo długiego ogórka – dorastają nawet do 1,5 m. Jadalne są też liście i młode pędy.
Jadalna jest także tzw. typowa odmiana Gurdliny Ogórkowej (łac. Trichosanthes cucumerina var. cucumerina) która ma właściwości wspomagające ...
Dynia Piżmowa
Dynia Piżmowa (łac. Cucurbita moschata) to niezbyt znana w Polsce odmiana dyni. Wywodzi się z Ameryki Środkowej i szczególnie popularna jest w krajach anglosaskich. Ma wydłużony kształt niekiedy podobny do grószki oraz żółto-brązowy niekiedy brązowy kolor. Miąższ pomarańczowy, podobny jak w przypadku Dyni Zwyczajnej, ma jednak lekki zapach piżma.
Patison
Patison (łac. Cucurbita pepo convar. patissonina Greb.) to po prostu odmiana Dyni Zwyczajnej. Tak jak większość dyń wywodzi się z Ameryki środkowej i był już ponoć uprawiany przez Azteków oraz Majów. Nazwa patison wywodzi się od francuskiego słowa określającego karbowaną foremkę używaną w Prowansji do wypieku ciasteczek. Chodziło o podobieństwo kształtów: patison to płaska, okrągłą dynia o pofałdowanym brzegu. Poza znanymi w Polsce białymi, są także żółte ...
Cukinia / Kabaczek
Problem czy
Cukinia to
Kabaczek nie jest trywialny. Zasadniczo to jedna i ta sama
Dynia Szparagowa czyli odmiana
dyni zwyczajnej po łacinie zwana
Cucurbita pepo convar.
giromontiina. Charakteryzuje się wydłużonym kształtem, przypominającym
ogórka. Sprawę rozstrzygnąć można by etymologicznie: kabaczek to nazwa polska, a cukinia wywodzi się z
Włoch gdzie tę odmianę dyni wyselekcjonowano – miało to miejsce w XIX w. prawdopodobnie w okolicach
Mediolanu, a nazwa
Zucchini to po prostu zdrobnienie słowa
Zucca czyli
Dynia. Praktyka jest jednak taka, że cukinia odnosi się raczej do zielonej odmiany, a kabaczki są przede wszystkim żółte i pomarańczowe, ewentualnie są nazwą ogólną obejmującą wszelkie modyfikacje tej dyni.
Ze względu na pochodzenie kabaczki najpopularniejsze są w basenie Morza Śródziemnego, ale karierę zrobiły także na północy Europy i poza nią. Mają one dość delikatny smak, ale niezbyt wiele walorów odżywczych, poza tym że odkwaszają organizm. Jadalne są także kwiaty Cukinii –
Meksykanie wolą je nawet od samych owoców.
...
