Dynie (łac. Cucurbita) zasadniczo dzieli się na trzy popularne gatunki jadalne i kilkanaście mniej znanych. Najczęściej jadane są:
Dynia Zwyczajna (łac. Cucurbita pepo) – przyjmująca najbardziej zróżnicowane kształty i obejmująca takie warzywa jak Cukinia czy też Patison
Dynia Olbrzymia (łac. Cucurbita maxima) - regularnie dochodząca do 50 kg.
Dynia Piżmowa (łac. Cucurbita moschata Duch.) – mało popularna w Polsce średniej wielkości dynia o nieco gruszkowatym kształcie.
[yellow_box]Odmiany Dyni: Zwyczajna | Olbrzymia | Figolistna | Ayote | Kabocha | Kuri | Piżmowa | Spaghetti | Cukinia | Patison [/yellow_box]
...
Trukwa lub Gąbczak (łac. Luffa) to polskie nazwy rośliny z rodziny dyniowatych. Wywodzi się z Afryki północnej – nazwa Luffah to słowo Arabskie – skąd wyemigrowała do Indii i na Daleki Wschód (znana jest także po nazwą Chińskiej Okry, owoce ma bowiem podobne choć, dużo większe niż w przypadku okry, nie jest z nią jednak blisko spokrewniona). Większość odmian ma kształt dość dużego ogórka, a w Europie oraz Polsce najlepiej znane są w postaci tzw. Gąbek Roślinnych: owoce po obraniu ze skóry i wypestkowaniu wysusza się. W ten sposób powstają charakterystyczne wydłużone gąbki, z pustymi przegrodami w środku – pozostałościami po nasionach. Robi się z nich także podeszwy do sandałów.
Trukwa to także warzywo. Chętnie jadane jest szczególnie w Indiach (nazwy Godka, Ghosavala) - gdzie podaje się je z orzechami i fasolą – oraz na Dalekim Wschodzie, gdzie używa się jej podobnie jak wszystkich dyniowatych – w Tajlandii jest to jeden z głównych składników warzywnego curry Kaeng Liang.
Trukwa ma kilka charakterystycznych odmian, m.in.:
Bengal: Jhingge, Jhinga Birma: Bju Da, Boun loun Indie: Turai, Tori, Gossale, Dodaki, Beera kaaya Wietnam: Mướp Khía. Cejlon: Pirkanga Indonezja: Gambas, Oyong Tajlandia: Buap Liam Chiny: Guǎngdōngsīguā
Tykwa (łac. Lagenaria Ser.) to nie tylko wyschnięty owoc służący jako instrument muzyczny w rodzinnej Afryce. Z czarnego lądu wyemigrowała bowiem do Azji, gdzie zdobyła uznanie jako element kuchni. W Chinach oraz krajach Azji południowo-wschodniej ceniona jest za swój miąższ. Tutaj się ją smaży, dusi i gotuje, a w Japonii marynuje.
...
Bób (łac. Vicia faba) wywodzi się ze wschodniej części morza Śródziemnego gdzie była kultywowana już 6.000 lat p.n.e. - to właśnie z niego, a nie z ciecierzycy powstawały pierwsze Falafele. Dziś najwięcej upraw prowadzonych jest w północnych Chinach oraz w Wielkiej Brytanii i Francji. W Polsce znana przede wszystkim w postaci świeżych ziaren. Na świecie sprzedawana jest także suszona. W krajach anglojęzycznych znane w Polsce duże ziarna bobu nazywane są Szeroką Fasolą (Broad Bean). Przyjęte na całym świecie określenie Fava wywodzi się z języka włoskiego i oznacza właśnie szeroka fasola.
We Włoszech bób jest zresztą dość popularna, trafia m.in. do gęstej umbryjskiej zupy Imbrecciata. Większe wzięcie ma jednak w rodzimym ziemi, na wschodzi i południu Morza Śródziemnego: Fūl Medames to tradycyjne, egipskie danie z bobu które rozprzestrzeniło się w wielu krajach arabskich, a w Tunezji bób często trafia do gęstych zup takich jak Berkoukech, Dchich czy też Bissara.
Istnieje także mniejsza odmiana bobu o twardszych ziarnach i intensywniejszym zapachu (łac. Vicia faba var. equina) zwana Końską Fasolą - używa się jej także jako paszy dla zwierząt.
...