Zuppa di Farina Tostata podobna trochę do cienkiego Bechamelu, najlepiej pokazuje jak uboga była Górna Addyga i jej kuchnia. To jedno z najprostszych, a zarazem najbardziej archaicznych dań włoskiej cucina povera – coś w rodzaju zupy‑kleiku na mące, wywodzącej się jeszcze ze średniowiecznych tradycji gotowania dla najbiedniejszych. W przekazach kulinarnych bywa wręcz określana jako Minestra dell’Anno Mille, czyli zupa z roku tysięcznego co wskazuje na długa tradycję przygotowywania. Istota polega na tym, że podstawą smaku nie są wywary czy dodatki, ale sama mąka (najczęściej pszenna), najpierw mocno podprażona – na co wskazuje nazwa – a dopiero potem rozprowadzana wodą i doprawiona.
Poniższy przepis jest przedstawiony w wersji „wykwintnej”. Ubożsi górale nie stosowali bowiem mleka, ale wodę. Również cebulę dodawali okazjonalnie.
Zupę można wzbogacić kawałkami polenty.
Składniki:
– cebula drobno posiekana
– 100 gr masła
– 300 gr mąki pszennej
– litr gorącego mleka
– szczypta startej gałki muszkatułowej
Przygotowanie:
- W rondlu rozpuścić masło. Lekko zrumienić na nim cebulę.
- Dodać mąkę i zrobić rodzaj brązowej zasmażki.
- Stopniowo dodawać do garnka mleka.
- Posolić, dodać gałki muszkatułowej i gotować około 20 minut.
