Haggis (Nadziewany żołądek jagnięcy)
Szkoci niekiedy żartują wmawiając przyjezdnym, że
Haggis to tajemnicze leśnie zwierze, które upolować jest równie trudno co znaleźć kwiat paproci. W istocie najsłynniejsza szkocka potrawa jest to rodzaj wątrobianki
baraniej pakowanej do baraniego żołądka. Haggis szczególnie celebruje się podczas dwóch uroczystości – Sylwestra, czyli
Hoghmanay, oraz 25 styczniu w
Burns’ Night czyli dniu poświęconym pamięci Roberta Burnsa. Obok to Waltera Scotta najwybitniejszy szkocki poeta, który napisał nawet odę
To a Haggis. W Noc Burns’a gospodarz przyjęcia deklamuje ją krojąc Haggis długim szkockim nożem.
Sekretem dobrego Haggis jest nie tylko dobre mięso, ale także właściwy dobór przypraw – każdy dobry masaż i restaurator własną mieszankę trzyma w sekrecie.
...
Hotch-Potch / Hodge-Podge / Hot-Pot (Gorący kociołek)
Definicja tego dania oraz jego genezy jest dość trudna. Nazwa swój początek miała we francuskim czasowniku
hocher czyli
mieszać. Na
Wyspach Brytyjskich określenie to jest używane od końca XIII wieku ale w systemie prawnym - najpewniej wiąże się z wpływami normańskimi. Dopiero dwa wieki później zagościło w kuchni w połączeniu z
angielskim pot czyli
garnek. Ogólnie rzecz biorąc określenie
Hotch-Potch odnosiło się do „mieszaniny” z udziałem mięsa i podrobów
jagnięcych oraz warzyw, tradycyjnie wzbogacanej
ostrygami. Pierwotnie miała konsystencję zupy, teraz jest to raczej rodzaj gulaszu bardzo popularnego także jako mrożonka sprzedawana w supermarketach.
Dość podobną potrawą jest
Lancashire Hotpot tyle, że tu raczej wskazuje się na korzenie
irlandzkie.
...
Cullen Skink (Szkocka zupa rybna)
Przepis na tę lekką zupę rybną wywodzi się z miasta
Cullen położnego w Moray, na północno-wschodnim wybrzeżu
Szkocji. Tymi korzeniami tłumaczy się pierwszą część nazwy.
Skink z kolei to szkockie słowo wywodzące się ze staroholenderskiego
schenke, oznacza i pierwotnie odnosiło się do zupy na bazie pręgi
wołowej.
Cullen Skink tradycyjnie przygotowuje się jednak nie z czerwonego mięsa, ale ryby: wędzonego
łupacza lub
dorsza.
...
Clapshot (Pure z rzepy i ziemniaków)
To pure z
rzepy i
ziemniaków jest podstawowym szkockim dodatkiem do dań. Wywodzi się z
Orkney, archipelagu wysp u północnych wybrzeży
Szkocji, a najczęściej towarzyszy
Oatcake, a przede wszystkim
Haggis (szczególnie 25 stycznia, w tzw. Noc Burns’a upamiętniającą szkockiego wieszcza narodowego). Dziś
Clapshot sprzedawany jest jako danie gotowe w szkockich supermarketach.
Domowe wykonanie jest jednak wyjątkowo proste.
...
Red Pudding
Te szkockie danie to coś pomiędzy White Pudding, a Black Pudding. Nie zawiera jednak ani mąki owsianej ani krwi, ale za to mieszankę różnego rodzaju mięs - w gruncie rzeczy jest więc zwykłą kiełbasą. Formuje się je zresztą w kiełbaski i smaży w głębokim oleju. Red Pudding zazwyczaj jest serwowany w barach tzw. Chip Shops, gdzie często, podobnie jak White Pudding, zastępuje rybę w popularnym Fish and Chips. Wówczas nazywa się Red Pudding Supper.
Mealie Pudding / White Pudding (Ciasto owsiane z mięsem)
Ta
Szkocka potrawa zdobyła popularność na całych
Wyspach Brytyjskich gdzie jada się ją na śniadanie i nazywa
White Pudding lub
Oatmeal Pudding (z wyjątkiem Kornwalii gdzie używa się nazwy
Hog’s Pudding). Jest to masa podobna do tej, którą nadziewa się krwawą kiszkę czyli Black Pudding, tyle że nie dodaje się do niej krwi (stąd przymiotnik
biały). Zarówno w
Anglii jak i
Irlandii również White Pudding formuje się w postaci kiełbasek i jada jako ciepłe śniadaniowe danie. Szkoci pozostali jednak tradycjonalistami i bazującą na
mące owsianej masę bardzo często jadają prosto z patelni. Z tego też względu
Mealie Pudding przypomina nieco
Skirlie zwany też Mealie Jimmy. Tyle że zawiera także mięso. Szkoci w postaci kiełbasek, jadają go m.in. jako zamiennik ryb w słynnej potrawie
Fish and Chips. Wówczas danie nazywa się
White Pudding Supper.
Patrz również:
Haggis i
Red Pudding
...
Skirlie / Mealie Jimmy (Kleik owsiany z cebulą)
Skirlie nazywane przez
Szkotów także pieszczotliwym
Mealie Jimmy to rodzaj masy bazującej na
mące owsianej, podobnej do tej z której robi się
Haggis. Zasadnicza różnica polega na tym, że Skirlie nie zawiera mięsa. Podobnie jak przy Haggis również tę mieszankę stosuje się do nadziewania, nie tylko flaków z których powstają kiełbaski, ale również drobiu. Szkoci najbardziej jednak lubią Skirlie wprost z patelni. Kiedyś smażyli ją na
łoju, teraz zastępują go
masłem i
smalcem.
Tradycyjnie Skirlie było dodatkiem do łownego ptactwa, szczególnie Głuszców. Dziś można podawać je ze ziemniaczanym
Stovies, a na wierzch układa się jajko sadzone.
Patrz:
Mealie Pudding
...
