Polecane przepisy 15 w tej kategorii

Larb / Laab / Laap (Sałatka mięsna)

Larb to tradycyjna laotańska sałatka popularna także wśród Laotańczyków mieszkających w północno-wschodniej Tajlandii – krainie zwanej Issan. Jej bazą jest dowolny rodzaj mięsa, serwowany zarówno na surowo jak i po ugotowaniu – istnieje także dość specyficzny rodzaj tego dania zwany Lu, gdzie mieloną wołowinę miesza się z krwią. Istnieją niewielkie różnice pomiędzy Larb laotańskim, a tajskim – w drugim przypadku zazwyczaj mniej w nim soku z limonki oraz sosu rybnego. Larb tradycyjnie serwuje się z kleistym ryżem oraz surowymi warzywami oraz sałatką z papai – w Tajlandii jest to słynna Som Tam a w Laosie Tam Mak Hung. ...

Lahmacun (Placek z mięsem)

Lahmacun, czyli placek zapiekany z pomidorami i mięsem, ze względu na sposób przygotowania to swego rodzaju turecka pizza. Bynajmniej nie jest to jednak import z Włoch, a wywodzi się z wybrzeża Lewantu – podstawową różnicą jest brak sera używanego do zapiekania. Tego typu dania od wieków jada się w południowo-wschodniej części kraju. Szczególnie popularne było w wioskach, gdzie cała wspólnota piekła swoje Lahmacun w jednym centralnie usytuowanym piecu. Później zdodyło także rynek miast. W przeciwieństwie do pizzy ciasto na Lahmacun tradycyjnie jest zagniatane bez użycia drożdży – jest to rodzaj tureckiej Pity, przypominającej podpłomyk – chociaż wraz z komercjalizacją, coraz częściej jest serwowane we włoskim stylu. ...

Vepřo-Knedlo-Zelo (Wieprzowina z kapustą i knedlami)

Vepřo-Knedlo-zZelo a właściwie Vepřová pečeně s knedlíky a se zelím to chyba najpopularniejsze czeskie danie. Ta wieprzowa pieczeń z kapustą i knedlami ma jednak dwa warianty. Pierwszy Czeski przewiduje użycie kapusty kiszonej, podczas gdy Morawianie preferują świeżą kapustę. W pierwszej wersji Vepřo-Knedlo-Zelo jest bardziej kwaśne, a w drugiej bardziej słodkie. ...

Ragu alla Napoletana (Sos mięsny z pomidorami i warzywami)

Ragu alla Napoletana czyli sos mięsny rodem z Neapolu jest dość podobny do bardziej znanego sosu bolońskiego. W sposobie jego przygotowywania i serwowania od razu widać jednak różnicę pomiędzy biedną Kampanią oraz południem Włoch, a bogatą północą i „tłustą” Bolonią. Tam mięso gotuje się aż rozpadnie się w sosie. Tymczasem w Neapolu dusi się je w jednym kawałku po czym kroi na plastry i podaje jako danie mięsne. Tymczasem sos wcześniej serwuje się jako pierwsze danie, oczywiście jako dodatek do tutejszego spaghetti. Na filmie ragu z Kampanii, w wersji przygotowanej przez Genaro Contaldo, z jego rodzinnych stron, wybrzeża Amalfii. ...

Ginataang Kalabasa (Dynia duszona w mleku kokosowym)

Ginataan to określenie wszelkich filipińskich dań polegających na duszeniu składników w mleczku kokosowym (tak też należy tłumaczyć to słowo). Są to powszednie potrawy serwowane z ryżem w ciągu dnia pracy. Dodatki są bardzo różne i to właśnie od nich zazwyczaj bierze się druga część nazwy potrawy: popularne Ginataang Hipon to duszone w mleku kokosowym krewetki, do Ginataang Manok dodaje się kurczaka, do Ginataang Gulay trafia mieszanka warzyw, a w Ginataang Kalabasa główną rolę odgrywa dynia (calabaza jest jedną z odmian tego warzywa, ale nazwa ta używana jest w znacznie bardziej uniwersalny sposób). Dyni bardzo często towarzyszy fasolka wężowa zwana tu Sitaw - wówczas używa się też nazwy Ginataang Sitaw at Kalabasa. Obowiązkowo jest wkładka mięsna: najpopularniejsze są krewetki i białe mięso np. wieprzowina lub kurczak (używa się jednak także krabów - przepis na filmie) Specyficzną odmianą Ginataan jest wieprzowina w mleku kokosowym Bicol Express. W ten sposób udoskonala się także istniejące dania: dodając mleko kokosowe do Adobo powstaje Ginataang Adobo. ...

Fajita / Fajitas (Placek nadziewany paskami mięsa)

Fajita to jeden z wariantów meksykańskiego zestawu dań, które polegają na faszerowaniu tortilli - właściwie w większym stopniu jest przywiązana do kuchni Tex-Mex i siłą rzeczy północnego Meksyku. Najbliżej jej do Burrito. Podobny jest stosowany zazwyczaj sposób zawijania placka - w obu przypadkach jest to pszenna tortilla. W przypadku Fajita kluczową sprawą jest jednak sam farsz. Pierwotnie nazwa Fajita miała się odnosić do szpondru czy też mostka wołowego z którego przyrządzano nadzienie. W latach 70-tych górę wzięła jednak teoria wedle której faja oznacza pas, a fajita to mały pasek mięsa. Do dziś utarło się więc, że w Fajita chodzi przede wszystkim aby mięso pociąć na paski, a czy będzie to wołowina, zeszło na drugi plan. Nawet popularniejsza zrobiła się Fajita z kurczaka. Fajita to właściwie nazwa odnosząca się do samego farszu. Nie trzeba go nawet zawijać w pszenny placek (niekiedy używa się też kukurydziany). Mięsne paski równie dobrze można serwować np. z ryżem. ...

Espárragos de Aranjuez (Szparagi z jajkiem i sosem)

Do Hiszpanii szparagi przywędrowały z Francji, wraz z Filipem V Burbonem, wnukiem Ludwika XIV, który zasiadł na tronie hiszpańskim. Podobnie jak dziadek miał słabość do tych warzyw i wprowadził je do menu swojego dworu, który na wiosnę zwykł się wynosić do pałacu Aranjuez pod Madrytem. Zbiegało się to z sezonem na szparagi, które z tego właśnie względu właśnie tu uprawiano. I tak zostało do dziś. W Hiszpanii szparagi z Aranjuez są oznaką jakości. Podaje się je zresztą podobnie do tego jak jadają Francuzi - podlane są sosem przypominającym sos holenderski. ...

Fiakergulasch (Gulasz wołowy)

Gulasz, narodowe danie Węgrów, za czasów monarchii Austro-Węgierskiej rozprzestrzenił się po całym cesarstwie. Dotarł też do stolicy, gdzie stał się prostym daniem obiadowym pracującego mieszczaństwa. I tak jak np. rzymscy woźnicy upodobali sobie makaron nazwany na ich cześć Carrettiera, tak wiedeńscy dorożkarze także mieli swój treściwy sos mięsny, mocno zaprawiony cebulą wołowy Fiakergulasch. Tradycyjnie był serwowany zarówno z kluskami, jak i ziemniakami lub knedlami. ...