Smaki 2339 w tej kategorii

Arrosticini / Rustelle / Arrustelle

Arrosticini (zwane też w zależności od regionu Rustelle, Arrustelle, Rustell', Rostelle lub Spiducci) to nic innego jak rodzaj niewielkich szaszłyków jagnięcych, popularne w abruzyjskiej Pescarze. Co ważne, tradycyjnie robi się je z kastrowanych owiec zwanych castrato lub montone (obecnie są to jednak raczej zwykłe owce). Mięso kroi się w sześcienne kawałki o boku około 1 cm, nadziewa na drewniane szpatułki i grilluje na specjalnym wydłużonym palenisku zwanym furnacella (w różnych dialektach zwana też canala, rustillire lub lu fucon) – nazwa tego narzędzia pochodzi od kształtu przypominającego rynnę dachową, bo według legendy pierwsi pasterze improwizowali palenisko właśnie z kawałków rynny. Historia Arrosticini sięga tradycji pasterskiej Abruzji i długich wędrówek sezonowych – transumancji – podczas których pasterze musieli przygotowywać szybkie i pożywne posiłki z tego, co mieli pod ręką. Legenda o powstaniu dania istnieje w dwóch wersjach: starsza lokuje je w 1830 roku, nowsza i bardziej popularna – w latach 30. XX wieku, kiedy dwóch pasterzy z Voltigno, nie chcąc marnować jedzenia, pocięło mięso starej owcy na małe kawałki i nawlekło je na drewniane patyczki z vingh – rośliny rosnącej spontanicznie wzdłuż brzegów rzeki Pescara. W całym regionie danie rozpowszechniło się dopiero po II wojnie światowej – dziś jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych symboli gastronomii abruzyjskiej. Kiedyś była to dieta pasterzy, dziś Arrosticini to typowe danie rustykalne – tak przygotowaną jagnięcinę je się ze świeżym pieczywem i popularnymi w Abruzji paprykami peperoncino, popijając winem Montepulciano d'Abruzzo DOC. Arrosticini może być w wersji produzione manuale – robione ręcznie, o nieregularnym kształcie, układane na szpikulcu namoczonym w owczym tłuszczu – lub bardziej masowe produzione in serie, o równych, sześciennych kawałkach. Dzieli się je także ze względu na rodzaj użytego mięsa:
  • Arrosticini di carne di agnello castrato – szaszłyki z mięsa kastrowanych baranów
  • Arrosticini di carne di pecora – szaszłyki z mięsa owczego
  • Arrosticini di fegato – szaszłyki z owczej wątróbki
  • Altre varianti – szaszłyki z mięsa mieszanego

Składniki (na ok. 20 szaszłyków):

– 500 g jagnięciny (łopatka lub udziec, najlepiej z odrobiną tłuszczu) – sóloliwa extra vergine – gałązki rozmarynu do smarowania

Przygotowanie:

  • Mięso pokroić w regularne sześciany o boku około 1 cm, naprzemiennie z kawałkami tłuszczu – proporcja około 70% mięsa i 30% tłuszczu nadaje soczystości.
  • Nawlec ciasno na drewniane szpikulce (wcześniej namoczone w wodzie), tak aby kawałki przylegały do siebie.
  • Grillować na rozżarzonych węglach na furnacelli lub zwykłym grillu, obracając równomiernie przez około 8–10 minut – arrosticini powinny być lekko przypieczone z zewnątrz, soczyste w środku.
  • W trakcie grillowania smarować pęczkiem rozmarynu zamoczonym w mieszaninie oliwy i soli.
  • Podawać natychmiast na gorąco, zawijając szpikulce w papier, z chlebem skropionym oliwą.
...

Scrippelle

Naleśniki Scrippelle to specjalność leżącego w Abruzji Teramo. Zostały tu sprowadzone z Francji i są przygotowywane podobnie jak tamtejsza Crepes (chociaż tradycyjnie nie wykorzystuje się do nich mleka, lecz wodę). Istotą jest jednak sposób ich wykorzystania. Istnieją dwa popularne dania. Scrippelle Mbusse czyli Scrippelle w rosole to naleśniki posypane serem typu pecorino, zwinięte w rolkę i zalane gorącym rosołem (pod wpływem temperatury ser się topi). Drugie danie to ...

Fiadone

Fiadone to pierożki popularne w Abruzji oraz Molise – raczej są półokrągłe lub okrągłe, ale w pierwszej z wymienionych prowincji często bywają kwadratowe. Są tradycyjnym daniem Wielkanocnym. Nadziewa się je zarówno słonymi farszami (bardziej na wybrzeżu) jak i na słodko (raczej w głębi lądu), rodzynkami oraz owocami kandyzowanymi. W wersji obiadowej czasem używa się kiełbasy, ale częściej popularnego w całym regionie sera (m.in. pecorino) i jak przystało na ...

Maccheroni al Rintrocilo

Rintrocilo jest to dość specyficzny wałek z nacięciami. Dzięki nim płat ciasta po przejechaniu przez rintrocilo zostaje pocięty w cienkie wstążki. I tak powstaje Maccheroni al Rintrocilo - podobny efekt uzyskuje się w przypadku Maccheroni alla chitarra, a także Tonnarelli który niekiedy też jest robiony z użyciem tego typu wałka. To specyficzne urządzenie używają mieszkańcy Abruzji, a przede wszystkim okolic Lanciano i rejonu Chieti.

Maccheroni della Ceppa

Maccheroni alla Ceppa to popularny w Abruzji makaron w kształcie sprężyn. Formuje się go nawijając kawałki ciasta spiralnie na kawałek drewienka przypominający szydło (stąd nazwa della ceppa). Później należy ostrożnie wysunąć ten stelaż i makaron zamienia się w skręconą rurkę. Dlatego też w sąsiednim Molise często nazywany jest także Fusilli, choć nie należy mylić go z popularnym nie tylko we Włoszech ale na całym świecie Fusilli formowanym w sprężynki. W ...

Fusilli

Fusilli czyli świderki to makaron, który ponoć narodził się w Toskanii w połowi XVI wieku. Wówczas syn nadwornego kucharza dworu Medici miał ponoć podnieść kawałek ciasta makaronowego, który jego ojcu wypadł w czasie gotowania. Z nudów nawinął go na szydełko swojej babci i tak powstała skręcona rurka Fusilli. Tyle legenda. W rzeczywistości tak przygotowywany makaron dominuje w południowo i środkowowschodnich Włoszech z którymi rodzina Medici nie miała nic wspólnego. Do dziś makaron ten powstaje przede wszystkim w Molise oraz Apulii i stał się bardzo różnorodny. Kluski przypominają nie tylko świderki lub sprężynki, ale także są barwione – szpinakiem lub pokrzywami na zielono, burakami lub pomidorami na czerwono, szafranem na żółto, a tuszem z kałamarnicy na czarno. Istnieją także nieco inne odmiany tego makaronu - Fusili lunghi – są to długie nitki zwijane w spirale i kształtem przypominające kabel telefoniczny - Fusili bucati – ten makaron kształtem przypomina Fusili lunghi, formowany jest jednak z rurki podobnej do Bucatini. Zobacz również: Maccheroni alla ceppa, Fenesecchie ...

Maccheroni alla Chitarra

Ten wywodzący się z Abruzji makaron jest bardzo bliskim krewnym spaghetti. W tym regionie nazywa się Maccheroni alla Chitarra, ale nieco inną nazwę, praktycznie identyczny Tonnarelli ma w sąsiednim Lacjum, gdzie również szybko stał się popularny. Od klasycznego spaghetti jest on jednak nieco szerszy – ma 2 do 3 mm grubości. Co więcej w przekroju nie jest okrągły ale kwadratowy. Wynika to z tradycyjnej i dziś już rzadko używanej techniki jego przygotowania. Rozwałkowany na ...

Strangozzi / Strozzapreti

Makaron Strangozzi jako pierwsi używali ponoć umbryjscy mnisi z okolic Spoletto – jego nazwa wywodzi się od słowa stringhe czyli struna, do której jest podobny. Z nazwą Strozzapreti wiąże się inna historia – wywodzi się ją od słowa Strangolapreti będącego połączeniem strangolare, czyli dusić, oraz pretti czyli ksiądz. Makaron ten miał bowiem przypominać rodzaj garoty, którą rewolucjoniści dusili kapłanów w czasie walki o wyzwolenie środkowych Włoch spod władz ...

Budellacci

Budellacci, doprawione i uwędzone flaki wieprzowe, są specjalności masarska Umbrii. Jada się je na zimno, albo z rusztu. Są nieco podobne do toskańskich Lampredotto.

Coppa di Norcia

W odróżnieniu od bardziej znanej Coppa z północy włoch (szczególnie okolic Piacenzy oraz Modeny) w Umbrii oraz Marche Coppa to nie karczek wieprzowy, ale kiełbasa - coś jak Coppa di Testa czyli rodzaj salcesonu. Produkowaną w Norcii Coppa di Norcia faszeruje się ją gotowaną i doprawianą głowizną wieprzową oraz słoniną. W Marche do nadania smaku używa się pieprzu, gałki muszkatułowej oraz skórki pomarańczowej. Czasem do Coppa trafiają migdały lub piniole.