Grissini / Grissino
Są co najmniej trzy wersje jak powstały wywodzące się z Turynu cienkie chlebowe paluszki Grissini. Pierwotnie datowano to wydarzenie na XIV wiek. Później datę przeniesiono na 1679 – pierwsze grissini miały zostać upieczone w piekarni Antonio Brunero. Najciekawsza jest jednak trzecia wersja związana z panującą w Piemoncie dynastią Sabaudzką. Wiktor Emanuel II miał ponoć problemy z synem, niejadkiem z problemami trawiennymi. I wedle tej wersji to właśnie dla niego nadworny ...
Miaccia / Miassa
Miaccia (ew. Miassa) to rodzaj placków pszennych, które stały się tradycją i wizytówka piemonckiego miasteczka Valsesie, leżącego w prowincji Varcelli. Ciasto formowane z mąki, mleka i jaj (bez użycia soli) porcjami wylewa się do żelaznej formy nazywanej miacce - składa się ona z dwóch okrągłych żelaznych płyt z długimi uchwytami – i umieszcza w piecu. Miaccia serwuje się z serem (Gorgonzolla, Toma), wędliną (Salami) albo na słodko.
Zobacz również: Tigella.
Agnolotti / Agnolotti del Plin
Agnolotti to rodzaj wywodzących się z
Piemontu pierożków nieco podobnych do
ravioli. Nie są one jednak przygotowywane z dwóch płatów ciasta wycinanych w karbowane kwadraty. Agnolotti zazwyczaj przygotowuje się prościej. Pośrodku długiego pasu makaronowego ciasta układa się nadzienie – może być to mięso duszone w Barollo lub w sosie, warzywa, a nawet
Fonduta, chociaż najbardziej klasyczny farsz jest robiony z mięsa pozostałego z obiadu – po czym składa się je na pół wzdłuż. Tak powstały pasek rozdziela się na poszczególne pierożki i je wycina. W ten sposób Agnolotti, w przeciwieństwie do ravioli karbowany brzeg mają z trzech stron – czwarty bok to ten gdzie złożone zostało ciasto.
Pochodzenie ich nazwy nie jest pewne. Według jednej wersji wywodzi się od latyńskiego słowa
annelus oznaczającego makaron
zawijany w pierścionki . Druga teoria wskazuje na bliżej nieznanego
Agnoltta, twórcę tych pierogów. W tym względzie znacząca jest też ich pokrewieństwo z
Anolinii, w Piacenzie podawanymi podczas Bożego Narodzenia. Agnolotti największą popularnością cieszą się w piemonckim regionie
Monferrato – okolice Asti oraz Alessandri.
Agnolotti del Plin to po prostu mniejsza wersja tych pierożków –
plin po
włosku oznacza
szczyptę. Są one typowe nie tylko dla Monferrato ale również dla regionu Langhe.
Istnieją cztery podstawowe sposoby serwowania Agnolotti:
-
Con sugo di carne arrosto, czyli z mięsnym sosem z pieczeniowym
-
Conditi con burro , salvia e parmigiano, czyli z
masłem,
szałwią i
parmezanem.
-
Con Ragù di carne alla piemontese, czyli z sosem mięsnym typu ragu (gulasz)
-
In brodo di carne, czyli w rosole.
...
Toma Piemontese
Toma Piemontese to ser bliźniaczy do wywodzącego się z doliny Aosty Toma de Gressoney. Ma już dość długo historię – pierwsze zapiski na jego temat sięgają XV wieku. Obszar jego produkcji obejmujący Alessandrię, Asti, Biellę, Cuneo, Novarę, Turyn i Vercelli (Piemont) objęty jest ochroną regionalną DOP. W sposobie przygotowywania jest dość podobny do znanej w Aoście Fontiny - oba sery dodaje się do Polenty Cunsa. Charakterystyczną cechą produkcji Tomy jest zawijanie ...
Murazzano
Murazzano często określa się mianem piemonckiej Robioli. Nazwę swoją zawdzięcza leżącej w prowincji Cuneo krainie z której się wywodzi, właśnie Murazzano. Tutejszy ser został zresztą objęty ochroną regionalną DOP. W odróżnieniu od klasycznej lombardzkiej Robioli nie formuje się go jednak w małe kwadraty, ale krążki. Murazzano robi się z mieszanki mleka owczego oraz krowiego – może być go nie więcej niż 60 proc. Wykorzystuje się go nie tylko do jedzenia w czystej ...
Bettelmatt
Ser Bettelmatt produkuje się w piemonckich Alpach (objęty jest ochroną regionalną DOP) w prowincji Novara. Rozciąga się tu kilka pasm górskich, przede wszystkich Bettelmatt, a także Kastel, Vannino, Sangiatto, Poiala, Forno i Toggia. Jest produkowany na wysokości ponad 2 km powyżej poziomu morza. Pasące się na halach krowy żywią się doskonałymi trawami, stąd bardzo bogate mleko i intensywnie żółty kolor miąższu. Bettelmatt dojrzewa od 40 do 60 dni.
Bra
Ten piemoncki ser wywodzi się z miejscowości Bra, która nadała mu nazwę, słynnej jako ośrodek ruchu slow-food. Jest objęty ochroną regionalną i może być wytwarzany wyłącznie w tutejszej prowincji, Cuneo. Poza tym wytwarzanie Bra nie jest specjalnie ortodoksyjne. Można do niego używać zarówno mleka pasteryzowanego jak i niepasteryzowanego; krowiego, owczego oraz koziego. Bra dojrzewa od półtora roku do sześciu miesięcy i występuje w dwóch odmianach. Bra Duro czyli Bra ...
Castelmagno
Ser wywodzący się z piemonckiego Castelmagno był produkowany co najmniej w XIII wieku. Już w 1277 roku miejscowi hodowcy bydła wyrokiem sądu zostali bowiem zobowiązani płacić za wypas swoich stad miejscowemu feudałowi, margrabiemu z Saluzo, właśnie w formie sera, zwanego później Castelmagno. Jest to najbliższy krewniak lombardzkiej, ale produkowanej także w Piemoncie pleśniowej Gorgonzolli. Dziś wytwarza się go nie tylko w gminie Castelmagno, ale również Pradleves oraz ...
Casale / Caso / Toma di Elva
Casale to piemoncki ser rzemieślniczy wywodzący się z Elva, w prowincji Cuena – stąd też jego nazwa Casale de Elva zwanego też Caso di Elva, a jeszcze częściej Toma di Elva. Ośrodkiem jego produkcji jest miasteczko Valmaira. Tymczasem Elva to nazwa zaczerpnięta z Occitan, starożytnego języka, którego jeszcze w średniowieczu używali prowansalscy trubadurowie. Casal to półtwardy ser formowany w kręgi różnej wielkości (to konsekwencja faktu, iż jest produktem rzemieśln...
Ossolano
Ser Ossolano produkuje się wyłącznie z mleka krów pasących się w piemonckiej dolinie Ossola. Półtłusty lub pełnotłusty jest nieco podgrzewany (tzw. semicotta) a później formowany w kręgi i starzony około 2 miesiące.
