Porc aux Pruneaux / Rôti de Porc au Pruneaux (Wieprzowina ze śliwkami)
Porc aux Pruneaux czyli wieprzowina ze śliwkami to specjalność Tours. To tu już w średniowieczu zwożono śliwki z całej doliny dolnej Loary. Przechowywano je oraz suszono w wieżach, których w mieście nie brakowało – tour to po francusku wieża, a Tours to miasto wież. Długie tradycje sprawiły że pruneau de Tours figurują dziś w inwentarzu dziedzictwa kulinarnego regionu Centre‑Val de Loire. Owoce suszono jednak nie tylko w samych miejskich wieżach, bo tych by nie ...
Tourte Lorraine (Pasztet wieprzowy zapiekany w cieście)
Znany nam z cukiernictwa Tort i całkiem niesłodki francuski Tourte to potrawy mające wspólne źródło, przynajmniej z językowego punktu widzenia. Obie nazwy wywodzą się z łacińskiego torta, określenia oznaczającego okrągły wypiek z ciasta. We Francji pojawił się już późnym średniowieczu w XIV wieku jako ciasto z farszem mięsnym, warzywnym lub owocowym. Podobnie jak w przypadku Pâté stanowiło ono rodzaj skorupy izolującej nadzienie od powietrza, a przez to wydłuża...
Potée Lorraine (Garnek lotaryński)
Potée Lorraine to najbardziej tradycyjne danie obiadowe jadane w Lotaryngii. Jego bazą jest wieprzowina, ulubione mięso mieszkańców pogranicza Francji i Niemiec. Ta jednogarnkowa potrawa z tego też względu można się doszukiwać w niej nawiązać do niemieckiego Eintopf. Podobna jest też jego historia - powstało na wsi, w realiach długich, surowych zim, gdy trzeba było nakarmić wiele osób jednym, maksymalnie pożywnym garnkiem. Korzenie sięgają średniowiecza. W dużym ...
Baeckeoffe (Zapiekanka mięsno-warzywna)
Na alzackiej wsi Baeckeoffe (nazwę zapisuje się też prościej: Bacheofe) zazwyczaj jadało się w poniedziałek. Był to dzień prania, chłopki nie miały więc czasu na gotowanie. W tej sytuacji w niedziele wieczorem do garnka wrzucały warzywa i mięso, które były pod ręką. W poniedziałek o świcie niosły garnek do piekarza, który wstawiał go do pieca - baeckoffe to po Alzacku właśnie piec. A piekarz po porannym wypieku chleba wkładał ich garnki do wolno stygnącego ...
Wieprzowina
Datę udomowienia świni liczy się na 5 tys. lat p.n.e. Stało się to najprawdopodobniej na bliskim lub dalekim wschodzie. Do dziś szczególnie ceniona jest m.in.
w Chinach gdzie wieprzowina stanowi podstawowe czerwone mięso. Popularna jest też w Azji Południowo-wschodniej, w takich krajach jak np.
Tajlandia, a także
Indonezja - tutaj właściwie wyłącznie na Bali (które słynie pieczonymi prosiakami przeznaczonymi na
Babi Guling) bo większość wysp zdominowanych jest przez muzułmanów, którzy nie jadają wieprzowiny z przyczyn religijnych. Stąd praktycznie nie ma jej już na bliskim wschodzie zodminowanym przez Arabów - także żydzi uznają świnię za zwierze nieczyste. Przez wieki na popularności nabrała za to w Europie. Na Starym kontynencie popularna jest zarówno na południu jak i północy. W zależności od kraju i regionu zupełnie inny jest jej sposób konsupcji. We
Włoszech i Francji np. to przede wszystkim surowiec do produkcji wędlin - takich jak szynki
Parmeńska, San Daniele czy
Bayonne, a także wszelkiego rodzaju kiełbas. W Hiszpanii gdzie hoduje się najwyżej cenione na świecie
świnie rasy Iberico ceni się je zarówno jako mięso jak i wędlinę. Podobnie jest zresztą bardziej na północ,
w Niemczech, Danii, Polsce i Czechach które można uznać za europejskie centrum wieprzowe. W środku Europy nie ma warunków na robienie dojrzewających wędlin w stylu włoskim, nie mniej szynki i kiełbasy to podstawa tutejszego masarstwa. Jeszcze większe znaczenie wieprzowina ma jako źródło mięsa. Ostatecznie wieprzowina zyskała na popularności także za oceanem - wbrew pozorom najpopularniejszym czerwonym mięsem
Meksyku nie jest wołowina (ta dominuje raczej kuchnię Tex-Mex) ale właśnie wieprzowina, z której powstają m.in. słynne tutejsze
Carnitas.
[yellow_box]
Rasy świń: Alentejano | Berkshire | Duroc | Gloucester | Hempshire
| Iberico | Mangalica | Pietrain | Polska Biała Zwisłoucha | Tamworth | Wielka Biała Polska | Yorkshire [/yellow_box]
...
