Urnebes (Biały ser z papryką)
Urnebes, czyli w wolnym tłumaczeniu bałagan, to tradycyjna sałatka Serbska. W gruncie rzeczy jest ona po prostu mieszaniną chili oraz białego sera z dodatkiem śmietany (w Serbii i sąsiedniej Bośnie nazywanej Pavlaka). Zwykle używana jest jako dodatek do grillowanego mięsa. Urnebes charakterystyczny jest przede wszystkim dla Niszu i Serbii południowej.
Przygotowanie: Posiekane chili miesza się z serem rozprowadzony odrobiną śmietany i sproszkowaną papryką (najlepiej ...
Aleva
Aleva to nazwa serbskiej, suszonej papryki popularnej na całych Bałkanach. Nie jest to jednak odmiana ale dobrze utrwalona nazwa towarowa. Aleva to najbardziej znany producent suszonej, mielonej papryki, założony w 1947 roku w Wojewodinie w miasteczku Novi Kneževac (tuż przy granicy węgierskiej). Od tego czasu firma znacząco poszerzyła asortyment - dziś sprzedaje już nie tylko przyprawy, ale także produkty instant, desery w proszku etc. Aleva przede wszystkim kojarzy się jednak z ...
Czachochbili (Kurczak z pomidorami)
Są dwie teorię skąd się wzięła nazwa gruzińskiego dania
Czachochbili. Jedna wywodzi je od słowa
chochobi, które oznacza bażanta. Zgodnie z nią pierwotnie to właśnie bażant stanowił bazę dla tej potrawy - z czasem, z przyczyn pragmatycznych mięso zostało zastąpione domowym drobiem. Inna wersja mówi o przymiotniku
czachochbile, co ma oznaczać łączenie wszystkich kolorów. Ta potrawka jest bowiem dość bogata w smaki szczególnie ziołowe (nie wykluczone zresztą, że
chochobi i
czachochbile mają wspólny źródłosłów - bażant to bardzo kolorowo upierzony ptak).
Charakterystyczne w Czachobili jest długie dochodzenie mięsa w kwaśnym sosie - tak aby smaki się przeniknęły. Tradycyjnie wcześniej było ono obsmażane na suchej patelni, ale z samych względów praktycznych zrezygnowano z tej metody.
...
Žlikrofi (Pierogi z ziemniakami)
Žlikrofi to rodzaj
słoweńskich pierożków o charakterystycznym kształcie łódeczek (nieco podobnych do
włoskich Scarpinocc). Najsłynniejsze są nadziewane
ziemniakami Idrijski Žlikrofi, wywodzące się z położonego na zachodnie kraju miasteczka
Idrija (znanego z zabytkowych kopalni rtęci). To jedna z najbardziej popularnych potraw w kraju, która upowszechniła się już w XIX wieku. W 2010 roku jako pierwszy Słoweński specjał kulinarny Žlikrofi zostały objęte europejskim systemem ochrony regionalnej. Serwuje się je zarówno jako dodatek np. do mięsa z sosem jak i samodzielne danie.
...
Dunajski Zrezek (Sznycel)
Dunajski Zrezek to nic innego jak słoweńska wersja wiedeńskiego Sznycla. Pierwotnie przepis na panierowane kotlety cielęce wyszedł z sąsiednich Włoch (patrz: Cotoletta alla Milanese), ale do restauracji Lubljany i innych dużych miast dotarł dopiero na początku ze stolicy Austrii. Dunajski Zrezek od razu był też traktowany jak rarytas. Z biegiem czasu do jego przygotowania zaczęto używać także wieprzowiny oraz indyka. Serwuje się go nie tylko z cząstką cytryny, ale także ...
Belokranjska Povitica (Ciasto zawijane z serem)
Belokranjska povitica to rodzaj
kulebiaka, tyle że z ciasta pozbawionego drożdży - spiralnie skręcone, zrolowane ciasto nadziewane serem wymieszanym z jajkami. Wywodzi się ze
Słoweńskiego regionu
Bela Krajna i w dosłownym tłumaczeniu jego nazwa oznacza
ciasto zawijane z Bela Krajny. Chociaż to potrawa narodowa Słowenii zostać tu ponoć przyniesiona przez
chorwackich żołnierzy służących w armii Habsubrskiej. Charakterystyczne, że ciasto zaprawiane jest
winnym octem.
...
Funšterc (Słoweński omlet)
Funšterc to omlet szczególnie popularny w
Słowenii. Tradycyjnie jadali go górnicy pracujący w regionie
Zasavska. Dlatego tez ma on również alternatywną nazwę
Knapovsko Sonce czyli
słońce górnika. Chodziło o to, że górnicy omlet brali ze sobą do pracy jako drugie śniadania, a pod ziemią żółty i okrągły, wyglądał jak namiastka słońca.
W przeciwieństwie do większości
omletów wymieszane składniki Funšterca nie tylko można smażyć ale także piec.
...
Popara (Chleb na mleku)
Popara to danie śniadaniowe serwowane przede wszystkim dzieciom. Jada się je w całej byłej Jugosławii.
Przygotowanie: Pokrojone w kostkę kawałki chleba krótko gotuje się w mleku lub wodzie, a później skrapia stopionym smalcem lub olejem. Na końcu dodaje się kilka łyżek Kajmaku lub kawałków sera Sirene.
Popara występuje także w Bułgarii, tam przygotowuje się jednak nieco inaczej.
Składniki:
chleb (czerwstwy lub świeży), szklanka mleka, wody lub herbaty, smalec ...
Pogacze (Pogača, Pogácsa, Pogacha, Pogatschen)
Pogacze to popularne bułeczki drożdżowe jadane w obrębie całej dawnej monarchii habsburskiej oraz europejskiej części imperium ottomańskiego. Najczęściej do ciasta zamiast wody dodaje się jogurt lub zsiadłe mleko. Zwykle są one wyjątkowo puszyste, niekiedy nadziewane kwaśną śmietaną lub jogurtem. Pogacze piecze się także jako słodkie ciastka.
Domniemany jest wspólny źródłosłów bałkańskiego słowa Pogača z włoską nazwą pieczywa - Focaccia. Wskazywałoby to na ...
.jpg)
Podobnie jak włoską polentę lub rumuńską mamałygę Kačamak przygotowuje się gotując grubo mieloną mąkę lub kaszkę kukurydzianą (w proporcji 2 szklanki wody na 1 szklankę kaszy). Poza jajkiem można dodać również ser w rodzaju fety. Serbowie przygotowuj Kačamak z dodatkiem sosu pomidorowego oraz suszonej, proszkowanej papryki. Wówczas nie jest żółty ale czerwony.
Kačamak podaje się z jogurtem i ewentualnie boczkiem.
Zobacz również: Žganci / Sterz
...