Lerén (łac. Goeppertia allouia) to tropikalna roślina wywodząca się z basenu morza Karaibskiego, gdzie rdzenna ludność nazywała ją Allouia. Jest jedną z najstarszych tutejszych roślin uprawnych, kultywowana od 11 tys. lat dla jadalnych bulw. Ich miąższ bogaty jest nie tylko w skrobię (13 – 15 proc.), ale także białko (6 – 7 proc.) – dla porównaniu w ziemniakach stanowi ono 1 – 2 proc. Są spożywane po ugotowaniu, od kwadransa do godziny w zależności od wielkości. Zachowując zreszstą chrupiącą konsystencję, przypominającą kasztany wodne, nawet po długim czasie gotowania. Dodawane się m.in. do sałatek, gulaszy i podawane jako skrobiowy dodatek do dań na bazie ryb. Smak mają słodki, przypominający kukurydzę. Inny sposób ich wykorzystania sięgający starożytności to suszenie i mielenie na mąkę.
Roślina ta ma kilka nazw regionalnych. W Trynidadzie sprzedaje się ją jako Topee-Tambo, w Brazyli jest to Ariá, a jej angielskie określenia to Guinea Arrowroot oraz Sweet Corn Root
