Pan de Neda to chleb pochodzący z Neda w prowincji La Coruña, gdzie tradycje piekarnicze sięgają średniowiecza. Miejscowość ta była ważnym ośrodkiem młynarskim dzięki czystej wodzie rzeki Belelle, co wpływało na wyjątkową jakość mąki i chleba. Historia chleba wiąże się z budową w XVI wieku bazy morskiej i stoczni w Ferrol przez króla Hiszpanii Filipa II, które wymagały zaopatrzenia marynarki w tzw. Bizcocho czy też Bolachas, sucharów, które mogły przetrwać długie podróże morskie. W XVII–XIX wieku Neda i pobliskie Jubia były nazywane „spichlerzem Galicji” ze względu na duże ilości produkowanego zboża i chleba.
Na tle innych galicyjskich chlebów, takich jak Pan Gallego czy Pan de Cea chleb z Neda wróżnia się mocniejszym smakiem i strukturą. Można go jeść zaraz po upieczeniu, ale po 1–2 dniach miękisz zyskuje na konsystencji, pozostając łatwym do kruszenia, a chleb zachowuje świeżość nawet przez 1–2 tygodnie. Bochenki mają zwykle okrągły kształt i ważą od 2 kg.
Od 1989 roku w Neda odbywa się Festa do Pan de Neda (Festiwal Chleba z Neda), organizowana przez lokalnych piekarzy i władze miasta.
