year : 2013 1500 w tej kategorii

Fior di monte

Fior di monte to młody ser owczy. Wytwarza się go na płaskowyżu Campo Imperatore w Abruzji, gdzie wypasane są owce. Dojrzewa do 70 dni.

Pecorino di Farindola

Owczy ser Pecorino di Farindola to specjalność leżącego w Abruzjii regionu Farindola. Specyfiką tego pecorino jest fakt, iż do produkcji sera nie używa się podpuszczki jagnięcej, ale wieprzową, dziś już raczej nie stosowaną.

Pecorino di Atri

Pecorino di Atri to owczy ser produkowany w Abruzji w okolicach Atri (na pograniczu Teramo i Pescary). Produkcja tego pecorino odbywa się prawie wyłącznie w małych gospodarstwach. Mleko zaprawione jagnięcą podpuszczką jest podgrzewanej, a ser formowany w niewielkie kawałki. Jada się go bardzo świeżego – już po 10 dniach. Można jednak nieco przedłużyć dojrzewanie, do 20 – 30 dni – wówczas ser staje się ostrzejszy. Dalsze przechowywanie tutejszego pecorino odbywa się w ...

Pecorino di Castel del Monte

Pecorino di Castel del Monte to bardzo popularny w Abruzji ser owczy. Wywodzi się z regionu Castel del Montel. Jego produkcja zaczyna się Wielkanocą, a trwa dosierpnia. Ma intensywny aromat i pikantny smak. Dojrzewa od 40 dni do 2 lat. Zobacz także: Cacio Marcetto

Cacio Marcetto

Cacio Marcetto to dość specyficzny w produkcji ser owczy. Tradycyjnie wytwarza się go Abruzjii, a w szczególności w regionie Castel del Montel. Na czas dojrzewania razem z mlekiem do sera wprowadzane są larwy much Piophila casei. Wykluwają się one w środku masy serowej i dojrzewając zaczynają degradować zawarte w niej białka. Proces ten powoduje, że ser staje się kremowy i bardzo ostry. Po oczyszczeniu sera z larw, Cacio Marcetto pakowany jest do szklanych pojemników i używa ...

Arrosticini / Rustelle / Arrustelle

Arrosticini (zwane też w zależności od regionu Rustelle, Arrustelle, Rustell', Rostelle lub Spiducci) to nic innego jak rodzaj niewielkich szaszłyków jagnięcych, popularne w abruzyjskiej Pescarze. Co ważne, tradycyjnie robi się je z kastrowanych owiec zwanych castrato lub montone (obecnie są to jednak raczej zwykłe owce). Mięso kroi się w sześcienne kawałki o boku około 1 cm, nadziewa na drewniane szpatułki i grilluje na specjalnym wydłużonym palenisku zwanym furnacella (w różnych dialektach zwana też canala, rustillire lub lu fucon) – nazwa tego narzędzia pochodzi od kształtu przypominającego rynnę dachową, bo według legendy pierwsi pasterze improwizowali palenisko właśnie z kawałków rynny. Historia Arrosticini sięga tradycji pasterskiej Abruzji i długich wędrówek sezonowych – transumancji – podczas których pasterze musieli przygotowywać szybkie i pożywne posiłki z tego, co mieli pod ręką. Legenda o powstaniu dania istnieje w dwóch wersjach: starsza lokuje je w 1830 roku, nowsza i bardziej popularna – w latach 30. XX wieku, kiedy dwóch pasterzy z Voltigno, nie chcąc marnować jedzenia, pocięło mięso starej owcy na małe kawałki i nawlekło je na drewniane patyczki z vingh – rośliny rosnącej spontanicznie wzdłuż brzegów rzeki Pescara. W całym regionie danie rozpowszechniło się dopiero po II wojnie światowej – dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli gastronomii abruzyjskiej. Kiedyś była to dieta pasterzy, dziś Arrosticini to typowe danie rustykalne – tak przygotowaną jagnięcinę je się ze świeżym pieczywem i popularnymi w Abruzji paprykami peperoncino, popijając winem Montepulciano d'Abruzzo DOC. Arrosticini może być w wersji produzione manuale – robione ręcznie, o nieregularnym kształcie, układane na szpikulcu namoczonym w owczym tłuszczu – lub bardziej masowe produzione in serie, o równych, sześciennych kawałkach. Dzieli się je także ze względu na rodzaj użytego mięsa:
  • Arrosticini di carne di agnello castrato – szaszłyki z mięsa kastrowanych baranów
  • Arrosticini di carne di pecora – szaszłyki z mięsa owczego
  • Arrosticini di fegato – szaszłyki z owczej wątróbki
  • Altre varianti – szaszłyki z mięsa mieszanego

Składniki (na ok. 20 szaszłyków):

– 500 g jagnięciny (łopatka lub udziec, najlepiej z odrobiną tłuszczu) – sóloliwa extra vergine – gałązki rozmarynu do smarowania

Przygotowanie:

  • Mięso pokroić w regularne sześciany o boku około 1 cm, naprzemiennie z kawałkami tłuszczu – proporcja około 70% mięsa i 30% tłuszczu nadaje soczystości.
  • Nawlec ciasno na drewniane szpikulce (wcześniej namoczone w wodzie), tak aby kawałki przylegały do siebie.
  • Grillować na rozżarzonych węglach na furnacelli lub zwykłym grillu, obracając równomiernie przez około 8–10 minut – arrosticini powinny być lekko przypieczone z zewnątrz, soczyste w środku.
  • W trakcie grillowania smarować pęczkiem rozmarynu zamoczonym w mieszaninie oliwy i soli.
  • Podawać natychmiast na gorąco, zawijając szpikulce w papier, z chlebem skropionym oliwą.
...

Scrippelle

Naleśniki Scrippelle to specjalność leżącego w Abruzji Teramo. Zostały tu sprowadzone z Francji i są przygotowywane podobnie jak tamtejsza Crepes (chociaż tradycyjnie nie wykorzystuje się do nich mleka, lecz wodę). Istotą jest jednak sposób ich wykorzystania. Istnieją dwa popularne dania. Scrippelle Mbusse czyli Scrippelle w rosole to naleśniki posypane serem typu pecorino, zwinięte w rolkę i zalane gorącym rosołem (pod wpływem temperatury ser się topi). Drugie danie to ...

Fiadone

Fiadone to pierożki popularne w Abruzji oraz Molise – raczej są półokrągłe lub okrągłe, ale w pierwszej z wymienionych prowincji często bywają kwadratowe. Są tradycyjnym daniem Wielkanocnym. Nadziewa się je zarówno słonymi farszami (bardziej na wybrzeżu) jak i na słodko (raczej w głębi lądu), rodzynkami oraz owocami kandyzowanymi. W wersji obiadowej czasem używa się kiełbasy, ale częściej popularnego w całym regionie sera (m.in. pecorino) i jak przystało na ...

Spaghetti Aglio, Olio e Peperoncino (Spaghetti z czosnkiem, oliwą i papryką)

Spaghetti Aglio e Olio, czyli z dodatkiem oliwy i czosnku jest popularne w całych, szczególnie środkowych i południowych Włoszech. Każdy region stara się jednak nieco wzbogacić to proste danie – np. w Neapolu sugeruje się dodanie tartej bułki i kawałków świeżego pomidora. Tymczasem w Abruzji, z którą Aglio e Olio kojarzone jest najbardziej, i tak intensywny smak wzmacnia się jeszcze papryką peperoncino – świeżą lub suszoną, w płatkach. ...

Agnello con le Olive (Jagnięcina w oliwkach)

Owce to trzoda szczególnie mocno związana z regionem Abruzji. Z kolei Agnello con le Olive czyli jagnięcina duszona lub pieczona z oliwkami to specjalność wielu regionów Włoch – tak podaje się go m.in. na Sardynii. Przepis abruzyjski także jest bardzo tradycyjny – od wieków w ten sposób serwuje się młode barany podczas Wielkanocy. ...