Tachibana (łac. Citrus x tachibana lub Citrus reticulata subsp. tachibana) to jeden z najrzadszych i najważniejszych kulturowo japońskich owoców cytrusowych – jeden z dwóch gatunków cytrusów rodzimych dla Japonii. Sytuacja dość paradoksalna, ale jest owocem zagrożonym z ogromnymi tradycjami kulturowymi. Ze względu na wiecznie zielone liście nazywany owocem nieśmiertelności jest jednym z motywów Manyoshu najstarszego zbioru japońskiej poezji. Dziś drzewka te można zobaczyć na banknocie 500 jenowym, większość Japończyków przez całe swoje życie nie ma jednak styczności z jego świeżymi owocami.
Tachibana jest naturalną krzyżówką Mandarynki Azjatyckiej i Mandarynki z wyspy Ryukyu powstałą już co najmniej 40 tys. lat temu. Przez niektórych botaników jest uznawana za odmianę Mandarynki – co widać w alternatywnej łacińskiej nazwie systematycznej – owoce są jednak mniejsze. Mają 2-3 cm średnicy i są spłaszczone. Skórka jest gładka, żółta lub pomarańczowa oraz cienka. W smaku jest gorzko-kwaśny. Używa się go do produkcji herbat ziołowych i przypraw Tachibana Kosho, które są odmianą bardziej popularnej Yuzu Kosho. Historycznie, w okresie Heian (794-1185) arystokratki perfumowały się kwiatami Tachibana zamiast kąpieli.
