Mee / Mi / Mie / Hokkien Mee (Mee Hailam)
Malajskie Mee,
Indonezyjskie Mie oraz używane w
Tajlandii Mi (chociaż de facto nie ma ścisłych przynależności geograficznych) to zasadniczo ogólna nazwa określająca makaron zarówno
ryżowy (najczęściej
vermicelli) jak i zbożowy (np. tajskie
Mi Krob to cienki makaron ryżowy smażony na chrupko).
Nie mniej często odnosi się ona jednak także do konkretnych klusek pszenno-jajecznych, charakteryzujących się dużą sprężystością. Między innymi dlatego używane są do smażenia, jako baza słynnych potraw: indonezyjskiego
Mee Goreng oraz makaronu smażonego z mięsem
Hokkien Char Mee. Dodaje się także do zawiesistych sosów - tak jak w
Mie Rebus czy też w przypadku malajskiego
Mee Hailam (przepis na filmie poniżej).
Ten makaron pojawił się w Malezji za sprawą imigrantów z chińskiej prowincji
Hokkien zwanej też
Fujinan. Dlatego też niekiedy nazywa się go makaronem Hokkien lub Fujinan – nie należy mylić ze wspomnianą nazwą potrawy, makaronu smażonego w stylu Hokkien:
Hokkien Char Mee oraz makaron z
krewetkami Hokkien Hae Mee. Ta ostatnia potrawa szczególnie popularna jest w Singapurze - inny tutejszy przepis na Mee to
Lor Mee, makaron duszony z mięsem.
W samej Malezji słówko
Mee czasem przeinaczane jest na
Bee, co widać w nazwie makarony
Mee Hoon, znanego też jako
Bee Hoon i skracanego do
Bihun.
Dobrym substytutem makaronu pszenno-jajecznego Mee, jest łatwo dostępny w sklepach z orientalną żywności chiński makaron do
Chow Mein.
Pochodną makaronu Mee jest popularne w Tajlandii i Indonezji
Ba Mi.
...
Lor Mee / Loh Mee (Duszony makaron z mięsem)
Lor Mee to danie często sprzedawane w ulicznych garkuchniach
Malezji, z którego słynie leżące na południe od
Kuala Lumpur miasto
Ulu Yam. Chińska mniejszość, która się w nim specjalizuje rozpowszechniła jej jednak w całym kraju – od granicy z
Tajlandią, aż po
Singapur.
Lor Mee karierę swoją zawdzięcza przede wszystkim prostocie – jego nazwę tłumaczy się jako
duszony makaron. Istotą jest bowiem gruby pszenno-jajeczny makaron
Mee, zanurzony w gęstym ciemnym sosie, wzbogaconym mięsem i warzywami.
W dedykowanych Lor Mee malajskich i singapurskich knajpkach serwuje się różne kompozycje, zależne od dobranych składników oraz ich proporcji, jedyną stałą pozostaje makaron (tak jak na filmie poniżej).
Podając Lor Mee można również dodać jajko gotowane na twardo. Wskazane będzie też posypanie dania
kolendrą,
dymką, a także siekanym
chili (wedle upodobań).
...
Maggi Goreng (Smażony makaron)
Maggi Goreng to danie typowe dla kuchni
malezyjskich muzułmanów zwanych
Mamak. Bazą jest tu powszechny w całej Malezji makaron Maggi, znany też w Polsce jako makaron instant albo chiński (z torebki). Samą potrawę przygotowuje się bardzo podobnie do najbardziej znanego smażonego makaronu Mee Goreng. Maggi Goreng serwuje się w ulicznych bufetach ze szklanką mrożonej, cytrynowej herbaty oraz Mata kerbau.
Maggi goreng można przygotowywać w skrajnie uproszczonej formie – z
chili,
cebulą i plasterkiem
tofu – albo w bardziej obiadowej formie, z mięsem. Poniżej przepis z
kurczakiem.
...
Ful Medames / Fūl (Gotowany bób)
Gotowany
bób jadali już ponoć robotnicy pracujący przy budowie
egipskich piramid – ziarna bobu odnaleziono m.in. w grobowcach faraonów z XII dynasti, którzy władali Nilem od XX do XVIII wieku p.n.e. Tradycja ta przetrwała całe tysiąclecia i nawet zyskała popularność poza Afryką –
Ful Medames czy też po prostu
Fūl dobrze przyjął się także na bliskim wschodzie: w
Libanie, Syrii oraz Jordanii. Tutaj niekiedy zamiast bobu używa się fasoli, a samą potrawę wzbogaca takimi dodatkami jak ser czy jajko gotowane na twardo. Same ziarna po obraniu gniecie się także na puree.
...
Tarte al d’jote (Tarta z burakami liściastymi / boćwiną)
Tarte al d’jote to tarta z tzw.
Jotte, czyli odmianą
buraka liściastego uprawianego w krajach frankofońskich, znanego tu bardziej jako
Blette. Zapiekanie w tarcie siekanych liści jotte mieszanych z serem typu
Boulette, czyli Tarte al d’jote, to jednak specjalność kulinarna ściśle związana z należącą do
Belgii Brabancją Walońską i jednym z jej głównych ośrodków
Nivelles. W 1980 powstało tu nawet bractwo
Confrérîye dèl Târte al Djote, który ma stać na straży tradycji przepisu, pierwszy raz spisanego w 1218 roku. To owe stowarzyszenie zajmuje się ocenianiem wyrobów poszczególnych producentów (klasyfikuje się je wedle gwiazdek, maksymalnie pięciu). Co roku w lutym odbywa się ceremonia przyznania gwiazdek.
Podobny sposób na przyrządzenie blette mają
Prowansalczycy z Nicei - patrz
Tourte de Blettes.
Co istotne nie jest to tarta z ciasta kruchego, ale drożdżowego.
...
Persillade (Pasta z pietruszki)
Persillade to popularna przede wszystkim na południu
Francji, w
Prowansji pasta przygotowana na bazie
pietruszki -
perisle po francusku znaczy właśnie
pietruszka. Nie jest to zresztą miejscowy koncept, ale raczej mieszanka charakterystyczny dla całego morza śródziemnego - we
Włoszech mammy np. do czynienia z
Gremolatą wzbogaconą
cytryną, a podobna pasta używana jest także w
Grecji. Porównać z nią można nawet
libański Tabbouleh, gdzie również pietruszka odgrywa jedną z głównych ról. Podobne jest zresztą zastosowanie świeżość pietruszki ma wzbogacać smak mięs i ryb.
...
Sauce Bordelaise (Sos bordoski)
Złośliwi rodacy mawiają o kuchni Bordeaux, że sprowadza się tylko do jednego sosu. Oczywiście jest w tym sporo przesady nie mniej Sauce Bordelaise czyli właśnie bordoski zrobił furorę w całej Francji. W wersji klasycznej zawsze przygotowywany, na bazie cenionego czerwonego wina z Bordeaux, które stało się emblematyczny wyróżnikiem nie tylko regionu, ale także jego kuchni. Kluczem jest tu redukcja wina z szalotkami i ziołami (czyli odparowanie wina, w którym się duszą), ...
Presskopf
Presskopf w dosłownym tłumaczeniu znaczy miażdżona głowa. Jest to bowiem salceson z głowizny wieprzowej. W Alzacji często serwuje się go jako dodatek do tutejszych alkoholi: wina lub piwa. W przeciwieństwie do salcesonu znanego z Polski, który jest zwykle okrągły lub owalny, swój Presskopf Alzatczycy często robią w prostokątnych formach jakie używa się do pasztetów i terrine.