Kai Lan / Chiński Brokuł
Kai Lan czy też
Gai Lan (lub
Larn) (łac.
Brassica oleracea L. var.alboglabra) zwany popularnie
Chińskim Brokułem to właściwie odmiana
kapusty, podobnie jak znany w Polsce
brokuł włoski. Różni się od niego jednak dość znacznie. W Kai Lan nie dominują kwiatostany, ale liście oraz łodygi – podobnie jak w
rzepie brokułowej. Mają nieco podobny smak do brokułów. Najpopularniejszy jest na południu
Chin, w okolicach Kantonu, gdzie się go smaży (stir-fry) oraz podaje z
Sosem Ostrygowym. Kai Lan popularny jest też w
Wietnamie,
Tajlandii (nazwy:
Kha Naa, Khana),
Laosie oraz
Birmie.
...
Phak Bung Fai Daeng (Smażony szpinak wodny)
W oryginalnej wersji serwowanej na ulicach Bangkoku danie to bazuje na liściach
wilca wodnego (
Phak Bung), zwanego też wodnym szpinakiem: rośliny, która w
tajskiej stolicy rośnie dosłownie wszędzie, przede wszystkim w kanałach i płytkich sadzawkach.
Phak Bung Fai Daeng to szybka i prosta strawa, bogata w błonnik oraz witaminy. Klasyczne zestawienie szybko smażonych warzyw z przyprawami takimi jak
czosnek oraz
chili. Potrawa bardzo powszechna i popularna wśród Tajów.
W warunkach europejskich można używać zwykłego
szpinaku, a nawet takich warzyw jak
jarmuż,
brokuły, czy też
fasolkę szparagową.
...
Pasta Sojowa
Pasta Sojowa
Chiny
- Żółta pasta sojowa
- Czerwona pasta sojowa
- Tian mian jiang (Słodka pasta sojowa)
- Tauchu
- Doubanjiang
- Dajiang
- Chunjang (Słodka pasta sojowa - koreańska)
Korea
- Doenjang/Dwen Jang
- Cheonggukjang
- Gochujang
- Chogochujang
- Ssamjang
- Tuong
Japonia
- Miso
Sos Ostrygowy
Powstanie Sosu Ostrygowego to czysty przypadek. Jego twórcą był Lee Kam Sheung, rolnik z Qibao Xinhui, w prowinji Guangdong. Na życie zarabiał sprzedając zupę ostrygową. Któregoś dnia przegotował ją i po odparowaniu większości wody z cienkiego bulionu zrobił się ciemny aromatyczny sos. Szybko przerzucił się na jego produkcję i już w 1888 roku stworzył Lee Kum Kee firmę która na skalę masową zaczęła jego wytwarzanie i sprzedaż - flagowa marka to Panda Brand.
Sosy ...
Wilec wodny / Wodny szpinak
Nazw tego rodzaju rosnącego w wodzie
Wilca (łac.
Ipomoea aquatica) jest co najmniej kilka – m.in.
Szpinak Wodny,
Powój Wodny,
Chiński Szpinak, czy też
Bagienna Kapusta (ang.
Water Morning Glory). Rośnie, także dziko, w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej. Popularny jest tutaj w kuchni wiejskiej. Używane są jego liście, które się podsmaża lub krótko gotuje w potrawach typu
curry. W
Tajlandii nazywany jest
Phak Bung i rośnie przede wszystkim w okolicach Bangkoku.
...
Miang Kham (Nadziewane liście betelu/szpinaku)
Miang Kham to rodzaj przekąsek wywodzących się północy
Tajlandii, z okolic granicy z
Birmą. Jest to popularne danie tzw. streer food. Bazą są tu podprażone wiórki
kokosowe. Wraz z innymi dodatkami są polewane słodkim sosem zawijane w liście. Oryginalnie używa się marynowanych liści dzikiej herbaty lub świeżych dzikiego
betelu. W warunkach europejskich można je zastąpić liśćmi
szpinaku.
...
Ho Mok Pla (Tajskie paszteciki rybne)
Ho Mok Pla to przekąska szczególnie popularna w barach i restauracjach
Bangkoku. Przygotowuje się je spoządzając pastę na bazie siekanej ryby, jajka,
mleka kokosowego oraz
czerwonej pasty curry nadającej smak. Porcje masy umieszcza się w kokilkach zrobionych z liści bananowca, po czym dusi się na parze. Z braku liści bananowca miseczki można wykonać np. z liści kukurydzy, a nawet folii aluminiowej. Swego rodzaju odmianą tego dania jest
Ho Mok Gung, gdzie mięso ryby zastępuje się mięsem
krewetek.
...
Nam Phrik Kaeng Khiao Wan (Zielona pasta curry)
Nazwę wyjątkowo popularnej na świecie
Nam Phrik Kaeng Khiao Wan tłumaczy się dosłownie jako
zielone słodkie curry (taj.
Kaeng). Mimo to wiele słodyczy w nim się nie odnajdzie, bazą jest bowiem wyjątkowo ostra zielona papryczka
Phrik Kee Nu zwana ptasie oczko. To ona dominuje w smaku i powoduje, że Kaeng Khiao Wan uznawana jest za najostrzejszą tajską
pastę curry . Zwykle używa się ją do mięsnych curry, w europejskich restauracjach popularne jest
zielone curry z kurczaka. Nie mniej można także dodawać jej do sosów z owocami morza, np.
krewetkami – patrz.
Kaeng Khiao Wan Gung - a nawet z samymi warzywami, tak jak w
Kaeng Khiao Wan Phak.
Można ją kupić gotową w sklepie z żywnością orientalną, ale zawsze lepsza jest świeżo przygotowana.
...
Nam Phrik Kaeng Phet Daeng (Czerwona pasta curry)
Tajska czerwona pasta curry jest nie wiele mniej ostra od popularnej w Europie
zielonej pasty. Służy przede wszystkim jako baza do sosów
curry (taj.
Kaeng) – najpopularniejszy jest czerwone curry z kurczaka
Kaeng Phet Daeng Gai. Poza tym dodaje się ją także jako smak do innych potraw takich jak ciasteczka rybne (Thot Man Pla) czy też kiełbaski
Sai Ua. Istnieje pewna niejednoznaczność nazewnictwa w odniesieniu do czerwonej pasty curry: często używana nazwa
Nam Phrik Kaeng Phet oznacza po prostu ostra pasta curry i odnosi się nie tylko do czerwonej pasty, ale także
zielonej i
żółtej.
Można ją kupić także gotową w sklepie z żywnością orientalną.
...
Nam Phrik Kaeng Kari (Żółta pasta curry)
Obok
czerwonej i
zielonej Nam Phrik Kaeng Kari to jedna z trzech klasycznych ostrych
past curry używanych w
Tajlandii. Ma ona też najwięcej wspólnego ze bardziej znanym w Europie hinduskim
curry. Nie tylko chodzi tu o dodatek
kurkumy nadający jej żółty kolor, ale samą nazwę. W Tajlandii zarówno samą pastę jak i potrawę curry określa się miane
Kaeng, podczas gdy
Kari to hinduskie określenie które Anglicy przemienili na znane nam
curry. Żółta pasta curry najczęściej pojawia się w towarzystwie
kurczaka – patrz:
Kaeng Kari Gai
Można ją kupić także gotową w sklepie z żywnością orientalną.
Sposób przygotowania: Wszystkie składniki tradycyjnie ubić w moździerzu lub zmiksować w malakserze. Pastę można około miesiąca trzymać w lodówce.
...
