day : 20/06/2014 7 w tej kategorii

Sujuk / Sucuk

Sujuk (ew. Sucuk) to rodzaj tureckiej kiełbasy świeżej lub dojrzewającej, jadanej na całym Bliskim Wschodzie oraz na Bałkanach - tutejsze kiełbasy nazywane są Sudžuk. Co charakterystyczne do jej przygotowania tradycyjnie nie używa się mielonej wieprzowiny, której muzułmanie nie jadają, ale wołowinę. Poza tym dodaje się cały zestaw przypraw z czosnkiem, chili, kminem i sumakiem na czele. Gdy jest jeszcze świeża, gotuje się ją lub smaży - często podawana jest na ...

Keçi Peyniri

Keçi Peyniri po turecku znaczy tyle co ser kozi. Wystepuje w wielu odmianach, zarówno w zależności od regionu pochodzenia – np. Kazdağı Keçi Peyniri to chudy ser kozi z okolic góry Idy - jak i producenta: znany jest m.in. Pınar Keçi Peyniri biały kozi ser sprzedawany w puszkach.

Sepet Peyniri

Sepet po turecku znaczy koszyk. Sepet Peyniri jest to owczy ser, w czasie dojrzewania umieszczany w koszach plecionych z gałęzi oliwnych (stąd charakterystyczny wzór na skórce). Dziś używa się do niego także mleka krowiego i koziego. Charaterystyczny jest dla Edremitu, miasta leżącego na wybrzeżu Morza Egejskiego.

Sünme Peyniri

Sünme Peyniri to turecki ser podobny do Mozzarelli, robiony w technice pasta filata, czyli w jego przypadku mleko jest gotowane – podobnie jak np. Örme Peynir. Wytwarza się go zwykle z mleka krowiego i jest charakterystyczny dla Antiochii. Podobnie jak Örme Peynir formuje się go w rodzaj pęków ze wstążkami.

Kesme Peyniri

Kesme Peyniri to dość słony, chudy ser turecki - jego nazwa tłumaczy się jako ser krojony. Szczególnie popularny jest w regionie Antiochii. Zwykle używa się go do zapiekania lub jako danie śniadaniowe.

İmansız Peyniri

To określenie odnoszące się do tureckich serów produkowanych z odtłuszczonego mleka krowiego, tzw. serów chudych – İmansız znaczy tyle co zbierać tłuszcz, śmietanę z mleka. Najbardziej znanym jest Giresun İmansız Peyniri z czarnomorskiej prowincji Giresum.

Yörük / Dünyası Peynir

To znany w Turcji tzw. ser nomadów. Zazwyczaj owczy, ewentualnie kozi, świeży dojżewający w solance. Nazwę swą zawdzięcza żyjącym w Turcji nomadom: turkmeńskim Dünyası oraz Yörük żyjącym dziś w środkowej Anatolii.