Lucerna
Lucerna (łac. Medicago) to roślina bobowata występująca na obszarze Afryki Północnej, Europy i znacznecj części Azji. Od wieków stosowana jest jako karma dla zwierząt gospodarskich, konkurencja koniczyny. Przez wieki wchodziła jednak także w skład diety ludzkiej. Dziś jadana jest raczej w formie skiełkowanej. Najpopularniejsza jej odmiana to Lucerna Siewna (łac. Medicago sativa), w krajach anglosaskich znana jako Alfalfa.
Ramp
Ramp to anglojęzyczna nazwa rośliny z rodzaju czosnków - łac. Allium tricoccum - charakterystyczna dla Ameryki Północnej (szczególnie dla rejonu Apallachów). Niekiedy jest nazywana Dzikim Porem, Dzikim Czosnkiem lub Dymką, ale w rzeczywistości najbliżej jej do Czosnku Niedźwiedziego. Amerykanie oraz Kanadyjczycy używają ich jak połączenia czosnku z cebulą. Bardzo często serwują go z ziemniakami, a także podsmażane z bekonem, czasem jako dodatek do jajek (na południu ...
Fouace
Jak się można domyśleć Fouace to nazwa wywodząca się od włoskiej Focacci. Pierwotnie był to bowiem rodzaj placka, który do południowej Francji (m.in. rejon Midi, Langwedocja, Prowansja ) przywieźli jeszcze Rzymianie. Z czasem, gdy opanowano sztukę zaprawiania ciasta chlebowego środkami spulchniającymi i zaczęto lepiej czyścić pszenicę, placek zaczął przeistaczać się pulchną bułkę. Aż zaczęto formować rodzaj kręgu czy wieńca serwowano z okazji ważnych świąt ...
Ail rose de Lautrec (Czosnek z Lautrec)
Miasteczko Lautrec położone nieopodal Tuluzy (rejon Midi) słynne jest nie tylko ze względu na arystokratyczny ród Toulouse-Lautrec, który wydał słynnego malarza postimpresjonistę. To także miejsce narodzin najsłynniejszego francuskiego, różowego czosnku Ail rose de Lautrec. To odmiana zimowa przez co główki nie są zbyt duże, ale za to długo zachowują świeżość i nie kiełkują. Miejscowi najchętniej używają go do nacierania grzanek skrapianych oliwą (coś jak rzymska ...
Bethmale
Sposób robienia Bethmale w Pireneje przywieźli już ponoć Maurowie. Pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą z XIV wieku. Jest to pół-twardy ale łagodnu ser, a swoją nazwę wywodzi od nazwy miejscowości na południu Midi, na pograniczu hiszpańskim.
Laguiole
To krowi ser z okolic miasta Aubrac, górzystego regionu Owerni słynącego z wyrobu produktów mleczarskich już od XVI wieku. Laguiole, który od 1961 roku jest objęty ochroną AOC, to najlepszy z tutejszych serów. Wytwarza się tradycyjnie, na górzystych pastwiskach z surowego mleka krów rasy Aubrac. Jest on nieco podobny do Cantala czy Salersa i podobnie jak pierwszy z nich dojrzewa do roku.
Bleu d’Auvergne
Bleu d'Auvergne można bez przesady określić mianem Roquefort'a dla ubogich. Od dnia swoich narodzin był produktem świadomie zaprojektowanym – stworzono go dopiero w połowie XIX wieku, a jego historia ma konkretnego autora i datę, co wśród francuskich serów jest rzadkością.
Około 1850–1854 roku młody rolnik Antoine Roussel, gospodarujący około 40 km na zachód od Clermont-Ferrand, zauważył, że tam gdzie na skrzepie pojawiała się niebieska pleśń, ser miał ciekawszy, ...
