Problem czy Cukinia to Kabaczek nie jest trywialny. Zasadniczo to jedna i ta sama Dynia Szparagowa czyli odmiana dyni zwyczajnej po łacinie zwana Cucurbita pepo convar. giromontiina. Charakteryzuje się wydłużonym kształtem, przypominającym ogórka. Sprawę rozstrzygnąć można by etymologicznie: kabaczek to nazwa polska, a cukinia wywodzi się z Włoch gdzie tę odmianę dyni wyselekcjonowano – miało to miejsce w XIX w. prawdopodobnie w okolicach Mediolanu, a nazwa Zucchini to po prostu zdrobnienie słowa Zucca czyli Dynia. Praktyka jest jednak taka, że cukinia odnosi się raczej do zielonej odmiany, a kabaczki są przede wszystkim żółte i pomarańczowe, ewentualnie są nazwą ogólną obejmującą wszelkie modyfikacje tej dyni.
Ze względu na pochodzenie kabaczki najpopularniejsze są w basenie Morza Śródziemnego, ale karierę zrobiły także na północy Europy i poza nią. Mają one dość delikatny smak, ale niezbyt wiele walorów odżywczych, poza tym że odkwaszają organizm. Jadalne są także kwiaty Cukinii – Meksykanie wolą je nawet od samych owoców.
...
Dynia Zwyczajna (łac. Cucurbita pepo) jak wszystkie inne dynie wywodzi się z Ameryki Środkowej. Jest to jedno z najstarszych warzyw uprawianych przez amerykańskich Indian. Jej nasiona odkryto w datowanych na 8.000 lat p.n.e. grobowcach zlokalizowanych na terenie Meksyku. Jako miejsce pochodzenia wskazuje się stany Puebla, Oaxaca oraz okolice Mexico City. Zawędrowała jednak daleko na południe - na terenie Peru przez Inków uprawiana była już 6 tys. lat temu. Do Europy sprowadzili ją Hiszpanie w XVI wieku.
Dynia Zwyczajna przybiera wiele różnych form – ma owoce okrągłe, wydłużone, spłaszczone – w zależności od odmiany:
Dynia Spaghetti - o wydłużonych owocach i włóknistym miąższu, który po ugotowaniu rozwarstwia się przypominając makaron Dynia Żołędziowa – okrągła, niezbyt duża, o ciemno zielonym kolorze Dynia Delikatesowa, Orzechowa lub Czeska – o wydłużonym, lekko gruszkowatym kształcie i wyjątkowo słodkim oraz łagodnym miąższu. Dynia Żółta, Letnia – ma wydłużony kształt i żółtą skórę, miąższ jest słodki i nieco wodnisty
Dynię Olbrzymią (łac. Cucurbita mazima) wyhodowali ponoć Inkowie i był to ich podstawowy pokarm. Dziś obok Dyni Zwyczajnej jest najpowszechniejszym gatunkiem uprawianym na kontynencie Europejskim. Jak wskazuje nazwa charakteryzuje się dużymi owocami regularnie osiągjącymi 50 kg masy, chociaż rekordzistka miała 766 kg (rekord Polski to 403 kg).
W Polsce uprawianych jest kilka odmian dyni olbrzymiej.
Najstarsze i najpopularniejsze to m.in.:
Dynie (łac. Cucurbita) zasadniczo dzieli się na trzy popularne gatunki jadalne i kilkanaście mniej znanych. Najczęściej jadane są:
Dynia Zwyczajna (łac. Cucurbita pepo) – przyjmująca najbardziej zróżnicowane kształty i obejmująca takie warzywa jak Cukinia czy też Patison
Dynia Olbrzymia (łac. Cucurbita maxima) - regularnie dochodząca do 50 kg.
Dynia Piżmowa (łac. Cucurbita moschata Duch.) – mało popularna w Polsce średniej wielkości dynia o nieco gruszkowatym kształcie.
[yellow_box]Odmiany Dyni: Zwyczajna | Olbrzymia | Figolistna | Ayote | Kabocha | Kuri | Piżmowa | Spaghetti | Cukinia | Patison [/yellow_box]
...
Trukwa lub Gąbczak (łac. Luffa) to polskie nazwy rośliny z rodziny dyniowatych. Wywodzi się z Afryki północnej – nazwa Luffah to słowo Arabskie – skąd wyemigrowała do Indii i na Daleki Wschód (znana jest także po nazwą Chińskiej Okry, owoce ma bowiem podobne choć, dużo większe niż w przypadku okry, nie jest z nią jednak blisko spokrewniona). Większość odmian ma kształt dość dużego ogórka, a w Europie oraz Polsce najlepiej znane są w postaci tzw. Gąbek Roślinnych: owoce po obraniu ze skóry i wypestkowaniu wysusza się. W ten sposób powstają charakterystyczne wydłużone gąbki, z pustymi przegrodami w środku – pozostałościami po nasionach. Robi się z nich także podeszwy do sandałów.
Trukwa to także warzywo. Chętnie jadane jest szczególnie w Indiach (nazwy Godka, Ghosavala) - gdzie podaje się je z orzechami i fasolą – oraz na Dalekim Wschodzie, gdzie używa się jej podobnie jak wszystkich dyniowatych – w Tajlandii jest to jeden z głównych składników warzywnego curry Kaeng Liang.
Trukwa ma kilka charakterystycznych odmian, m.in.:
Bengal: Jhingge, Jhinga Birma: Bju Da, Boun loun Indie: Turai, Tori, Gossale, Dodaki, Beera kaaya Wietnam: Mướp Khía. Cejlon: Pirkanga Indonezja: Gambas, Oyong Tajlandia: Buap Liam Chiny: Guǎngdōngsīguā