przepis 424 w tej kategorii

Kapama / Capama (Mięso duszone)

Słowo Kapama czy też Capama do języka greckiego dotarło z Turcji, a oznacza po prostu duszone potrawy. W tym przepisie wschodnie wpływy widać zresztą nie tylko w nazwie, ale także aromatyzowaniu dania cynamonem, gożdzikami i skórką z pomarańczy – Kapamę tradycyjnie przygotowuje się zresztą w północno-wschodniej Grecji, graniczącej z Turcją oraz Bułgarią, gdzie tanie to jest nawet chyba jeszcze bardziej popularne (na filmie na dole przepis na bułgarską Kapamę). W samej Grecji najczęściej dusi się jagnięcinę. Wołowina która nie miała dobrych warunków do hodowli, była bowiem droższa i rzadziej używana (dziś do potrawy używa się jednak także drób, a na wyspach nawet kałamarnice). Z drugiej strony można przypuszczać, że najczęściej jedli ją właśnie Osmanie, którzy okupowali ten kraj, byli tutejszą elitą i po prostu stać ich było na odrobinę luksusu. Taki koncept dobrze pasuje do Polskich warunków gdzie relacji cen baraniny i wołowiny są odwrotne niż w Grecji. ...

Arni Sto Furno (Pieczona jagnięcina)

W Grecji pieczenie to jeden z najpowszechniejszych sposobów przyrządzania młodych owiec przez górali nie tylko z Peloponezu. Jada się je w niedziele i święta, zapraszając do wspólnego stołu rodzinę oraz przyjaciół – to tradycja szczególnie silna w głębi półwyspu bałkańskiego. Jest to przy tym nieodzowne danie serwowane z okazji świąt Wielkanocy. Kiedyś, gdy nie wszystkich stać było na własny piec, wiejskie gospodynie przygotowaną jagnięcinę w żaroodpornym naczyniu zanosiły rano do piekarni i po paru godzinach obiad był gotowy. Przepis na Arni Sto Furno (gr. αρνι στο φουρνο) czyli dosłowne jagnięcina z pieca należy odróżniać od pieczonej jagnięciny Psimeno Arni (gr. ψημένο αρνί), która jest raczej przyrządzana na rożnie lub ruszcie, nad żywym ogniem. Analogicznym włoskim przepisem jest Abbacchio al Forno. ...

Tava (Pieczona jagnięcina)

Tava to nieszkliwione gliniane naczynie typu cesarole (nie należy mylić z żeliwną turecką patelnią, która nosi tę samą nazwę). Jest ono używane zarówno w Grecji jak i na Cyprze. Tradycyjnie przygotowując jedzenie w tavie, od której potrawa przyjęła swoją nazwę, zakopywano ją w żarze z drewnianych szczap i pozostawiano na parę godzin aby dochodziła. Wówczas mięso robiło się wręcz rozpadające. Podobnie jak w słynnym gulaszu Stifado również do przygotowania tavy używa się dużej ilości małych cebulek. Dla wzbogacenia smaku oraz kalorii czasem dodaj się rośliny strączkowe. ...

Stifado (Grecki gulasz)

Nie ma bardziej znanego greckiego gulaszu niż Stifado - sama nazwa to właśnie jedno z greckich określeń oznaczających gulasz. Pierwotnie w ten sposób przyrządzano zwierzęta dzikie, przede wszystkim zające, później także królik - to tzw. Lagos Stifado - a obecnie najczęściej używa się wołowiny (poniższy przepis). Co więcej na wyspach ubogich w czerwone mięso często stosuje się owoce morza, takie jak kałamarnice. Smak Stifado poza mięsem i przyprawami dominuje duża ilość małych, perłowych cebulek – co charakterystyczne w podobny sposób kurczaka przygotowują Turcy z Anatolii. Do przygotowania prawdziwego Stifado przydaje się duży gliniany garnek zwany Giouvetsi. ...

Christopsaro me Saltsa Lefkou Krasiou (Ryba w białym winie)

To jeden z najbardziej tradycyjnych sposobów przygotowywania ryby na wyspach Morza Egejskiego. Cechą charakterystyczną jest nie tylko pochodzące z północnej Grecji wino Malagouzia (można je zastąpić dowolnym chardonay). Nie mniej istotną część tego danie jest jednak stosowana tu mieszanka dzikich roślin liściastych (takich jak mniszek), nazywanych przez greków Horta. Do przygotowania tego dania tradycyjnie używa się piotrosza - nazwa przepisu Christopsaro me Saltsa Lefkou Krasiou (gr. Χριστόψαρο με σάλτσα λευκού κρασιού) tłumaczyć należy jako Piotrosz w sosie z białego wina. Można też używać innych wysoko cenionych gatunków ryb o zwartym mięsie takich jak, żabnica czy turbot, a także tańszych tilapii. ...

Gigantes Plaki (Fasola zapiekana z pomidorami)

Plaki to stara grecka metoda przygotowania dań, która polega na zapiekaniu ich w sosie pomidorowym. Stosuje się ją m.in. do warzywa, czasem zapieka się też np. ryby i owoce morza (patrz: Kalamari Plaki), a nawet kiełbaski. W ten sposób najczęściej przygotowuje się jednak fasolę, szczególnie odmiany gigantes - to tzw. Gigantes Plaki. Często serwowane są jako meze. Mają własny odpowiednik w kuchni tureckiej: to tzw. Pilaki. Pokrewnych potraw można szukać zresztą także na samych Bałkanach - Prebranac to zapiekana fasola serwowana w Serbii. ...

Kalamari Plaki (Kalmary zapiekana w pomidorach)

Reżim kościoła greko-katolickiego jest daleko ściślejszy niż rzymskiego. Między innymi dlatego w Grecji post odbywa się tu w poniedziałki, środy oraz piątki. Przy takiej tradycji ogromne robi się zapotrzebowanie na dania bezmięsne. Wody, szczególnie wokół wysp greckich nie są bardzo obfite w ryby. Dużo łatwiej trafić na morskie mięczaki, takie jak kalmary oraz ośmiornice. Stąd są one znacznie tańsze od ryb i od zawsze bardziej dostępne, także dla uboższych Greków. Poniżej przepis na Plaki z kałamarnicy. Jest to tradycyjny grecki sposób przygotowania dań, który polega na zapiekaniu ich w sosie pomidorowym. Najczęściej stosuje się jednak nie do owoców morza, ale fasoli - tak powstaje Gigantes Plaki. Analogicznym przepisem na rybę duszoną w pomidorach jest tureckie Orkinos Pilaki (w tym przypadku Tuńczyk). Z tych dań można zresztą wywodzić pochodzenie popularnej w Polsce tzw. Ryby po Grecku. ...

Chortomageira (Warzywa duszone)

Warzywa, szczególnie te liściaste od wieków były powszechnie obecne w kuchni greckiej. Co do zasady serwuje się je na trzy sposoby: surowe, jako nadzienie do ciast lub pierożków (tak jak np. w Spanakopitas), a także gotowane. Przygotowanie Chortomageira jednogarnkowego dania warzywnego - chortos oznacza zieleninę czy też zioła, a mageiros to czasownik ugotować - ma więc długą tradycję. To proste danie wiejskie i nie ma ustalonej listy składników. Ważny jest jednak tradycyjny dodatek roślin strączkowych. ...

Trachanosoupa (Zupa pomidorowa z kaszką)

Trachanosoupa (gr. Τραχανόσουπα) to prosta grecka zupa pomidorowa, jadana zwykle w zimę. W odróżnieniu od innej greckiej pomidorówki Ntomatosoupa jest to zupa znacznie bardziej treściwa. Zagęszcza się ją bowiem kaszką Trachana od której wzięła swoją nazwę i to właśnie ona jest bazą całej potrawy (podobnie jak w przypadku polskiej zacierkowej). Pomidory to po prostu dodatek smakowy. Trachanosoupa zazwyczaj jest wzbogacana też innymi składnikami. W tym przypadku są to obsmażone kawałki koziego sera - wszystko po to, aby zaopatrzyć się w potrzebną zimą energię (może być właściwie każdy inny grecki ser, którego ostatecznie nie trzeba nawet obsmażać). We współczesnej kuchni gama dodatków jest zresztą znacznie szersza - mogą być nią np. owoce morza (tak jak małże na poniższym filmie). W ten sposób wzbogacana, Trachanosoupa staje się właściwie daniem głównym. ...