Marchew
Marchew którą znamy to tzw. siewna (łac.
Sativus) odmiana dzikiej marchwi (łac.
Daucus carota). W Europie pierwotnie uprawiana była jednak nie dla korzeni – które były gorzkie i zdrewniałe – ale aromatycznych liści oraz nasion. Jak wykazują archeolodzy tak miało się to odbywać już 2 – 3 tys. w p.n.e. na terenie południowych Niemiec oraz Szwajcarii. Marchew o jadalnym korzeniu to z kolei roślina wywodząca się z Persji i środkowego wschodu. Do Europy trafiła w ósmym wieku za pośrednictwem Maurów, którzy przywieźli ją do Hiszpanii.
Ówczesna marchew wcale nie była jednak pomarańczowa – pierwsze wzmianki mówią o kolorze żółtym oraz czerwonym. W erze nowożytnej rozpowszechnienio została też odmiana fioletowa i purpurowa. Dzisiejsza pomarańczowa marchew to dzieło holenderskich botaników. W XVII wieku dokonywano wielu krzyżówek aby uczynić ją smaczniejszą: bardziej słodką z mniej łykowatym korzeniem. Dla uczczenia dynastii Orańskiej-Nassau, która wówczas dzierżyła tytuł Stadhoudera Republiki Zjednoczonych Prowincji, Holendrzy w ramach krzyżówek wyhodowali marchew pomarańczową, w barwach rodu panującego. Szybko ten właśnie słodki i chrupki kultywar zapanował w całej Europie, aby później opanować cały świat.
...
Ogórek
Ogórek, a właściwie Ogórek Siewny (łac. Cucumis sativus) bynajmniej nie jest warzywem, ale owocem. Jego najbliższych krewnych, czyli wszelkie odmiany melonów, różni jednak to, że są słodkie. Tak jak znaczna część swojego rodzaju wywodzi się z Indii – pierwotne odmiany, będące protoplastami ogórka zlokalizowano u stóp Himalajów. Do Europy dotarł już w starożytności, ale prawdziwą karierę zrobił dopiero na dworze Ludwika XIV, gdzie nastąpił prawdziwy rozkwit ...
Anardana
Anardana to w rzeczywistości wysuszone pestki granatów. W Azji używane są jako przyprawa nadająca potrawom słodko-kwaśny smak - najlepiej komponuje się z roślinami strączkowymi. W Indiach używa się jej do zakwaszania Chutney'ów, a na Bliskim Wschodzie dodaje do pieczywa i ciastek. Mieloną Anardaną można posypywać sałatki i warzywa dla wyostrzenia smaku.
Mleko Kokosowe (Mleczko Kokosowe)
Wbrew pozorom
Mleko Kokosowe to bynajmniej nie płyn zawarty w
Orzechach Kokosowych (nie wspominając już, że nie jest to nabiał).
Kokosowa Woda, bo tak się ona nazywa, to przezroczysty płyn, który można pić, albo poddawać fermentacji - tak powstaje m.in. wino kokosowe oraz
Ocet Kokosowy.
Mleko pozyskuje się natomiast z białego miąższu zgromadzonego pod łupiną orzecha - z tego samego z którego robi się wiórki. Procedura jest prosta: miąższ mieli się z dodatkiem wody. Kiedyś robiono to ręcznie, dziś w domu można to zrobić przy pomocą robota. Od ilości dodanej wody zależy to jaką mleko będzie miało konsystenecję. Gęste i tłuste mleko, które zwykle zbiera się na wierzchu, to tzw.
Śmietanka Kokosowa - tą często dodaje się do deserów. Cała reszta to mleko.
...
Orzechy Włoskie
Orzech Włoski to drzewo tradycyjne dla Azji Środkowej, a do Europy dotarło za sprawą Aleksandra Wielkiego (wówczas nazwał je Orzechami Perskimi). Od tego czasu orzech zaczął bardzo dobrze rozwijać się na starym kontynencie konkurując z Leszczyną. W największym stopniu rozpleniony został w czasach Cesarstwa Rzymskiego. W erze nowożytnej trafił też do Ameryki, gdzie szczególnie dobrze przyjął się w Kalifforni, a obecnie najszybciej rozwija się na dalekim wschodzie (Chiny ...
Migdały
Migdałowiec (łac.
Amygdalus communis) to właściwie gatunek śliwy – nazwa botaniczna to Śliwa Migdał. Co więcej ma ona nawet jadalne owoce. Nie mniej to nie one stanowią o tym że Migdałowiec jest ceniony, ale jego wyłuskane pestki, czyli
Migdały. Uprawiane przede wszystkim w rejonie śródziemnomorskim największą popularność zdobyły w przemyśle cukierniczym – jest z nich robiony m.in. Marcepan. Tłoczy się z nich także olej używany m.in. do aromatyzowania alkoholi (np.
Ratafii).
...
Pistacje
Pistacje pokrewne Nerkowcom to jedne z niewielu orzechów, których cena z roku na rok rośnie. Wszystko z powodu ograniczonej podaży. Pistację można uprawiać tylko tradycyjnymi metodami – zbiera się je ręcznie i suszy na słońcu. To powoduje, że przy rosnącym zapotrzebowaniu na orzechy (m.in. jako rodzaj przekąski) produkcja nie nadąża, więc ceny idą w górę. Z tego też względu, przemysł cukierniczy, który jest głównym odbiorcą pistacji, coraz częściej zastępuje je ...
Orzechy Ziemne / Arachidy
Arachidy czyli
Orzechy Ziemne rzeczywiście rosną pod ziemią. To cecha charakterystyczna wydającej ją niezbyt dużej rośliny Orzechy Podziemnej (łac.
Arachis hypogaea), której owoce dojrzewają w bezpośrednim sąsiedztwie korzeni.Wywodzi się ona z Ameryki Południowej – pierwotnie udomowiona została na terenie Paragwaju oraz Boliwii. Jeszcze sto lat temu Arachidy nie były zresztą bardzo popularne w świecie – wcześniej Amerykanie większość upraw używali raczej jako paszy. Dopiero pod koniec XIX wieku zaczęto doceniać ich wartości odżywcze, czego wyrazem było m.in. stworzenie
Masła Orzechowego. Najprostszym sposobem wykorzystania orzechów było wytłoczenie
Oleju Arachidowego, który dziś najbardziej popularny jest na Dalekim Wschodzie. Nie mniej w kuchni mają zastosowanie głównie jako przekąska, ale także używa się ich do garnirowania potraw. Istotny jest tu nie tylko ich słodkawy smak, ale także chrupka konsystencja. Co więcej, po zmieleniu dobrze zagęszczają sosy lub pasty (np.
malajskim Rempah).
...
Orzechy Laskowe
Orzechy Laskowe czyli owoce Leszczyny od wieków pleniącej się w Eurazij, od wieków są tu też używane – pierwsze ich ślady znaleziono na stanowiskach archeologicznych w Szkocji datowanych na 7 tys. lat p.n.e. Zazwyczaj były jadane jako przekąska – spora zawartość białka i tłuszczu powodowała, że duża garść orzechów była w stanie zaspokoić dzienną rację żywnościową – 100 gr ma 626 kcal. Dziś to przede wszystkim surowiec przemysłu cukierniczego, który odkrył ...
Piniole / Orzeszki Piniowe
Piniole to właściwie nasiona sosny, w szczególności rosnącej w basenie Morza Śródziemnego Pinii (łac.
Pinus Pinea). Takie znamy przynajmniej my Europejczycy. Na świecie jest jednak około 20 gatunków sosny, których nasiona są na tyle duże, że warto je zjeść. Najwięcej jest ich w Azji (m.in. Sosna Koreańska, Syberyjska, Gerarda, Plamistokora oraz Chińska Biała) oraz Ameryce (m.in. Szara, Meksykańska, Edulis, Jednoigielna, Lamberta oraz Coultera).
W kuchni Piniole zastosowanie znalazły już w Paleolicie. Szczególnie dobrze przyjęły się w Europie oraz Azji. Ceniona jest ich konsystencja – gęsta i oleista – oraz nieco żywiczny smak. Zwykle stosuje się je jako dodatek. Najbardziej znany sposób użycia to zmielenie pinoli z
genuańskim, zielonym
Pesto. Dodawane są nie tylko do sosów, ale także mięs, sałat czy dań warzywnych. Doskonale odnajdują się w wypiekach – pieczywie i ciastkach. Najczęściej używa się ich do garnirowania, rzadziej są mielone.
Niekiedy zastępuje się je
Migdałami.
Poza
Włochami najchętniej sięgają po nie Arabowie mieszkający na
Bliskim Wschodzie.
Z pinioli tłoczy się też
olej.
...
