Malezyjska 91 w tej kategorii

Mie / Mee Goreng (Makaron smażony)

Nazwa tego dania zależy od języka w którym się ją wymawia: w Indonezyjski jest to Mie Goreng, a w Malajskim Mee Goreng. Wśród tych narodów jest ono też najbardziej popularny – prawdopodobnie sprowadzili je tu chińscy imigranci adaptując własne Chow Mein. Makaron serwowane jest wszędzie zarówno w restauracjach jak i ulicznych straganach z jedzeniem. Mi Goreng to w tłumaczeniu po prostu smażony (goreng) makaron a dokładnie jajeczno-pszenny makaron Mee/Mie. Można też spotkać tzw. muzułmańską wersję tego dania (mimo, że zarówno Malezja jak oraz Indonezja to i tak kraje z gruntu muzułmańskie) - wówczas mamy do czynienia z Mie Goreng Mamak (przepis na filmie - jako wymienioną w składnikach ostra pastę chili najlepiej użyć sambal oelek). Mie Goreng Basaha to z kolei makaron z dużą ilością sosu - basah oznacza mokry. ...

Nasi Campur / Nasi Rames / Nasi Padang (Ryżowe rozmaitości)

To całe spektrum indonezyjskich dań które można określić mianem rozmaitości z ryżem (Nasi Campur znaczy ryż mieszany). Jest to po prostu ryż serwowany z różnego rodzaju mięsnymi i warzywnymi dodatkami (stąd też nie ma określonego przepisu). Jedzona jest w Malezji i Singapurze (gdzie używana jest nazwa Nasi Campur), ale najpopularniejszy pozostaje w swojej ojczyźnie. Każda z indonezyjskich wysp ma zresztą własną wersję tego dania i nieco inną nazwę: na Bali (Nasi Campur) serwuje się m.in. grillowanego tuńczyka, smażoną wołowinę czy też warzywne curry (wszystko z dodatkiem popularnej tutejszej przyprawy Basa Genep). Na Jawie gdzie obowiązuje nazwa Nasi Rames istnieje wiele regionalnych odmian. Nasi Padang to wersja dania popularne na Sumatrze, szczególnie w jej zachodniej części gdzie leży miasto Padang. Nazwę Nasi Campur używają także chińscy emigranci osiedli w Indonezji, którzy jako dodatki podają zwykle grillowane mięsa takie jak np. Char Siew. Podobną koncepcję kulinarną zaimportowali do swojej kuchni także holenderscy kolonizatorzy. Ich wersja indonezyjskiego dania nazywa się Rijsttafel. ...

Otak Otak / Otah Otah (Ciasteczka rybne)

To ciasteczka rybne popularna w Indonezji oraz Malezji. Otak oznacza mózg, a chodzi tu o wygląd i konsystencję tego dania. Bazą Otak Otak zwykle jest pasta z siekanej makreli, a dodatki zależą od regionu pochodzenia: w Indonezji używa się zwykle m.in. jajek, mąki sago oraz tapioki, a w Malezji kurkumy i trawy cytrynowej. Niekiedy zamiast ryby używa się mięsa krewetek, a nawet kurczaka (w Malezji). Surowa pasta najczęściej jest zawijana w liść bananowca lub kokosu i grillowana – na północy Malezji w Penang tzw. Nyonya Otak Otak zwija się jednak w liście drzewa pandan i gotuje na parze. Ciasteczka podaj się z różnego rodzaju sosami: np. na południu Sumatry w Palembang jest to tutejszy Cuko, a w Jakarcie zwykły sos orzechowy w typie Pecel. Często towarzyszy mu ryż lub pieczywo. Ciekawostką jest, iż za odległego krewniaka Otak Otak uznaje się Paprykarz Szczeciński. W latach 60-tych szczecińskie przedsiębiorstwo połowów dalekomorskich Gryf u wybrzeży Afryki Zachodniej trafiło na tutejszą odmianę tej potrawy czyli Chop Chop i wkrótce samo zajęło się jej produkcją, w europejskiej wersji. Zobacz: Pepes Ikan, ...

Rendang / Kalio (Duszona wołowina)

Dziś jedno z najpopularniejszych dań Indonezji pierwotnie było ceremonialnym posiełkiem jednej z grupe etnicznych wysp – Minangkabau, żyjącej w zachodniej części Sumatry. Rendang dość szybko uznanie zdobył jednak nie tylko w całej Indonezji – rozpopularyzowany przez kupców w połowie XVI wieku znany był już także w Malezji (w królestwie Malaca), gdzie również mieszkają Minangkabau. Istotą Rendang jest wielogodzinne duszenie mięsa, najczęściej wołowego, w mocno doprawionym mleczku kokosowym. Sami Minangkabau nazwę Rendang zachowują dla długogotowanej i mającej długą trwałość potrawy (do trzech miesięcy) serwowanej bardzo okazjonalnej - w tym przypadku mleko jest praktycznie całkiem odparowywane i pozostaje samo mięso, które nabiera ciemnobrązowego koloru (coś jak w przypadku europejskich karbonady, czy to włoskiej czy też belgijsko/francuskiej). Rendang zwykle robi się kilka dni przed podaniem, aby jego smak dojrzał. W codziennej kuchni nieco prostsza, świeższa i bardziej płynna wersja tego dania nazywa się Kalio (poniżej właśnie ten przepis). Krótko gotowana wołowina - kiedy tylko mięso stanie się zjadliwe, a płynu jest wciąż sporo - nosi z kolei miano Gulai, czyli nazwę używaną powszechnie w odniesieniu do wielu, zawiesistych sosów - miejscowej wersji curry (tak jak np. w przypadku Gulai Ikan Aya) ...

Soto / Sroto / Tauto / Coto (Indonezyjski bulion)

Soto to ogólne określenie wywodzącej się z Indonezji, ale popularnej także w Malezji, dość cienkiej zupy przypominającej europejski bulion. Zwykle robi się go na bazie kurczaka (jest to regułą w Malezji) oraz wołowiny. Nie mniej w Indonezji używa się także mięsa bawołów, jagnięciny, wieprzowiny, a nawet podrobów. Malezyjska wersja Soto to zawsze czysty bulion z mięsem, w Indonezji niekiedy barwi się go kurkumą albo dodaje mleka kokosowego. Poza tym wzbogacany jest mięsem, warzywami, przyprawami i ziołami. Do Soto zazwyczaj dodaje się ryż lub makaron celofanowy Soun. W zależności od użytych składników powstaje: Soto Ayam z kurczaka zakwaszana kaffirem i trawą cytrynową (przepis na filmie poniżej), Soto Babat z podrobami, Soto Kaki ze ścięgien i chrząstek zawartych w wołowej goleni lub Soto Mie z kluskami Mie. ...

Sate / Satay (Szaszłyki z kurczaka)

Sate to nic innego jak rodzaj grillowanych szaszłyków rodem z Indonezji. Wywodzi się najprawdopodobniej z Jawy gdzie w XIX rozpopularyzowali go arabscy imigranci od wieków jadający mięso zapiekane na patyczkach – tak jak w przypadku kebabu (konkurencyjna teoria mówi o źródłach chińskich i chińskim znaczeniu słowa satay jako Sa Tae Bak czyli trzy kawałki mięsa). Po upowszechnieniu w całej Indonezji, gdzie jest nazywany Sate, szybko zdobyły uznanie w Malezji, Tajlandii i na Filipinach (w tych krajach obowiązuje raczej nazwa Satay), a za sprawą holenderskich kolonistów trafiły do Europy. Podobnie jak np. w japońskich Yakitori mięso nie jest przetykane warzywami, ale krojone na spore kawałki i marynowane. W Indonezji do Sate używa się praktycznie każdego dostępnego mięsa, a podaje się je z sosem orzechowym takim jak Bumbu Kacang - w poniższym przepisie, prostsza jego wersja. ...

Arrack

Arrack to nazwa używana w Południowo-wschodniej Azji (m.in. w Indonezji i Malezji) i odnosząca się do destylatów robionych na bazie wszelkiego rodzaju win: owocowych, cukrowych jak i palmowych. Określenie to wywodzi się od arabskiego Araku.

Wino Palmowe

Wino palmowe to alkohol produkowany w całej południowej Azji oraz Afryce. Robi się go z soku zawartego w różnego rodzaju palmach, również kokosowych – pozyskuje się go z kwiatów, ew. po nacięciu kory zbiera się napływający płyn. Fermentacja przebiega podobnie jak w każdym innym winie. Wino palmowe jest nie tylko spożywane jako napój. W Indiach np. na jego bazie powstaje chleb ryżowy Appam. Wino palmowe można poddawać destylacji - wówczas powstaje wódka plamowa. W ...

Dosa / Thosai

Dosa to rodzaj wywodzącego się z Indii placka ryżowego. Dziś popularny jest także w Azji Południowo-wschodniej, przede wszystkim w Malezji, gdzie częściej nazywana jest Thosai. Aby przygotować ciasto do mielonego ryżu dodaje się także Urad Dal oraz kozieradkę. Dosę jada się tak jak w Polsce naleśniki – jako danie śniadaniowe lub dodatek do obiadu.

Roti Canai

Malajscy muzułamanie tzw. Mamak’owie przygotowują własną bardzo cienką odmianę klasycznego chlebak Roti, do którego dodają także jajek – jest to Roti Canai, a nazę swoja zaczerpnęło prawdopodobnie dawnej nazwy Madrasu (skąd wyemigrowali na daleki wschód) Chennai. Roti Canai robi się nieco jak włoską pizzę, podrzucając i obracając ciasto – dlatego często nazywa się go latającym chlebkiem. Tradycyjnie podaje się go z curry z soczewicy (malajski odpowiednik hinduskiego chana dal) ale dziś jada się tez z sosami mięsnymi. ...