Kuchnie 2829 w tej kategorii

Kōji

Kōji (łac. Citrus leiocarpa) nazywany także Pomarańczą o Gładkich Owocach to podobny do Mandarynki gatunku cytrusa pochodzącego z Japonii. Ma małe, owalne owoce, nieco mniejsze od mandarynki o jasnopomarańczowej, cienkiej skórce. W smaku jest słodko-kwaśny. Uprawiany w regionach San-in oraz Hokuriku owocuje zimą i jest trudno dostępny w sklepach.

Sudachi

Sudachi (łac. Citrus sudachi) to mały, okrągły, zielony owoc cytrusowy pochodzący z Japonii. Jest specjalnością prefektury Tokushima na wyspie Shikoku, gdzie jest uprawiane od stuleci i skupia się 98 proc. jego produkcji. Genetyczne analizy pokazują, że jest to hybrydowy owoc powstały z połączenia Yuzu i innego owocu cytrusowego podobnego do Kōji oraz Tachibana. Nazwa Sudachi oznacza w luźnym tłumaczeniu cytrusowy ocet, co nawiązuje do jego kwaśnego charakteru. Owoce Sudachi ...

Chinoto

Chinotto to zarówno nazwa włoskiego napoju gazowanego, jak i rodzaju gorzkiej pomarańczy z którego jest robiony. Są to owoce niewielkiego Drzewa Pomarańczowe o Liściach Mirtu (łac. Citrus myrtifolia), który to rozbudowaną nazwę zawdzięcza podobieństwu do Mirtu Pospolitego. Swoją nazwą Chinotto nawiązuje do Chin z których wywodzą się pomarańcze. Małe gorzkawe owoce tradycyjnie wykorzystywało się do robienia dżemów oraz kandyzowało, a sok był bazą smakową do napojów ...

Curaçao

Curaçao to rodzaj likierów wytwarzanych ze skórek gorzkich pomarańczy (używanych także przy produkcji Cointreau oraz Grand Marnier). Nazwa pochodzi od karaibskiej wyspy Curaçao, na której rosną pomarańcze lokalne odmiany Laraha. Receptura na likier powstała w firmie Senior & Co., założonej w 1896 roku w Willemstad przez Edgara Seniora i Chaim Mendesa Chumaceiro. Początkowo produkt nosił nazwę Senior Curaçao Tonic, później Senior Curaçao Liqueur. Butelka ma prawnie ...

Cointreau

Cointreau to francuski likier pomarańczowy typu triple sec, wytwarzany ze skórek słodkich i gorzkich pomarańczy (podobnie jak Curaçao oraz Grand Marnier). Jego historia sięga 1849 roku, kiedy dwaj bracia - Edouard-Jean i Adolphe Cointreau - założyli rodzinną destylarnie. Początkowo trudnili się produkcją likieru z dzikiej wiśni zwanego Guignolet oraz około 50 różnych rodzajów likierów owocowych. Przełomowym momentem było stworzenie przez Édouarda Cointreau w 1875 roku ...

Klementynka

Klementynka (łac. Citrus × clementina) to najpopularniejszy gatunek Tangora, czyli skrzyżowania Mandarynki ze Słodką Pomarańczą. W tym przypadku w grę wchodziła odmiana Mandarynki Śródziemnomorskiej (łac. Citrus × deliciosa) zawierającej już 6 proc. genów Pomelo. Nowa odmiana powstała pod koniec XIX wieku w Misserghin w Algierii za sprawą misjonarza i ogrodnika, brata Clémenta Rodiera. Odkrył i rozpowszechnił nową odmianę w ogrodzie sierocińca, w którym pracował, a sam ...

Gorzka Pomarańcza / Laraha

Gorzka Pomarańcza (łac. Citrus × aurantium) to krzyżówka dzikiej Mandarynki oraz Pomelo. Jak wszystkie pokrewne jej cytrusy wywodzi się z Azji Południowo-Wschodniej, ale rozprzestrzeniła się po całym świecie. Przez Indie, gdzie wykorzystuje się ją m.in. do robienia Chutneyów, w Średniowieczu około X wieku za sprawą Arabów trafiła do Europy (znacznie wcześniej niż bardziej popularna dziś Słodka Pomarańcza, którą w XV wieku przywieźli Portugalczycy). Stało się to na ...

Limetta

Limetta (łac. Citrus limetta) przez niektórych botaników podejrzewana jest o to, że stanowi odmianę Cytryny. Inni uważają, że to krzyżówka Cytryny z Gorzką Pomarańczą powstała gdzie w Azji Środkowej, najprawdopodobniej w Persji. Jest tu nazywana Limu Shirin czyli słodka cytryna, co wskazuje na jej podstawowy wyróżnik. Uprawia się ją w całym regionie - przez Pakistan, Indie, aż po Bangladesz - gdzie zawsze świetnie się sprawdza jej słodko-kwaśny, dość łagodny sok ...

Mojo

 Mojo (wym.: mo-ho) to tradycyjny sos i marynata używana w kuchni karaibskiej, która ma swoje korzenie na Wyspach Kanaryjskich. Nazwa nie pochodzi jednak z hiszpańskiego, ale od portugalskiego słowa molho, oznaczającego sos. Można go podzielić na dwie duże rodziny, w zależności od użytych składników: - zielone Mojo Verde bazujące m.in. na zielonej papryce, kolendrze i pietruszce dominuje na Wyspach Kanaryjskich i najczęściej podawane jest do ryb (przepis na filmie powyżej). - także w przypadku czerwonego Mojo Rojo podstawą jest papryka. Na wyspach kanaryjskich używa się lokalnej rosnącej na La Palmie odmiany zwanej Pimienta Picona lub Pimienta Palmera, a sam sos zwykle używa do mięs (przepis na filmie na dole). Istnieje też odmiana czerwonego sosu zwana Mojo Picón, która bazuje na ostrych papryczkach - picón oznacza po prostu pikantny. Tradycyjnie podaje się go do ziemniaków Papas Arrugadas oraz grillowanych mięs i ryb. Ze względu na masową emigrację mieszkańców Wysp Kanaryjskich do Ameryki Środkowej Mojo sporą karierę zrobił także na Karaibach, zarówno hiszpańskojęzycznych, jak i niehiszpańskojęzycznych. W przypadku tutejszego Mojo dokonano  jednak sporych modyfikacji:
- na Kubie tutejsze Mojo Criollo przygotowuje się na bazie czosnku oraz soku z gorzkiej pomarańczy. Jest używany m.in. do marynowania mięs przed pieczeniem (zwłaszcza prosiaka Lechón Asado), ale także jako dip do grillowanych mięs, chipsów z plantanów i smażonego manioku, a nawet pieczywa. Przygotowanie Mojo to często rodzinny rytuał, szczególnie przed Noche Buena (Wigilią), gdy całe rodziny spotykają się, żeby wycisnąć sok z setek kwaśnych pomarańczy i przygotować sos na świąteczną, podawaną kolejnego dnia wieprzowinę. Sos ten jest czasami nazywany zdrobnieniem Mojito, czyli tak jak popularny tu koktail.
- na Puerto Rico sos Mojo powszechnie używany jest jako marynata do pieczonego kurczaka oraz jako dip do smażonego manioku, a czasami łączony z Mofongo. Tutaj bardziej przypomina kanaryjski Mojo Verde do którego dodaje się jeszcze także mięty, ale również soku cytrynowego. Dużą rolę odgrywa także czosnek, który dominuje w wariancie zwanym Mojo de Ajo. Istnieje też popularna jego odmiana zwana Mojito Isleño. Ta lokalna wersja z miasta Salinas, gdzie używa się m.in. soku pomidorowego, oliwek i kaparów, podawana jest z owocami morza oraz rybami. ...

Plantan / Tostones (Smażone plantany)

Plantan (łac. Musa paradisiaca), znany również jako Banan Warzywny, to po prostu odmiana popularnego na całym świecie Banana Zwyczajnego. charakterystyczny przede wszystkim dla Ameryki Łacińskiej - zwłaszcza Karaibów - ale występujący także w kuchni Afryki Zachodniej oraz Azji Południowo-Wschodniej skąd się wywodzą (jako hybryda dwóch innych bananowców łac. Musa acuminata × Musa balbisiana). Mimo podobieństwa do zwykłych bananów, ma zupełnie inne zastosowanie kulinarne ...