Tangelo (łac. Citrus × tangelo) powstał przez skrzyżowanie Mandarynki oraz Grejpfruta, a niekiedy też Pomelo. Pierwszą część nazwy zawdzięcza odmianie Mandarynki zwanej Tangerin, a końcówke „elo” wywodzi od Pomelo, należy mieć jednak na względzie, że Grejpfrut, który sam jest krzyżówką Pomelo przez dłuższy czas był tak samo nazywany jak swój rodzic.
I to on najczęściej wykorzystywany do hodowania różnych odmian Tangelo, zwłaszcza w USA, gdzie miejsce pochodzenia nadaje im nazwę:
– tak było z pierwszą, najbardziej znaną wyhodowaną w 1911 roku odmianą Orlando, bazującą na grejpfrutach Duncana i mandarynkach Dancy
– opracowana w 1931 roku odmiana Minneola o kształcie dzwonka – stąd inna nazwa Honeybell – również bazował na tej parze grejpfruta i mandarynki
– w Europie mam za to włoską, opracowaną w 1950 roku odmianę Mapo. Także jest to skrzyżowanie grejpfruta Duncan z mandarynki Avana, a nazwę zawdzięcza dwum pierwszym literom nazw mandarynka oraz Pompelmo co po włosku oznacza właśnie grejpfruta
– z kolej tzw. Jamajskie Tangelo zwane na wyspie Ugli Fruit lub Uniq Fruit powstało spontanicznie w latach 20-tych XX i nie ma pewności na bazie jakich owoców
Owoce Tangelo są nieco większe od Mandarynek i dzięki luźnej skórce obiera się je równie łatwo. Mają cierpki i pikantny smak. Łatwo je odróżnić od innych cytrusów dzięki charakterystycznemu guzowi w miejscu gdzie łączy się łodygą.
